miekeinfinland

Eenmaal Erasmus, altijd Erasmus

2007-08-10T15:19:00.000+03:00

Emme ole ruotsalaisia, venäläisiksi emme tule, olkaamme siis suomalaisia!
"Swedes we are no longer, Russians we do not wish to be, so we'll be Finns!"
Deze zin ben ik op een andere webblog een Erasmusstudent tegengekomen en is zó waar.

Waarachtig elke Fin vroeg verwonderd: ‘waarom ben je naar Finland gekomen?’ Ik kreeg ook snel het idee dat iedere student die een aanvraag doet voor een erasmus in Finland, wel een beetje gek is. Waar mening student de Spaanse witte stranden en de latino fiestas voor ogen zien als ze aan Erasmus denken, prefereerde ik het eerder saaie imago dat Finland voor me had: onbekendheid, ver weg, rust en natuur, winter en sauna.

Erasmus is niet enkel ‘studeren in het buitenland’. Je hele leven verandert, doordat de situatie anders is. Waar ik in Gent elke dag met mijn fietsje naar de Blandijn crostte, zoefde ik nu per trein richting de faculteit. Cursussen markeren en onderlijnen zat er dit jaar niet meer bij, nee, ik heb veel meer gelezen en zelf materiaal verzameld. Vlaams wordt Engels, met een vleugje Frans, Duits, Spaans en uiteraard Fins. “Eraslish, we speak”. In plaats van een pak frieten bij Frituur Mark (met nen goede pint) eet je hier salade en donker brood met zalm en aardappelen in het studentenrestaurant. Ook het uitgaansleven was niet zoals het was. Van bruine oude kroegen in Gent naar hippe Helsinki clubs, cocktails van 9 euro en pintjes van 5 euro. Maar het is niet enkel het onderwijssysteem Gent – Helsinki wat me de grootste verandering was. Ook je eigen flat inrichten, kennis maken met vreemde flatgenoten uit andere landen en een ander vervoersnetwerk –tram, trein én zelfs een metro.

Erasmus is vooral een internationale ervaring. Absoluut. De connectie tussen de andere buitenlandste studenten is enorm sterk en diep. Iedereen start vanaf nul en op het einde van het jaar moet je weer ‘dag’ zeggen tegen een netwerk van soms wel 100 vrienden die je hebt opgebouwd tijdens je jaar. Het is ongelooflijk aan wat voor tempo je nieuwe studenten leert kennen. Uiteraard wordt er veel wat gefeest, en meestal zijn die doldwaze flatfeestjes (15 mensen in één keuken, veel te klein, drinkend uit soepkommen omdat de glazen op zijn) de beste setting van goede conversaties, discussies over talen en culturen etc. Je krijgt info over de Franse politiek vanuit eerste hand, een zicht op de Chinese cultuur via het vreemd eten dat de vele Aziatische studenten maken, hippe tips van Berliners, je ervaart de gastvriendelijkheid van de Brazilianen vanzelf en je kan geen Pool missen zonder een fles goede Vodka. Het is verbredend, maar dat begrijpt u vast wel. Contacten opbouwen, all over the world, is altijd een positief iets. Europa is één groot land geworden, naar mijn perceptie. De goedkopere vluchten die vele Europese steden nauw verbinden en nu steeds meer de kop op rijzen, prijzen mij des te gelukkiger.

Erasmus is tevens een nationale ervaring. Het maakt je nadenken over je eigen identiteit en geboorteland. “Moet je daar voor eerst nu naar het buitenland gaan om dat te kunnen ontdekken?” zou men denken. In mijn geval wel. Het bewustworden van de ultieme Nederlandse of Belgische cultuur is een proces dat maar traag op gang kwam. Op internationale eetpartijtjes vraagt men je een typisch gerecht mee te nemen. Na appeltaart en frieten met mayonaise stond ik al weer met mijn handen in mijn haar omdat ik mijn gasten geen stampot of braadworst wou serveren. Wat nog? Drop was trouwens ook niet populair hoor, je moest hun gezichten zien. Maar voedsel is nu niet de enige pijler van een cultuur. Maar door het leven in zulk een sterke cultuur als de Finse, maak je vanzelf vergelijkingen met hetgeen jij gewend bent. Denk maar aan Sinterklaas, koningendag, klompendansen en havenfeesten met mosselen. De politiek, de tweetaligheid in België, het belastingsysteem…
De grootste cultuurschok kwam bij mij echter bij de terugkeer in Nederland. Het supermarktaanbod - spekjes in plaats van rendiervlees, alcohol en bolussen - komt abrupt verschillend over en het vlakke plattelandslandschap doet weer vreemd aan.

De Finse cultuur sprak me erg aan en heeft een sterke invloed op me gelaten. De Finnen zijn niet enkel een heel sportief, natuurgericht volkje, ze zijn ook heel terughouden, afstandelijk en straightforward. Wellicht het vreemdste opzicht aan hun cultuur is hun overmatig alcoholgebruik (hoewel enkel in het weekend) en hun saunacultuur. Zelfs vrijgevochten Europeanen zijn vaak nog geschokeerd door hun saunacultuur. Maar ginder is het zo normaal om met de hele familie ’s avonds te genieten van een sauna, in het meer te springen en daarna worsten te grillen in een kampvuur. Eén jaar Finland heeft me de natuur meer leren appricieren, het heeft mijn interesse voor moderne architectuur en design opgewakkerd en het heeft me doen leren over hun efficient economiesysteem.

Na één jaar Finland mag ik besluiten dat mijn Erasmuservaring véél meer was dan die ‘onbekendheid, rust, natuur, winter en sauna’ die ik voor ogen had. Het is een hartwarmende ervaring geweest die mijn ogen heeft geopend.

Best memories:
-One of the Finnish Philosophy students repeatingly playing ‘Space Oddity’ of David Bowie on guitar. Everytime, I was dragged away…
-Chilling out at the beach, having beers and playing frisbee with the language course people in August.
-Peddling to an island in a National Park, in the middle of a huge spacious lake area in Middle Finland. We set camp on the island, and we were the only people on that piece of untouched nature. I managed to cook some dinner on the camp fire while my two travelbuddies were out fishing in the rain. I felt like Mother Earth.
-A weekend in a cottage in the middle of nowhere, close to Kesalathi, where we just went hiking on the frozen lake in front of our cottage, in Februari. There was plenty of snow, the temperature was about –20C.
-A fridaynight in March when we decided to have some chocolate fondue in our flat, that ended up in a chocolate fight!
-Travelling by bus from Rovaniemi, to Kittila, completely lost in the wilderness of Lapland, the busdriver delivering newspapers, heading for 8 days of snowboarding in Lapland.
-My first 'pikkujoulu' at a Finnish student’s place in November. One of the craziest evenings I ever experienced. What a party!
-Walking around in the old town in Vilnius, hearing the prairers of eldery women in Russian ortodox churches.
-A weekend of Sailing on a tall ship in September. In the night, we were moured at an island and we went ashore to watch the starts. Suddenly, the Nothern lights appreaded.
-A very harmonious ‘good bye’ lunch on a saturdaynoon in December, with good friends. We drunk Sovjetchampagne, I held a speech. The atmosphere was really special to me.
-Coming back in Helsinki after an exhausting week in Russia at the end of November. We arrived in Helsinki by bus, late in the evening, and I was almost crying. I was so happy to be back in such a warm environment! In that week, the streets of Helsinki had been decorated with Christmass lights.
-‘Teenager experiences’ (drinking and laughing) with the philosophystudents. I love them, they were so awesome and heartwelming people!
-Swimming in the sea after sauna at nighttime, wachting over all the lights ashore.
-Grilling makkara (typical Finnish sausage), always with Fins, on a campfire in the forest. Mostly when sauna involved.
-My flatmates, the way we have lived together, and the way we are still in touch.

Best things achieved:
-Leaving to a party alone, without knowing anybody, but not being bored for a second! You just meet more people when u are alone!
-My first exam in English: “International Economics”.
-Giving presentations in classes about things I didn’t know anything of before.
-Learning how to cope with living with 4 other girls, with different origins. That was a true challenge to me!
-Learning how to make quiche. I’m proud of the fact that I can cook French now!
-Practicing kick-boxing, african dancing, yoga and everything in between.
-Studying completely different things then I was used to: Economics and more continental philosophy
-Learning how to appreciate life, how to enjoy and be happy about it. You make it yourself!

Finland: The aftermath

2007-08-10T14:55:00.000+03:00

De nasleep...

Thuiskomen van een jaar buitenland was weer even aanpassen. Je hebt net een jaar op jezelf gewoond, en dan moet je toch weer effe wennen aan de nieuwe (oude) omgeving. De eerste dagen bleef ik enorm rustig, ik observeerde de omgeving, snuifde de honinggeur op zolder weer op en bewonderde nu ook het Axelse platteland. Na een weekje had ik wel weer behoefte aan het weerzien van enkele vrienden, ging enkele dagen naar Gent en eigenlijk amuseerde ik me wel weer.

Toch nog een kans aangepakt waar ik al lang van droomde: naar Berlijn gaan. Mijn Parijse flatgenootje woonde daar nu een maand en dus besloot ik haar voor 7 dagen op te zoeken. Ik bezocht ook andere vrienden in Berlijn, die ik uiteraard in Helsinki leren kennen had. Berlijn was erg 'cool', hip, trendy en alles daartussen. De stad is erg modern, ruimtelijk en groen, maar heeft ook nog genoeg interessante oude bezienswaardigheden, interessante musea, oorlogsmonumenten en dergelijke.

Na Berlijn reisde ik door naar Amsterdam, omdat ik bezoek kreeg van een Kroatische vriend die ik al 2 jaar niet meer gezien had. We gingen samen naar een concert in Melkweg, fietsten naar Marken en terug en gingen uit in gezellige binnenstad. Na een snel bezoek aan Rotterdam, weer terug naar Zeeuws Vlaanderen, Gentste feesten enzo. We reden ook enkele dagen richting Caen, Normandie, en bezochten de streek daar.

Ja, je zou kunnen zeggen dat ik de travelbeat wel te pakken heb gekregen. Toch keek ik er weer naar uit om weer es gewoon lekker thuis te zijn. :)

Backparken IV: Oland - Stockholm - Huiswaarts

2007-08-10T14:32:00.000+03:00

Mijn laatste dagen broken aan, mijn interticket liep langzaam ten einde en ik snakte naar een stad die me weer een klein beetje bekend zou lijken: Stockholm. Verspreid over twee dagen reisde ik richting het Noorden, naar de Zweedse hoofdstad. Ik raakte nog es ingeregend in mijn simpele tentje (jaja, het moest er toch es van komen) maar op natte schoenen en een vochtige slaapzak na, bleef de schade heel beperkt. Op de laatste dag van mijn interrail, bezicht ik Uppsala nog, tevens een bekende Zweedse studentenstad en kwam ’s avonds aan bij mijn host Turkka, in Stockholm. Ja, een Fin welliswaar. Bleek dat de stereo die op mijn voormalige appartement stond in Helsinki, de zijne was. De wereld is klein, welliswaar. Ik vond het zalig om de allerlaatste vijf dagen van mijn Finland-jaar bij een Fin te logeren, we konden nog wat Finse woordjes uitkramen en flauwe moppen vertellen. We hadden veel lol samen en we hebben genoten van terasjes en parkjes in Stockholm.

[Wachtend op de bus in Stockholm. Ik en mijn host Turkka]

Stockholm is een bijzonder gezellige stad met vele gezichten. Hippe winkeltjes, mooie mensen - gehuld in designkledij, gezellige bistro's en after-work eetcafeetjes, stoere wijken met kleine boetiekjes en trendy designers. De oude binnenstad is geen pretje voor vrouwen op naaldhakken, maar de smalle steegjes en het labyrintachtige wijk maakt de oude stad echt een sprookjesstad. Het paleis - waar elke dag een spectaculair show wordt gegeven, de wisseling van de wacht, volledig met fanfare en al- steekt mooi boven de oude stad uit en geeft uitzicht op de rest van de bruisende wijken. Je hebt diverse eilandjes die je per pond of tram kan bezoeken. Het museum voor hedendaagse kunst was het meest indrukwekkenste kunstmuseum dat ik ooit bezocht had, mede omdat ik -samen met enkele andere toeschouwers- heb liggen gieren van het lachen bij een bepaald filmpje. I dunno, I'm just so positive about Stockholm, it has style. En het is zeker een stad waar ik nog wel eens zou willen wonen.

Ook in deze stad deed ik de laatste aankopen, souvernirs en memories, want op 21 juni zou ik naar huis vliegen. De avond daarvoor heb ik met Turkka nog met een flesje wijn in het park gelegen, gereflecteerd op het jaar dat nu achter de rug was. Het is een geweldige ervaring geweest en elke keer als ik eraan terugdenk, krijg ik het nog steeds warm. Zoveel mensen ontmoet, zoveel plekken gezien, zoveel dingen gedaan. Een nieuwe taal geleerd, nieuwe keukenkunsten, nieuwe gewoontes, sporten...

Donderdag 21 juni. Vlucht Stockholm - Dusseldorf. In Dusseldorf werd ik opgehaald door Bauke, een Nederlander die ik ook in Helsinki had leren kennen. Samen naar zijn woonst gegaan en bijgepraat, daarna na de supermarkt. Oh my god. Grote cultuurschok! Wat is Nederland toch...anders!?!? Maar zooo....Nederland! Na een frietje (mét mayonaise en frikandel!) in Nijmegen de trein genomen naar Antwerpen. Bij de aankomst in Antwerpse stationshal draaide ik eens rond, moest nog wennen aan het feit dat iedereen hier dezelfde taal spreekt als jij, en werd in de armen genomen van mijn zus. Thuis komen was echt raar. Mijn hoofd zat nog in Helsinki...

Backpacken III: Oslo t.e.m Öland

2007-08-08T17:17:00.000+03:00

Na Oslo treinde ik door naar Zweden, Göteborg, een charmante stad met vele fonteintjes en kanalen, waar ik -dankzij mijn host- kennis leerde maken met verscheidene vormen van Zweedse knackebrod.
[Foto: ongelooflijk veel verschillende knackebrod in de supermarkt. En verschillende prijsjes ook, amai.]

De volgende middag reisde ik helemaal naar het Zuiden van Zweden, Malmö. Daar fietste ik met mijn couchsurf-host langs de kust en prepareerde een quiche achteraf. De stad heeft een bezonder interessant gebouw, de ‘turning torso’, waarvan het hoogste punt hoger is dan het hoogste natuurlijk landmark van Denemarken.

Denemarken was echter zo dicht bij dat ik besloot de volgende dag ook de trein te nemen naar Copenhagen (45 minuten, over een spectaculaire brug), en ik mocht de fiets van mijn host meenemen. Deze hoofdstad had al meer iets weg van de continentale steden, en tevens zag ik overal fietsen staan, wat me dan weer aan Amsterdam deed denken. Ik fieste op het gemakje achter de tourbussen die engelse RyanAir toeristen van fonteintje naar kathedraaltje voerden.

[Copenhagen was een verbazendwekkend grote gezellige continentale stad met veel fietsen]

Eenmaal terug op Zweeds grondgebied bracht ik braaf terug de fiets terug bij mijn host in Malmo en wegens het warme weer, besloten we samen nog een duik te gaan nemen in de zee. Het was al een hele week 30 graden geweest, en ik had ook nog niet gezwommen, dus perfect! Malmo heeft echt een practhige boulevard, met een hoge klif waar alle jongeren een beetje uithingen, om vanaf dat punt in de zee te springen. Het was wel 6 meter hoog! Wat een kick!

Na dit avontuur bezocht ik studentenstad Lund, waar ik uiteraard ook bij studenten bleef, die me introduceerden in de stad. Lund is bekend omwille van zijn oude universiteit en vele studenten.

Na Lund richting Oosten, een overnachting in een antiek origineel houten huisje in het platteland, via Kalmar naar Öland, een eiland langs de Zuidkust van Zweden.
[Foto: ook in dit mooie huisje logeerde ik, midden in het Zweedse platteland]

Öland is getypeerd door zijn afwisselende en ruwe onaangetaste natuur, een boomloze kalksteensteppe waar zeldzame bloemen en planten op groeien, wat beschermd is door het werelderfgoed. Tevens is het een paradijs voor birdwatchers en er bleek een spectaculair vogelstation te zijn bij ene vuurtoren waar ik per toeval (don’t ask, long story) terecht gekomen ben en welliswaar in het vogelstation zelf heb mogen meewerken en overnachten. Ik werd toegelaten op de vuurtoren en er werd me ook een verrekijker in m'n hand geduwd, terwijl men mij probeerde uitleggen wat er nou zo speciaal was aan vogels. Met die verrekijker spotte ik wat zeehonden die net voor de kust lagen de luieren. Het 'meewerken' hield in dat ik om 3u ’s nachts op moest om vogeltjes te gaan vangen, die dan duchtig geinventariseerd, gewogen en geringd werden. Na deze nacht was ik een hele ervaring rijker, maar ik heb me toen wel afgevraagd waar ik aan begonnen was. Had nooit in mijn leven gedacht dat ik midden in de nacht nog vogels zou vangen samen met een stelletje gefreakte ornithologen. Nouja, ze waren echter niet gevaarlijk ofzow...
[Foto: midden in de nacht vogeltjes vangen & observeren]
[Foto onder: Zichtje vanop de vuurtoren]

Backpacken II: Lofoten t.e.m Oslo

2007-08-08T16:45:00.000+03:00

Eenmaal op de eilandengroep Lofoten, - 300 km boven de noordpoolcirckel - viel mijn mond nog meer open. Het is onbeschrijfbaar, maar ik zal proberen u een idee te geven. Denk aan heldere blauw-groene zee, witte stranden, blauwe lucht en fris groen gras, met daarachter hoge bergen uit de grond piekend, bedekt met een laag sneeuw. Kleine dorpjes met houten huisjes, steunend op palen uit de zee. Stokvis hangt te drogen in de zon. Noorwegen. Hmmm. Per bus en enkele ferry's doorkruiste ik het eiland. Couchsurfen was hier geen optie, dus kampeerde ik met mijn tentje. De Lofoten bleek wel een backpackersparadijs te zijn. Ik kwam veel jongeren tegen die ook aan het liften waren, op weg om walvissen te spotten of ook gewoon om de natuur te bewonderen.

[Op dit strand keek ik naar de midzomerzon. De foto is ongeveer om middernacht genomen.]

Na getuige te zijn van een midzomerzon nam ik de ferry terug naar het vastland.
(Boven de noordpoolcirckel zakt de zon gedurende enkele weken in de zomer nooit onder de horizon. Het blijft dus altijd licht. Hiertegenover gaat de zon tijdens de winterperiode een paar weken nooit op. Je kan zien hoe de zon langzaam naar beneden zakt, en rond 2.30u 's nachts, opeens weer opgaat.)

Mijn bioritme was trouwens serieus verstoord Via Bødo de nachttrein naar Trondheim, een oude vestigingsstad met een kolos van een kathedraal. Ik bezocht de kathedraal en nog enkele andere toeristische trekpleisters, het is een charmante stad.

Daarna treinde ik weer terug richting de natuur, in het midden van Noorwegen is immers een regio vol met National Parks die serieus de moeite zouden zijn. Ik strande in Dombås, een godverlaten dorp waar ik -op één bejaard koppel na- de enigste toerist was. Het was zo een typisch dorp in de bergen met schapen en de plaatselijke bioscoop in een oude garage. Alles was er stil. Ik voelde me als Maria uit 'The Sound of Music' en maakte een bergwandeling om daarachter wat slaap te kunnen vatten in mijn tentje.

Genoeg natuur, ik treinde door naar Lillehammer. Daar werd ik door mijn hosts opgehaald van de station, en rondgereden door het Olympische dorp. Na een gezellige bbq en goede nachtrust reisde ik naar Oslo.

Daar blijf ik bij Franse Erasmusstudenten die me het gevoel gaven dat ik één van hun was. Het was geweldig weer even in de Erasmussfeer te zitten. Op een avond werden me wel 20 mensen voorgesteld, hoewel veelal Fransen. In de stad ontmoette ik een Duitse vriendin die ik leerde kennen had in Helsinki en nu ook in Oslo was en samen gingen we naar het prachtige Vygelandspark, akkerbrygge, de binnenstad, en genoten we van de warmte (30C), de zon en de zee.

Backpacken I: Westkust Finland t.e.m Noorwegen

2007-08-08T15:22:00.000+03:00

29 mei – 21 juni: backpacken door Finland, Zweden en Noorwegen.

Ongetwijfeld een groot avontuur en een prachtige reis. Hier volgt een korte samenvatting van mijn reis. Op 28 mei nam ik 's avonds de trein van Helsinki naar Turku, ten Westen van Finland. In vijf dagen lifte ik van Turku naar Oulu, een 700km omhoog richting Lapland, waarmee ik zowat de hele Westkust van Finland had afgereisd.

Ik overnachte telkens in typische kustdorpjes bij locals. (voor iedereen die het nog niet kent, ik zou erg het project couchsurfing willen aanraden. U kan –in ruil voor wederzijdse gastvrijheid- terecht bij locals die graag hun deuren voor je open zetten. Het is een geweldig project dat veel bijdraagt tot duurzaam reizen en het leren kennen van de locale mentaliteit.) Zo heb ik nog sauna genomen en geïnlineskateted met studenten in Vaasa, gaan 'designshoppen' met mijn hosts in Rauma, (f0to) één van Finland's oudste dorpjes, en naar een Ests feestje geweest met een familie in Kokkola. Onvergetelijk. Die vijf dagen al liften en couchsurfend Finland door waren erg tof maar vermoeiend, wegens het enthousiasme van mijn hosts om me tot laat in de avond bezig te houden. En de nachten waren maar al kort (vanwegen het feit dat de zon niet ondergaat hé!) Overdag bezochte ik dorpjes en andere interessante dingen die op mijn pad kwamen, zonder al te veel te plannen op voorhand. Vaak ging ik af van de raad die mijn hosts me gaven.

Vanuit Oulu begon ik te interrailen (onbeperkt reizen met de trein) naar Zweden. Al in mijn eerste treinrit kwam ik andere backpackers tegen die hetzelfde reisplannen hadden als ik. Dus zijn we samen op pad gegaan richting de grens. Ik reisde echter verder door naar Noorwegen, zij naar het Zuiden van Zweden. Ik had zulke prachtige dingen gehoord over Lofoten dat ik het wou zien met eigen ogen. De trein van Luleå naar Narvik liegde er al niet om: een rit doorheen wilde natuur, besneeuwde landschappen en nog bevoren meren, toendra en wilde beesten. Dit was een godverlaten gebied met onaangeraakte natuur. [Foto: Uitzicht op trein richting Lofoten.]

Laatste week in Helsinki

2007-08-08T15:08:00.000+03:00

Na de terugkeer van de Baltische staten ging alles heel vlug. Mijn laatste weken in Helsinki waren aangebroken en ik wist nu immers zeker dat ik eind mei de stad zou verlaten. In die komende 8 dagen heb ik met mijn 3 flatgenootjes nog erg genoten van alles wat de stad nog te bieden had. Eilandjes, de kustlijn, een rondje reuzenrad in het pretpark…

Her en der werden er afscheidsfeestjes georganiseerd van studenten die gauw terug naar huis moesten. Pic-nics in het park, de laatste flatfeestjes, oh, ik werd er gek van. Maar het hoort er helemaal bij. Ter afscheid van mijn 3 flatgenootjes zijn we met z’n allen samen naar Stockholm geweest, met een van de ‘love boat’ cruises, zoals ze dat noemen. Het concept is heel erg Fins: je krijgt gratis boottickets om naar Stockholm te varen, 2x overnachting in een cabine erbij natuurlijk, en op het schip is een groot buffet waar voor een riant prijsje riant gegeten en gedronken kan worden.

Ondertussen worden de ouderen geentertaint met quizen en de jongeren met dans en karaoke, en kan men in de tax free shop ook nog een extra vooraadje alcohol inslaan. Er is ook sauna en jacuzzi aan boord. Eenmaal aangekomen in Stockholm heb je 7 uur de tijd om in de stad rond te kijken, hoewel menig passagier gewoon in de cabine blijft rusten om op de reis terug weer even hard te kunnen feesten. De dagelijks uitvarende trip wordt niet voor niets ‘love boat’ genoemd. Nou, wij wouden dit allemaal eens zien gebeuren en hebben genoten van het schouwspel. Stockholm vond ik eigenlijk nog het meest indrukwekkendst van de hele trip. Helsinki is niets vergeleken met deze Zweedse hoofdstad die veel charme uitstraalt met diens oude gevels, kleine stadsparkjes en fonteintjes, brugjes en hippe winkels.

Op maandag 28 mei ben ik vertrokken. Vrijdag heb ik de laatste administratieve dingen geregeld: uitschrijven bij de gemeente, de bib, mijn puntenlijstje laten overmaken bij de unief, bankrekening sluiten, etc. Zondag mijn flat geleegd, een laatste wandeling gemaakt in Helsinki en naar een wereldmuziek-festival geweest. Mijn spullen waren al terug naar huis gestuurd, want ik zou nog een maandje gaan backpacken, met enkel maar de nodige bepakking. Maandag heb ik mijn backpack gepakt, laatste vrienden gebeld en geschreven, foto’s geupload en ’s middags een pic nic gegeven in het Esplanadi park. Het was een drukke namiddag waarbij constant mensen even gedag kwamen zeggen. De Finnen waren er het eerst, uiteraard, en tot mijn verbazing kwamen er nog mensen die ik al enkele maanden niet meer gezien had. Om 21u ging mijn trein richting Turku. De laatste keer dat ik uit de flat liep, uit de stad liep, eens ronddraaide in het station was zooo raar…Maar ik weet dat ik het nog terug zal zien uiteraard. Het afscheid was intens en zwaar.

Maar ik had ook weer een heel avontuur voor de boeg. 3,5 Weken backpacken in Scandinavia. Verslag volgt.

Back and Forward

2007-05-30T14:17:00.000+03:00

Hallo,

Een korte mededeling: Ik ben terug.
Ik zal zo gauw mogelijk mijn blog afronden, dat wil zeggen, verhalen over mijn laatste avonturen vanuit Scandinavie.
Het ziet er goed uit...hoge jumps recht in de zee, fietsen in Kopenhagen, Erasmus-herbeleving in Oslo, natuur in Lofoten, vogeltjes vangen in het midden van de nacht, ingeregend worden, midsummer sun om 2,30 s nachts, moderne cultuur in Stockholm, bbq-en in Lillehammer, treinen in Zweeds Lapland, goede nieuwe vriendschappen en het weerzien van oude vriendschappen.

M.

Baltics trip: Estland, Binnenland

2007-05-28T00:15:00.000+03:00

Na Riga reizen we (ik en Oliver uit de UK) door naar Tartu, de tweede grootste stad in Estland en tevens dé studentenstad. Daar logeerden bij mijn Finse lerares Mai, die eigenlijk enkel in de zomer taalcursussen komt geven in Helsinki. Het was echt super om haar weer te zien. Ze had een oud houten huisje ('k heb nog maar net stromend water en elektriciteit) en we zijn dus duidelijk uit de stad. Maar we zijn op voor avontuur. Na een goede nachtrust, de stad in. Echt een charmante stad, best groen. Studenten drinken biertjes en hangen uit voor de indrukwekkend oude universiteitsgebouwen. De stad blijkt duidelijk te swingen en het is jammer dat we het nachtleven hier niet kunnen uitproberen...Ik besluit nog even langs de kapper te gaan, dat is immers al sinds oktober geleden, toen ik laast in Estland was. Ik betaalde 4 euro (!!!) tegen 25 a 30 euro in Helsinki. We hadden lunch in een oude gunpowder kelder in de zon. Aangezien het internationale museumdag was, waren alle museums gratis vandaag, en dus bezochten we het speelgoedmuseum, het bevolkingsmuseum, een anatomiemuseum, en een museum over de geschiedenis van de universiteit. Ik schuilde voor de regen in het Kunstmuseum (absoluut géén aanrader trouwens, al de laastsgenoemde wel). Ik loop nog wat rond om een goede indruk te krijgen van de stad. De steden zijn hier sowieso kleiner dan de onze, maar dat was ik al gewend van in Finland. Tartu heeft amper 100.000 inwoners... De avond zet zich in en studenten verzamelen overal bij cafeetjes...het doet me denken aan Gent. Wij wandelen richting het verlaten treinstation en via Tallinn visiteren we morgen Narva... [Nederlandse connexion bus langs de weg]

Narva is een stad in het Oosten van Estland, en deelt de grens met Rusland. Tijdens onze busreis naar het Oosten merk ik al hoe het landschap veranderd. Sowieso meer naaldbomen noordwaarts, die gelijken op het Finse landschap, maar weer van die verlaten grasvelden en af en toe lelijke Sovjetgebouwen of verlaten fabrieksgebouwen met ingeslagen ruiten. Ik lees dat in Narva 95% van de bevolking Russisch is, en het hele dorp eigenlijk Russischtalig. Waar gaan we belanden. Maar we worden opgehaald door zeer enthouiaste jongelingen van HS/CS. Een hele namiddag hangen we met hen uit in het park, naast de indrukwekkend kastelen aan de bank van de rivier. Ze vertellen in perfect engels (enja, het waren Russen!) over de geschiedenis en cultuur. Ergens in 1300 heeft Estland een kasteel in Narva gebouwd, om zich te beschermen tegen de Russen. Het kasteel ligt net naast de rivier, die de natuurlijke grens vormt. De rivier is amper 25 meter breed en aan de overkant waren mensen aan het wandelen en aan het vissen, waarmee je zo een gesprek mee zou kunnen hebben. Maar het was Rusland! Over een brug liepen veel wandelaars zo Rusland binnen, met hun Russische pasporten gaan ze nóg goedkopere alcohol en sigaretten halen (pakje malboro kost hier 1 euro). Echt ongelooflijk. Wel, terug naar het verhaal van de kastelen. Een paar jaar later beslist Rusland een ander kasteel te bouwen op hun territorium, vlak tegenover de andere, juist van elkaar gescheiden door de rivier. En zo zijn het dus de dichste kastelen die elkaar moeten aanvallen in de wereld.

[Links: Estland. Rechts: Rusland.]

Uithangen met de plaatselijke jeugd was een geweldige manier om te stad te leren kennen. Ze tonen ons goede eetplekjes en vertalen gretig voor ons wat we willen hebben. Ze leiden ons langs forten en uitkijkpunten, parken en zelfs langs een oorlogsmemorials voor de Duitsen, die ook een grote rol hebben gespeeld in de geschiedenis van Estland. Tijdens zonsondergang beklimmen we de toren van het kasteel voor een weer prachtig uitzicht, ditmaal ook voor een flink stuk in Russisch grondgebied...

[Onze nieuwe vrienden duwen effe een auto aan die stond te pruttelen op het markplein]

Narva was een geweldige ervaring, en een typische Sovjet ervaring.

Moe reizen we zondag terug richting Helsinki...

Baltics trip: Letland, Riga

2007-05-27T23:58:00.000+03:00

16 mei. Na een dag Vilnius, 's ochtends de bus terug richting het Noorden, Letland. Aangezien we nu overdag reizen, krijgen we eindelijk eens de kans iets van het landschap te zien. Eigenlijk is het landschap best saai, enorm vlak en uitgestrekt. Geen bossen zoals in Finland, maar graslanden die vol gele paardenbloemen en koolzaad staan. Paarden en koeien grazen langs de autostrade (niet te veel van voorstellen trouwens) zonder omheining. Af en toe zie je een land beploegt worden, al dan niet met paard en trekkar. De buschaffeur luistert vrolijk naar oude Russische casettebandjes die vooruit en achteruit worden gespoeld. Ze verkopen hier nog casettebandjes in de supermarkt. 4,5 uur later komen we aan in Riga, een grotere stad die al veel drukker lijkt. In tegenstelling tot Vilnius is Riga wél toeristisch, mede door de goedkope Ryan air vluchten trekt het veel Engelsen en Duitsen aan, die voor een goedkoop weekendje feest komen.

We vinden weer meteen ons super gezellige hostel, wat alweer (ook in Litouwen) vol zit met backpackers (al dan niet full time) en Australiers die goedkoop door Europa willen reizen en daarom de Baltische staten verkennen. Indrukwekkend. We lopen door het -veel modernere- centrum en we besluiten om (voor amper 4 euros) naar de balletvoorstelling te gaan kijken 's avonds van Romeo and Julia, in het Nationaal theather. We waren helemaal niet opgekleed, maar dat kon ons niet boeien...Het was een geweldige voorstelling. Na een snack in ons hostel maak ik nog een avondwandeling. De stad is lawaaierig en uit de nachtclubs komt luide muziek. Ik hoor geklungel van bierflesjes verderop...

De volgende ochtend weer vroeg paraat en we beslissen om te tram te nemen en uit het oude stadscentrum te reizen. We blijven wel een half uur op te tram zitten en we blijken in een andere wereld beland te zijn. Geen winkels en uitstalborden meer, nee, enkel flatwijken met groene onverzorgde parken. We zijn getuige van een volksmarkt en ik koop enkele koffiebroodjes voor amper 40 eurocent. Plots zien we een heuze ortodixe kerk vanuit een woonwijk, verstopt tussen de flats. Hoe is dit mogelijk...We hebben supergoedkope lunch, ergens in de middle of nowhere, 10 km uit de stad. Comunicatie met de handen want Letst spreken we niet, zelfs geen Russisch...

Ik verlaat de rest van ons groep en maak nog een laatste stadwandeling door het oude centrum vooraleer we weer op de bus springen richting het noorden, waar ik samen met een andere vriend het binnenland van Estland ga verkennen...

Baltics trip: Litouwen, Vilnius

2007-05-27T23:40:00.000+03:00

Na een hele nacht op een volle bus en af en toe een pasportcontrole, komen we 's ochtends om 6u aan in Vilnius. Op de bus nog aan de klap geraakt met een Brusselaar die Helsinki bezocht had voor het Eurosong, die nu al 10 maanden in Vilnius woonde. Hij gaf ons wat tips over de stad. (Een interessant weetje is dat we converseerden in Engels, terwijl we beide elkaars taal spraken. 'Engels is onze neutrale taal') De aglomeratie was al meteen een enorme schok. Het lijkt enorm Sovjet, vuil en grijs. Vierkante flatblokken en dunne straten. De stad is al ten volle wakker! Overal zie je bezemvegers de straat schoonmaken, de groentenmarkt stalt zich uit en oude vrouwtje dragen bloemen en steken kaarsjes aan langs de straat en slaan kruisjes. We lijken helemaal in een andere wereld beland te zijn. Litouwen mag wel 1,5 keer zo groot zijn als Nederland, toch heeft dit land ook maar 3,5 milj. inwoners. Russische invloeden lijken hier ook nog heel groot, maar de straten in het oude stadscentrum doen me aan een Zuiders dorp denken. Misschien komt dat ook wel door het aangename klimaat.
[Uithangsbord in Russisch ortodoxe kerk]
Nadat we ons jeugdhostel vonden en even een douche namen, gingen we de stad in en namen we ontbijt in een bliney-restorantje. (bliney is russische pannekoek) Ik werd meteen verliefd op de stad. Wat een pracht en praal hier! Helemaal anders dan de aglomeratie! Overal waar je kijkt is iets interessants te zien, van graffiti op bouwvallige muren, tot kerktorentjes die overal uitprijken. We wanen ons in een ortodoxe kerk, en het lijkt wel alsof we terug in Rusland zijn. Ik zie ook helemaal geen toeristen. Lokale bejaarden genieten van koffie en beer op terasjes. Ik moet zonnecreme kopen en zoek al naar te schaduw. Het is lang geleden dat ik de zon op mijn huid gevoeld heb...We zagen delen van Vilnius die allebehalve 'arm' waren, winkelstraten waar dure auto's door reden, supermarkten...Al bij al is Vilnius toch duidelijk geen Westerse stad en dat is ook merkbaar aan de prijzen. Goedkoop, goedkoop. We bezochten ook een kasteel, tevens panoramapunt van de stad. Laat in de namiddag nog even een uurtje bijslapen voor avondeten en een charmante avondwandeling...

Baltics trip: Estland, Tallinn

2007-05-27T22:59:00.000+03:00

Estland is qua opervlakte groter dan Nederland, maar heeft slechts 1,3 miljoen inwoners. Het landschap is vlak en zeer groen. Naarmate je je meer naar het Oosten begeeft, is heeft het land meer graslanden, die zelfs niet gebruikt worden voor landbouw. Het land is zeer jong, want nog maar sinds 1991 onafhankelijk van de USSR. Esten spreken Ests, een taal die samen met Hongaars en Fins, hoort tot de Fin-Urdo groep, een groep die totaal los staat van de Germaanse, Romaanse of Slavische talen. Ik had nooit verwacht mijn basiskennis Fins ooit nog in een ander land dan Finland te kunnen gebruiken! In het Oosten wonen ook veel Russen, die soms helemaal geen paspoort hebben. Het is zeer moeilijk om in Estland bugerschap te krijgen van de staat. Daarom hebben vele Russen enkel een 'Alien' paspoort waarmee ze het land niet kunnen verlaten.
[We = Mijn flatgenoten, ik en wat vrienden]

Maandagochtend 14 mei vroeg namen we de ferry vanuit Helsinki richting hoofdstad Tallinn. We wandelden door de stad en bekijken de Middelleeuwse gebouwen en kerktorens van het oude statscentrum. In de Middelleeuwen was Tallinn een Hansa stad. Het oude centrum is zeer toeristisch, maar leuk en mooi, en tevens zeer compact. Het is prachtig weer en we lopen voor het eerst sinds dit jaar gewoon in t-shirt. Ik hoor al veel Russisch om me heen en de kiosken verkopen Russische kranten. We beklimmen een kerktoren en hebben een geweldig uitzicht over heel Tallinn, de ferry haven die voornamelijk Finse dagtoeristen heen en weer vaart, en het zeer uitgestrekte nieuwe Tallinn, eigenlijk vol flatgebouwen. Tegen 9u 's avonds staan we op het busstation, waar we heen gaan per karrelige tram. De bus naar Vilnius vertrekt!

Eurovision & Songs from Helsinki...

2007-05-22T13:27:00.000+03:00

Beste thuisfront!

Weer 2 weken afwezig geweest, maar de reden volgt zometeen. Eerst nog een woordje over de dagen in Helsinki tijdens de activiteiten van EuroVision.

-Dinsdag 8 mei
Ik was uitgenodigd voor een Eurovision Pre-Party in de Nederlandse Ambassade, waar Edsilla een mini-concert zou geven. De sfeer was gezellig, in het mooie Nederlandse huis wat het 'thuis' is van iederen Nederlander die in Helsinki resideert. Er was een super goed buffet met zalm en rendier en chocholadetaartjes met aarbeien na. Het concert van Edsilla was intiem en zalig, iedereen stond gewoon in de huiskamer, naar haar te luisteren. Het was leuk om te borrelen tussen het gezelschap van journalisten, die gretig op zoek waren naar enkele slachtoffers om hun uit te horen over Eurosong en de Finse cultuur. Het stereotyp, dat Eurosong-addicts gay zijn, werd deze avond bevestigd. Bauke, een Nederlandse vriend van me, ook aanwezig op het feestje, kreeg alle aandacht, en wist zelfs nog een gratis kaartje te versieren voor de halve finale repetities. Het was hilarisch; op een groot scherm, werden liedjes van afgelopen jaren getoond, en telkens als er een nieuw lied verscheen, wisten de journalisten -om ter snelsts- meteen het jaar, wie, wat, waar, hoeveel punten,...op te noemen.
[Edsilla in the Dutch Ambasay during the walking dinner]

-Woensdag 9 mei
De stad is druk, het is prachtig weer en overal lopen toeristen op staat. Er zijn overal gratis concertjes, zelfs van hele goede Finse bands. Er is een saunabus en elke land heeft ook zijn eigen standje met toeristische info. Ik ga even langs de standjes van de baltische staten...
[Walking through the city and going to free concerts here and there on the squares.]

-Donderdag 10 mei
Halve Finale. We gaan kijken op het grote kathedraalsplein en alle plekjes op de befaamde trapjes zijn bezet. Aangezien de zon rond 22.00 u ondergaat, wordt het al gauw koud...Nederland en Belgie zijn uitgeschakeld.

-Vrijdag 10 mei
Het viel me op dat de voorpagina van de krant bezet was met een foto van het Finse ijshockeyteam, die morgen tegen Rusland zou spelen in de halve finale. Opvallend dat dit de voorpagina haalt, maar over Eurosong pas op de 2e pagina gerept wordt.
Dit is onze dag. Eindelijk ons lang verwachte koor concert! Om 4u zongen we in het volgeladen sentaatsplein voor een publiek van wel meer dan 6000 man, samen met alle koren van Helsinki. Het waren maar 2 Finse traditionele koorliedjes, maar we voelden ons als grote sterren toen we -onder begeleiding van politieauto en security guards- door de hoofdstraat werden geleid - iedereen moest aan de kant en het vervoer (zelfs de tram) was afgezet voor onze passage. Vervolgens zongen we op het plein voor grootwarenhuis Stockman en weer hadden we een enorm publiek door de grote drukte in de stad. Overal waren concertjes, streetparades en artiesten.
[Our audience on the senatsqaure where we sung with all the Helsinki choirs] [Me with the security guy marching to Aleksanderinkatu]

Na dit, namen we afscheid van de rest van de koren en gingen we alleen (snik snik, nu zonder politiebegeleiding) naar Esplandi park om daar 3 liedjes van ons eigen repertoire te zingen. Toeristen keken en liepen voorbij. Daarna zongen we op het stationsplein, voor de saunabus. Saunagangers, stonden naakt met een handdoek om hen gerold, naar ons te kijken. De laatste plek was het drukte marktsplein, vooraleer we eindelijk ons 'eigen' concert gaven in een kerk in de stad. Het was zalig en na afloop kreeg ik bloemen van mijn flatgenoten. Na het concert zijn we iets gaan drinken in een studentencafe, nadat we nog wat op het senaatsplein uitgehangen hadden.

-Zaterdag 12 mei
Het was enorm druk in de stad, en s avonds uiteraard naar het overvolle senaatsplein gaan suporteren voor alles wat leuk klonk. De straten naar het plein waren afgezet omdat het al te vol was, maar via een andere doorgang wisten we toch nog het plein te bereiken. We misten net Hanna, de Finse vertegenwoordiger, maar we hebben het geroep en applaus van ver gehoord. Er waren grote schermen op het plein waardoor alles goed te volgen was, maar de mensenmassa was overweldigend. Ik vond de 'reclamestukjes' tussen de liedjes door heel goed, men slaagde erin wat van de Finse cultuur mee te geven aan Europese tv-kijkers. De ideeen voor deze stukjes waren gegeven door de Finse bevolking, iets wat het nog leuker maakt.

We bleven tot het laatste liedje, maar de uitslagen keken we thuis voor de tv, omdat mijn voeten pijn deden van afgelopen week...zondag pakken en dan ...The Baltics...

Finland Road Trip

2007-05-10T13:21:00.000+03:00

Net nog herstelt van Vappu, toen ik vrijdag mijn vader en tante van het vliegveld haalde. Na een wandeling in de kern van Helsinki -en enige typische 'Finnish design' shops, zijn we met de auto het land gaan verkennen. Hier een verslag van onze road trip aan de hand van enkele foto's. We zijn het Noord-Oosten van Finland doorgereden.

-Kuieren doorheen Porvoo, een van Finlands oudste stadjes. Traditionele gebouwen zijn opgetrokken uit hout.
-Genieten van marktjes en koffie drinken op het marktplein in de zon. Wilde zalm kopen in Helsinki, en typische honing in het binnenland, Mikkeli.
-Het kasteel in Savonlinna is een van Finlands best bewaarde kastelen. Het diende vroeger als een verdediging tegen de Russen, omdat de grens met Rusland op Savonlinna lag.
-Genieten van het uitzicht over 'einde van de wereld' Koli, tevens het nationale uitzicht van Finland.
-Ook nog een mini-wandeling door het National Park van Koli. Hier lag trouwens ook nog sneeuw.

-Typische Finse winkelstraat en vooral 'nothing special to see' in Kouvoula.

-Exploiring the Russian border. Verboden toegang en een bufferzone van 3 km, doorheen de Finse bossen.

-Chillen langs de kust in Helsinki, kijkend over de verschillende eilandjes.

Vappu II

2007-05-10T13:09:00.000+03:00

-Vappu betekent letterlijk 'vrij' en symboliseert dus de viering van de eerste mei, dag van de arbeid. Het is tevens een groot studentenfeest en er wordt een picnic gehouden in Kaivopuisto, naast de zee.
-Vappu wordt gevierd met een speciaal soort brood, en schuimwijn.
-De pic-nic is een must voor iedereen die in de stad woont.
-Finse Sauna-wagen met typisch Finse man erbovenop. Je kon dus gewoon effe sauna nemen in het park.

-Sommige picnic waren heel luxe, je zag zelfs party-tentjes met kandelaars, lusters en schilderijen. Een veel champagne natuurlijk

-Ook veel drukte op straat....
-Vappu is echt zalig. Het was een prachtige dag. Mooi uitzicht op zee, een klein beetje verbrand van de zon s avonds, maar ook een beetje verkouden. (Het was heel de dag maar iets van 5 graden ofzow, en best veel wind....ai ai)

Vappu I

2007-05-08T23:29:00.000+03:00

Vappu, 30 april 2007.
WAT?
-Studentenfeest waarbij iedereen verzameld naar Esplanadi-park in Helsinki en hun 'petje' opzet wat ze krijgen bij het afstuderen van de middelbare school.
-Ook het standbeeld in het park krijgt een grote pet op, dit wordt begeleid door een hijskraan.
-Masaal drinkbachanaal in het park

-Een soort carnaval met toeters en slingers en ballonen
-Schuimwijn all over
-Studenten in hun overall die al weken uitkijken naar 'Vappu' en dit ook vieren met vele 'Pre-Vappu' feestjes
-Concertjes en optredens in de stad en op het senaatsplein

Dutch Queens day

2007-04-29T16:05:00.000+03:00

Afgelopen donderdagavond heb ik in Helsinki ook koniginnedag gevierd! Terwijl het in Nederland 30 graden is, ging ik met sjaal en handschoenen richting Kaivopuisto, naar de Nederlandse amasade. Alle Nederlanders waren uitgenodigd op een 'feestje'. Ik was er pas om 9u, direct na een examen, toen de tap al bijna terug dicht ging, maar het was de moeite.

-Grolsh vloeide rijkelijk uit de tap, werd geserveerd in Heineken glazen mét een perfect shuimlaagje van 2 cm (Fins bier heeft geen schuim, vandaar dat u moet begrijpen dat ik dat mis. Het motto hier is: "hoe meer bier, hoe beter, en schuim is geen bier".
-Bitterballen, rookworst met mosterd en zalmhapjes werden rondgebracht!
-Een prachtig uitzicht over Kaivopuisto (het grootste park in het centrum, vlak naast de zee) vanaf het balkon.
-Veel meer Nederlanders die in Helsinki resideren dan ik gedacht had
-Een prachtig huis met mooi interieur en veel tulpen.

Hoera voor de koningin!

Foto voor de amabasade en het Nederlandse schild, 's avonds toen het gedaan was.

Jasper, Bauke, ik, Fanny.

Student Af

2007-04-29T15:17:00.000+03:00

Hallo,

Zoals u merkt ben ik al een tijdje niet meer actief geweest met bloggen. Examens waren hier de oorzaak van. Afgelopen 3 weken heb ik gestudeerd zoals een echte Vlaamse student waarschijnlijk nu moet doen tijdens diens blokperiode. Tijdens het studeren werd ik vaak geinspireerd met de prachtige wolkjes die ik van achter het raam, hier op de 7e verdieping bewonderde. De avonden worden steeds langer en de nachten korten fel. De sky is soms erg 'vanilla'. Ik zal de wolkjes in Finland missen.

April was de saaiste maand van heel mijn tijd hier in Finland. Na het koorweekend en het backpack-weekend, heb ik veel naar wolkjes gekeken.
Los van een paar goede feestjes, een prachtige wandeling langs de kustlijn, een luie zondag lekker in de zon buiten quiche en cake eten en schommelen, mijn eerste bbq's, veel lekker eten, enkele pannekoekavonden, fijne mensen en zelfs een hoop Vlamingen en wat goede films (Cocktail met Tom Cruise en ook een Zuid-Koreaanse film 'The Way Home' die we met onze "Azatische Filosofie-klas" bekeken hebben.) niet veel nieuws.

Men zou kunnen zeggen dat mijn Erasmusleven repetitief wordt. Ik heb al massa's pannenkoeken gebakken, masaal veel feestjes meegedaan (wat is een feestje eigenlijk?) etcetera etcetera.
Niets is minder waar, echter. Niet alleen wolkjes inspireren me, maar de mix aan Parijse accenten, Finse culturele invloeden en folk, dennebomen en wolkjes vervelen me nooit. Ik moet zeggen dat ik hier nog steeds ongelooflijk interessant mensen blijf ontmoeten en dat ik elke week nog bijleer.
Hetgene wat zo jammer is, is dat ik niet weet uit te drukken of te verwoorden wat ik hier meemaak. En het is jammer dat jij daar, dat jij me ook niet zo goed kunt snappen, omdat je niet kunt voelen wat ik meemaak. Mijn blog is een manier waarmee ik jullie laat mee 'genieten' van mijn avonturen, een spreekbuis waarin ik presenteer waarmee ik bezig ben. Well, ik hoop dat ik erin geslaagd ben om jullie warm te maken voor dit land en voor een Erasmusjaar.

Mijn examens zijn afgerond en mijn jaar zit erop. Ik hou jullie op de hoogte van mijn avonturen in de zomervakantie! (en ik ga weer gauw veel bloggen!)

From Finland met wolkjes,
Mieke

Koor - Concert - Video

2007-04-14T18:17:00.000+03:00

Hello,

Some information about äänenkannattajat, the University choir in which I sing:

-We are having our concert on 11th of May, in the German Church, (end of unionkatu). Further information will follow. All come to support your fellow exchange students!!

-We sing mostly traditional Finnish song, but we also sing in some other languages like English, French, German and Afrikaans. (that gives a nice mix cos actually we don't speak all the langauges we sing, gne gne) But all by all we are just a jolly bunch of students.

-For a movie (pre-view hihi) where we sing a song called Cherbouring sateenvarjot (in Finnish AND French, whohow!), click HERE

If you listen very carefully you here 3 voices. The sound quality is not optimal, but yeah, at least u get an idea.

But first of all:
-some little more practice
-thanxs to Moritz Metzner, our choir conducter
-and studying the texts by hard...:S

Ja, meneer de prof...

2007-04-13T10:16:00.000+03:00

Ik moet even een ervaring kwijt over dit Finse onderwijssysteem. Had gisteren even een super rare dag. Sla het over als u niet geintereseerd ben, want het is gewoon een subjectieve ervaring.

13.00u

Gisteren ging ik uit interesse naar een cursus over interdiscipliniteit in wetenschap. Ik kon er misschien nog wel iets uit leren voor mijn thesis, ookal wil ik geen examen in zit vak afleggen. Ik kwam daar en bleek de enigste student de zijn, de rest waren allemaal PhD's of zelfs profesoren, gemiddelde leeftijd in de 40. De prof gaf een perfect uiteenzetting in het Engels waar ik weinig van begreep omdat het té abstract en filosofisch was, maar kom, dat overleef ik wel. In een discussie achteraf voelde ik me wat ongemakkelijk, tussen dit genootschap die elkaar ook allemaal bleken te kennen. Nuja, dit is een gewone cursus, en ik als twintigjarig studentje mag hier zijn. Toch?

Volgende week verhuizen we naar de 'staffroom' omdat we daar gezelliger zitten en over 3 weken moet ik een presentatie houden over 'Economic imperialism', vraag me niet wat het is. Waar ben ik aan begonnen??? Ik tussen dit volk, ieh...

Ik moest iets vroeger de discussie verlaten, omdat ik effe wou eten en rusten voordat ik naar de les 'Oost Azatische Filosofie' moest. Ik loop doorheen het prachtige department en zie een paar eerstejaarsstudenten met een paar laatstejaarsstudenten werken aan een paper. In het studentenrestaurant, zie ik wat studenten eten samen met een 60-jaar oude prof.

16.00u

Ik kom de les Azatische filosofie binnen en de prof groet me vriendelijk 'Hey Mieke' en vraagt of ik misschien volgende week iets wil presenteren over het Koreanse familieleven.

-Mijn punt is dat ik even werd geschokt door de gelijkheid die ik hier vind. Een verklaring kwam plots in me binnen: Studenten worden hier uitgekozen voor ze de unief binnenkomen, aan de hand van een ingangsexamen. In de richting filosofie worden 15 studenten toegelaten per jaar, en that's it. Die 15 studenten halen hoe dan ook allemaal hun Master, in 5 al dan niet 8 jaar. Er zijn géén dropouts. Studenten zijn dus geen nummers hier, maar werkelijk studenten, die academisch gevormd worden door iedereen rondom hen, it's like a school of life where this department becomes their new home.

-Een tweede verschil met het Gentse systeem is dat er geen klassen zijn. Studenten kiezen vrij uit het cursusaanbod, en buiten enkele verplichte vakken waar elke eerstejaars doorheen moet voor z'n basis, zitten studenten van elk jaar bij elkaar. Een 'jaar' bestaat hier ook niet echt. Als je vraagt 'in't hoeveelste jaar zit je?' dan is het antwoord 'ik ben 3 jaar geleden begonnen'. Al in het allereerste semester van de eerstejaars, hadden ze vakken samen met de laatstejaars en alles wat daartussen zit. Je klasgenoten verschillen dus in elke les.

-Ten derde, wordt er verwacht dat men dus een vak kiest die naar interesse is. Niet omdat je het 'moet' doen. Zelfstudie is dus een centraal begrip, en de prof verwacht altijd dat je wat boeken omtrent het vak op eigen initiatief neemt. Aleen het opgelegde cursusmateriaal lezen is wat mager, als je écht geintereerd bent in een bepaald topic.

Ik pleit voor een systeem als dit. De aanpassing in september/oktober lag me zwaar, dat weet ik nog. Ik was niet gewend aan het feit dat ik mijn eigen rooster moest opstellen, altijd lokalen zoeken, zelf kon kiezen wat voor soort examenvorm ik ging doen, en ook het feit dat je status hier niet echt opgelegd wordt. (in de trend van 'als je een derdejaars bent, heb je meer te zeggen dan een tweedejaars') Nee, iedereen gelijk hier. Status wordt bereikt en niet opgelegd.

Ik pleit voor dit systeem waar óók elke eerstejaarsstudent een naam is, en geen nummer zoals in gent. Voor dit systeem waar je zélf naar interesse kiest. Je bent verdorie 18, is dat niet oud genoeg om zelf te kiezen wat je interesses zijn! Waarom een opgelegd rooster met opgelegde vakken, elke week hetzelfde, dezelfde klasgenoten voor 4 jaar lang....Je leert van verschillende mensen, ook je mede-studenten!

19.00u

Ik nam de trein naar huis. De trein zag er een beetje anders uit dan normaal en ik dacht dat ik in een eersteklassendepartment beland was. Ohnee, het is waar, het verschil tussen eersteklas en tweedeklas bestaat in Finland niet!

Backpaking in Liesjärvi

2007-04-10T20:02:00.000+03:00

Afgelopen paasweekend (6-8 apr) ben ik met de Helsingin Yliopisto Partiolaiset (de scouts) 3 dagen gaan hiken en backpacken in een National Park 100 km ten Noorden van Helsinki.

Ik mag dan wel roepen dat het lente is, nou, in het binnenland is het nog flink aan het winteren! Ik had gedacht mijn sandalen en korte broek mee te nemen, maar het weerbericht gaf vriestemperaturen af, dus heb ik mijn thermisch ondergoed en dikke muts maar in mijn backpack gepakt. De meren lagen nog een beetje bevroren daar, en de felle noordelijke wind maakten het hele weekend best koud.

Desalniettemin hebben we gehiked in een prachtige setting, een ietwat moerasachtig gebied met veel meren, toffe plantjes en zelfs ook een drassig gebied waar de bomen zo los in de grond stonden dat een bord waarschuwde voor 'levensgevaar' (enja, de jongens moesten even testen en ze hebben inderdaad een boom omgeduwd). Zoals ik met de scouts al gewend ben, eten we altijd geweldig, ookal wordt er gekookt op simpele gaskokertjes. We hadden macaroni met groentjes en zalm, pasta met tomatensaus en tonijn etc. En altijd koffie/thee achteraf met desert. Ongelooflijk! Maar het eten in het bos smaakt ook altijd 10x beter...Grappig was, dat telkens als we bij een kampvuur aan het koken waren, er wandelaars, families met kids etc kwamen vragen of ze van het kampvuur gebruik mochten maken om makkara (typisch Finse rookworst) te grillen. Hoe typisch!

[Hier bleven we de eerste nacht.]
De eerste nacht bleek iedereen toch wat slecht geslapen te hebben, door de koude. De hemel was helemaal open en had ongelooflijk veel sterren! De tweede dag van onze trektocht liepen we voorbij een huisje. Uit nieuwsgierigheid gingen de jongens kijken en het bleek een sauna te zijn! Het kon niet mooier zijn, naast de sauna was een waterput gebouwd met drinkwater en op 50 m bevond zich een meer. Meteen een glimlach op iedereens gezicht, en alle gesprekken gingen plots over 'sauna'! Meteen hout gaan kappen (hier in national parks geen elektriciteit of stromend water), beginnen koken en de oven van de sauna opgestookt. Na 2 dagen koude dus eindelijk genoten van sauna en de Finnen gingen ook nog zwemmen in het ijswater. Denkend aan de koude tenen die ik gisterennacht had, ben ik niet in het water gesprongen...

[En dit was de locatie voor de tweede nacht]

Zondagochtend hadden we zelfs nog sneeuwval en ondertussen had de paashaas ook wat chocolade-eieren verstopt in het bos. Na een laatste lunch, in het zonnetje langs de oever van een ander meer, nog effe een uiltje geknapt en 's avonds de bus terug naar Helsinki. Douche, wc, zacht bed, internet...wat leven we toch in een luxe :)

Meer fotos, klik hier naar mijn fotoalbum

Vrolijk Pasen!

2007-04-05T18:55:00.000+03:00

Na een zalig weekendje vol muziek en gezang, concentreer ik me weer wat op studeren. Nu waarschijnlijk ook alle Gentse studenten aan de blok begonnen zijn, ben ik ook bezig voor mijn drie allerlaatste examens. Hier geen blokvakantie, maar wel een verlengd paasweekend. Ik kan er niet aan doen, maar het blijkt dat ik toch 8 dagen geen lessen heb. Alweer een vakantie dus…Maar ik moet er nog effe antropologie, Oost Azatische filosofie en ‘labor economics’ doorkauwen. Ja, nog 3 weken en dan is het studeren hier dus afgelopen.

Dit is al heel vroeg, en dus heb ik ‘plenty of free time’ om nog wat toeristische plekjes aan te doen, wat uit te hangen met vrienden, wat te shoppen en wat rond te reizen. Bovendien de volgende mededeling: 11 mei hebben we met het koor een concert. Komt dus allen af naar Helsinki om te supporteren! 11 mei valt, (zoals de attentieve lezers misschien al is opgevallen) precies tussen de Eurosong-gekte (10 en 12 mei). Lordi zou dit gebeuren openen met een concert op het senaatsplein, daar gaan we zeker naar kijken!

Tevens heb ik ook al mijn plannen voor de zomer vastgelegd: van 2 tot 17 juni ga ik interrailen door scandinavie! Met een interrail ticket kan je onbeperkt de trein nemen in Finland, Zweden en Noorwegen. Ik hoop voordien eerst nog wat door Finland te backpacken, vooraleer ik echt vertrek en ga treinen door Zweden en Noorwegen. Ik eindig mijn interrail in Stocholm, want de 21e vlieg ik terug in Belgie. Ik ben ervan overtuigd dat het een prachtige afsluiter zal zijn van mijn jaar in Finland!!!

Maar nu geniet ik nog steeds van Helsinki, dat trouwens helemaal aan het veranderen is. De kiezelsteentjes - die tijdens de wintertijd gestrooid worden om eenigzins grip te hebben op de besneeuwde voetpaden - zijn aan de kant geveegd en bloembakken worden gepland met narcisjes en andere voorjaarplantjes. De dagen zijn al veel langer, en om 8u ’s avonds zie je soms nog kids buiten spelen. Als de zon schijnt is het vaak heel aangenaam buiten. Vorige week waren bij 15 graden veel studenten in het park aan het lezen, maar nu is het weer tijd voor muts en sjaal met amper 4 graden en een felle noorderwind. Hoewel de sneeuw verdwenen is, vertrekken vandaag veel gezinnen naar het Noordse Lapland om tijdens dit paasweekend nog voor een laatste keer te gaan langlaufen. Desalniettemin kan iedereen bevestigen dat de lente is aangebroken, dat de stad opfleurt, dat café-uitbaters hun terasjes buiten zetten en dat kraampjes met tulpen-verkopers de stad er alleen maar mooier op maken.

Afgelopen maandag ben ik nog naar een super charmant cafétje geweest waar Finse volkdansjes en muziek gebracht werd, vanavond ga ik naar een paasfeestje van de filosofen en morgenvroeg vetrek ik met de scouts voor een weekendje hiking and camping naar een National Park 100km noordelijk van Helsinki.

Goed weekend, goede vakantie, goede blok!
Hartelijke groeten,Mieke

Koorweekend

2007-04-04T12:08:00.000+03:00

Hallo,

Afgelopen vrijdag (30/3) vertrokken we met het universiteitskoor Äänenkannattajat (en vooral veel Erasmussers) met de bus naar Sipoo, een Zweedstalig dorpje 35 km van Helsinki. Het hele weekend zou de Zweedstalige "Noora Paipis Skola" ons nieuwe huis zijn. We hadden geweldig weer, volle zon en een blauwe lucht. Het pitoreske schooltje bevond zich midden in het Finse platteland, een straat met godlief maar een paar huisjes. Af en toe zag je kleine houten schuurtjes, boerderijtjes. Dit was echt weg van de stad.

Na de eerste koorrepetitie en avondmaal wat entertainment, want we hadden 2 verjaardagen! De groep was enorm leuk: een Russisch meisje dat iets teveel rum gedronken had gaf een Rock-n Roll-dans voorstelling, enkele Duitstalige Finnen waren djembe aan het spelen en Russisch aan het rappen, vele meisjes waren verzamelend rond de piano en liedjes van de Beatles aan het zingen...Soms kreeg ik wel een beetje hoofdpijn, moet je je inbeelden dat bijna ieder lid van het koor uiterst muzikaal is en dat er 5 gitaren, 2 cello's, 3 mondharmonicas, djembe's en nog allerlei andere insrtumenten mee waren.

De school was enorm schattig, en het viel me op dat de schoenen uitmoesten vooraleer je de gang binnenkwam. De leerlingen hebben dus les op hun sokken! Het gebouw telde ronduit 5 klaslokaaltjes, een leeslokaal, een klein sporthalletje met douches en ook een houtbewerking lokaal met schrikbarend gevaarlijke machines! (zoals ik eerder al eens geschreven heb, heeft iedere scholier hier ook les in houtbewerking). Het viel me op dat overal de deuren open stonden, en ik kon zelfs zomaar de lerarenkamer binnenlopen die me tot het kantoor van de directeur bracht! Wat een openheid, we konden zomaar de pc's en kopieermachines stelen! Maar geen kat die er naar omkijkt natuurlijk, hier in het vredige Finse platteland.

Zaterdag ook nog gerepeteerd, gewandeld, gefrisbeed, gitaar gespeeld in het gras, buiten gespeeld in ons t-shirt (! 12 graden maar erg lekker in de zon!) en veel gelachen. 's Avonds sauna genomen, gechild onder de sterrenhemele en dan een 'talentshow' en wij hadden wat Finse folksdansjes ingestudeerd. De show was zeer varierend en eigenlijk nog dikke fun. Ik voelde me als een tiener op een jeugdkamp met de scouts, maar dat was eigenlijk nog wel grappig. [Me and 'alien' Tiddy from Canada]

Zondag cruisten we weer terug door het platteland richting beschaving met supermarkten en kruispunten! Wacthend op de trein hebben we nog gezongen midden op het perron! Helsinki, i'm back home...

Meer foto's, klik hier

Film Review

2007-03-29T00:39:00.000+03:00

The last week, i'm totaly into films again. Some reviews:

-26th March: Helmia ja Sikoja (Pearls and pigs)

In my opinion a film that could represent the 'Finnish culture of Films'. It tells the story about 4 brothers having to pay some debts but don't know how. Suddenly, they seem to have another younger sister, and they try to inscribe her in some singing competition in order to win money for their debts. This movie is quite rough, 'sex, drugs and rock-'n roll' like. Magneficant is the scene where they try to rob money from an Alko shop (liquer shop) but decide to get pissed in the meanwhile. Also very typical is how one of the guys is always saying 'I'm going out for a fight in the park', whenever he's bored. Lots of 'perkele and vitu'. Good acting, this film rocks.

-27th March: Menolippu Mombasaan (one-way ticket to Mombasa)

A Finnish film, from Hannu Tuomaisen, which deals about 2 teenagers having cancer. Not really sure about how long time they still have, they escape the hospital and take the train to Lapland, chasing love. On the road, they try to do 'as many things that they never did before', eventhough it doesnt always seem to go like planned...

Beautifull setting, Lapland in midsummernight, nice scenes and a lot of 'vitu'. Very nice is the soundtrack, which was already familiar to me before, eventhough its in Finnish. If you get the DVD, I really recommend to have a look at the 'making of' where u see the filmcrew suffering and fighting mosquitos near the lakes during the filming, waiting days and days for one day of clouwdyness weather in the toendra area in Lappi, making fun of some passing reindeer. I'm defenitly gonna get the cd with the soundtrack music.

-28th march: Miss Little Sunshine.

American Film who got 2 oscars and is all about winning/losing. Actually it's really a happy film, at least I had a lot of (loud) laughs in the movie theathre. It differs itself a lot from regular USA movies by the excellent script, the 'message' of the film and the actually rather simple story. Although so many things are awkward, like the granddad snuffing cocaine, an uncle who seems to be a big name in literature but tried to commit suicide, the younger mellow son having a silence-vow and the hard working but ever arguing parents. The film actually tells the story of a 8 year old daughter, who really wants -in her unguilt- to win a beauty contest. The parents decide to help here forefilling her dream and they drive the entire family in an old VW van though the States. On the road, some things happen.

Most interesting -from my point of view- was the charachter of Dwayne, played by Paul Dano. He acts outstanding as a rebelling teenager, reading Nietzsche and just hating the world. Love it!

Now, I think I might go and get my books to do some studying again ;)

We love Chocolate!

2007-03-28T21:43:00.000+03:00

Een paar weken geleden, hadden we met onze flatgenootjes 's avonds nog een heerlijke chocholadefondue. Stukjes banaan, appel en appelsien werden netjes met een vork in een pan gesmolten chocholade gedopt. Chocholade is hoort zowat tot ons dagelijks dieet, sommigen zijn er echt gek op hier! Nuja, al gauw kwamen de lepels erbij en werd er gulzig gelepeld naar meer. We hingen met z'n vijven rond die pan, echt een zicht. Na 3 minuten liep het wat uit de hand, zodat er een geweldig chocolade-gevecht ontstond. (allesinds goed bedoeld.) We hebben elkander helemaal ondergekladderd, met veel gegier en gelach als gevolg. Achter elkaar rennen in deze kleine flat, echt grappig.

En afgelopen week (19 maart) zijn we met een hele groep erasmussers naar een chocoladefabriek geweest! We bezochten Fazer, dé Cote d'or van Finland. We kwamen binnen en daar werden we al gauw vetrouwd gemaakt met het concept van het bedrijfsbezoek: "Let yourself go guys, you can eat as much candies as you want!" Na een filmpje over de geschiedenis van het bedrijf (uiteraard met snoep) mochten we al hun producten proeven. Ieh! Leuk bezoek. Uiteindelijk toch ook in de shop beland en een voorraadje ingeslaan aan Fazer-producten...

[Ik en Fanny]

Over sauna en ijsduiken

2007-03-27T02:27:00.001+03:00

Na dit poetisch intermezzo, terug een 'stoer' verhaal. Jaja, na een groot examen afgelopen vrijdag dat ik eigenlijk al een maand geleden had moeten doen (maar waar ik toen te lui voor was, aiaiai), ben ik zaterdag met enkele studenten terug de natuur ingetrokken om sauna te nemen. We kwamen terecht op een exclusieve locatie in Vantaa, ten Oosten van Helsinki, tussen de bossen in de wilde natuur, bij een idylisch meer. De zon scheen, het weer was prachtig. Daar hebben we genoten van sauna, tussen de 'Finnish folks'.

Hoewel de zachte temperaturen, lag het meer nog bevroren. ('s nachts vriest het nog en buiten de stad is het nog een stuk kouder) We hebben een baantje getrokken in het water en veel lol gehad. Prachtig en zeker voor herhaling vatbaar! Enkele foto's geven weer hoe het was.

De sauna was erg warm, tussen de 85 en 100 graden. Voor wat extra sensatie, strek je je armen boven je uit. Soms doet men wedstrijdjes om te zien wie het het langste volhoud. Ik heb ooit vernomen dat je soms 'kampioenschappen' hebt van die het langst in de sauna kan blijven zitten, hoewel ik niet weet of dit waar is. Maar uit ervaring kan ik zeggen dat ouderen ferm sterker zijn in sauna dan wij. Soms gooien ze wel 3 lepels water op de warme stenen, waarna een warme stoom oprijst die over heel je lichaam even zeer doet. Dit ontspant je spieren en na een tijdje ook heel je lichaam. Je lichaamsfuncties gaan op een veel tragen tempo werken, daarom is het niet slim te eten net voor de sauna.

Het woord 'sauna' is een oud Fins woord dat nu over heel de wereld wordt gebruikt. Naar ik vermoed is dit het enigste Finse woord dat iedereen kent. Eén uitzondering is het Zweeds, waar het zweethokje 'Banya' genoemd wordt. Een traditionele sauna bestaat uit een haard, verwarmd door hout, met stenen op de top. Op de stenen gooi je af en toe wat water, die dan een hete stoom afgeven. In het Fins bestaat er trouwens een speciaal woord hiervoor, namelijk 'löyly'. In een publieke sauna vraagt men dan: 'mag er wat meer 'löyly'?', waarna de vrouw die naast het emmertje zit met de pollepel, een schep water op de stenen gooit. Er is geen directe vertaling voor dit woord. Een keer zat ik in sauna met een jongen uit Rovaniemi die mij verschillende 'gooitechnieken' uit de doek deed, die hij van zijn oma had geleerd. Hahah, alsof daar verschil in zit. Finnen zijn er echter wel heel goed in, om zo een plons water vanop een afstandje op de stenen te gooien. Ik verspil altijd de helft...:S

[Een kleine sauna die we hadden tijdens het snowboard-uitstapje in Februari naar Himos]

Het opwarmen van de sauna tot de juiste termperatuur duurt ongeveer 3 a 4 uur. Nu vind je sauna's veelal elektrisch, hoewel de Finnen zweren bij een 'traditional sauna' en die dan ook vaak in hun vakantiehuisje hebben. Publieke sauna's zijn meestal elektisch, want de traditionele saunas vragen veel aandacht, en verbruiken veel hout. Finnen zijn helemaal niet preuts omtrent hun naaktheid, omdat ze al vanaf hun peutertijd dagelijks gewend zijn om in de sauna te gaan met hun ouders. Toch wordt de zelden gemend sauna genomen. Zelden in familieverband, nooit in vereningen. Alleen vrienden mengen soms, maar dan is er vaak alcohol bij betrokken.
Familiesauna's zijn een oude traditie, en vroeger werden ook de doden opgebaard in de sauna, vrouwen bevielen erin etc. Vroeger, toen er nog geen elecktriciteit was, wastte men zichzelf ook in de sauna met wat water en zeep. Nu is er nog de traditie van kerstsauna (ja, tijdens de namiddag van 25 december zit zowat heel Finland in de sauna) en de bruidssauna (een net getrouwd koppel).

Soms gebruikt men een soort speciale takken waarmee men zich op de rug slaat. Dat zou goed zijn voor de bloedvaten (?) en het heeft een goede geur af. Je kan die takken gewoon in de supermarkt kopen hier. Je kan ook wat eucaliptus of teer olie toevoegen aan het water waarmee je de sauna opstoomt. Sauna zou heel gezond zijn en als je een koudje hebt, dan raad men aan om wat vodka te drinken en het daarna uit te zweten in de sauna.

Uiteraard is een pauze belangrijk. Als je het niet meer kunt uithouden, ga je buiten uitchillen. Meestal knoop je dan wel effe een handdoek in rond je lijf. Een bikini is de sauna is echt 'not done!'. Je word erg raar bekeken dan. Het is ongezond het is plakkerig. Ter afkoeling wordt er buiten een biertje gedronken (wel opletten, extra uitdroging!), in de sneeuw gerold of in het meer gezwommen. De koude doet je hart sneller pompen en de temperatuurswisseling is erg gezond en verfrissend. Als je in een ijsgat duikt, of door de sneeuw rolt, wordt heel je lichaam rood en terug in de sauna begint het helemaal te tintelen...Heerlijk!!!

Toch vraagt dit ijsduiken wel veel energie van je lichaam, namelijk om je lichaam terug op te warmen. Daarom draagt men normaliter surfschoentjes en een muts terwijl men in het ijskoude water springt. Een rustpauze met karnemelk en een koffiekoek doet deugd. Na het sauna nemen grilt de typische fin een makkara (de Finse rookworsten die eigenlijk vooral uit bloem bestaan) in de open haard of kampvuur. [De foto is genomen door een Chinese vriend, vandaar de tekens]
Hier in Finland is sauna niet gerelateerd aan seks of sjieke spa's. Nee, sauna behoort tot het dagelijkse dagritueel. Bijna elk gebouw heeft een sauna, elk huis, de sportgebouwen en zwembaden, sommige restaurants en cafés hebben het ook voor hun gasten. Als ik niet te druk ben met examens of schoolwerk, doe ik het ook bijna elke dag hier na het sporten.

Voor meer foto's, klik hier naar mijn foto-album.

Poetische vrijheid - Lente

2007-03-27T00:25:00.000+03:00

Hallo iedereen.

Ik weet dat ik de afgelopen weken niet echt actief ben geweest op mijn blog. De 'wist je datjes' bleken erg populair, ik trek met mijn filosofisch antropologisch inzicht algauw het veld in en ik zal nog wat interessante weetjes verzamelen.

Maar eerst nog wat gewone posts over het gewone dagdagelijkse leven van een student in Helsinki. Daarom schrijf ik u vandaag weer over mijn diepe gevoelens, gestimuleerd door de lente. De lente heeft me enorm geraakt en als gevolg daarvan heb ik een 'gedicht' geschreven. Het is welliswaar mijn allereerste gedicht uit mijn leven! (los van de opdrachtjes voor lagere school en de rijmpjes voor Sinterklaas)

Het is ingedeeld in 3 delen.

1) zes graden (2 weken geleden)

2) snowbreak (1 week geleden)

3) zomertijd (afgelopen zondag)

Hier komt ie:

zes graden

Korte rok met blote benen, Masaal per fiets naar de stad
De zon kietelt op mijn wang, Alle Finnen glimlachen, De sneeuw en ijs verdwijnt
Pas donker om 6 uur, Prachtige wolken
Hoor je fonteintjes terug kolken?
Een menig alcoholist is blij, Zijn bier bevriest niet meer
Masaale exodus, Naar de terasjes!

Lachen om het feit dat we nog steeds wolkjes kunnen blazen
En dat we eigenlijk een beetje gek zijn
Stokbrood, brie en rode wijn,
La vie, c’est bon
Whahahaha.

La France, La Finlande, beh, c’est tout le meme
As long as the sun shines
And brings the sensation on your skin
Hmmmm.

Minä rakastan Suomea jos aurinko loistaa ( I love Finland when the sun shines)
Nyt soiton kuulen (Now I hear the music)
Se kaikilta kylmyyden poistaa (It takes coldness away from everyone)
Mieli on niin huoleton (The mind is so worryless)

Onnellisen päivän saat varmaan (You definitely get a happy day)
Silloin kun et aavistakaan (Even when you have no feeling of that at all)
Vaihtaa saat pois ilmeesi harmaan (You may change away your gray expression)
Hymynaamat valloittaa maan (The smily faces conquer the world)

Snowbreak

Oei, wat komt daar aan, Waren net mijn wanten in de kast,
Komt er een sneeuwstom aan, terug ijs op de baan.
Verwarring tot en met, toch maar de terassjes buiten halen.
Bah.

Zomertijd

Pas donker om 7.30
Een boek lezen in het park
Buiten in je t shirt
13 graden!

Het is geleden sinds eind september
Dat ik de zon nog voelde
Sindsdien alleen maar koelte
Winter duurt hier half het jaar
Maar nu klijkt het einde daar
Ik was het bijna vergeten…
De sensatie van de zon…

Ja, de zon affecteert ons brein
Le soleil me rends fou
Memories of the graslei in Ghent
And gitarmusic with Jupiler
Dutch tulips in the oh so Dutch countryside
Das ist gans töll.
Ja ja…
Gans töll.

Finnish Economy & Other Facts.

2007-03-12T18:12:00.000+02:00

Tijdens de vakantie heb ik enkele 'wist-je-datjes' op een rijtje gezet voor Finland freaks!

Wist je dat...

-Finland ongeveer 10 keer zo groot is als Belgie
-En dat Finland daarmee één van Europa's grootste landen is
-Maar slechts 5,2 milioen inwoners telt
-20% van al die inwoners in Helsinki - agglomeratie wonen
-Je je kan inbeelden dat de rest van het land dus een beetje leeg en verlaten is. (densiteit: 15/km^2)
-Dat Finland tijdens de 2e WO nog een stuk land heeft moeten aanstaan aan Rusland omdat ze ook een van de 'verliezers' waren van de oorlog.

-Finland een heel nieuw, jong en modern land is
-elke stad er een beetje hetzelfde uitziet. (Otto bankautomaat, K-supermarket, Alko(hol) shop, Apteeki, Posti, Bibliotheek en R-Kioski)
-Vele dorpen zelfs geen dorpsplein hebben.
-Maar wel veel sportvelden, atletiekbanen en basketbalpleinen.
-Dat komt opdat de Finnen het sportiefste volkje is van de EU
-En tijdens de winter dan al die sportvelden ondergespoten worden met water zodat er schaatsbanen komen
-Dat ijshockey hier een grote sport is.
-Dat ze in Finland geen zout strooien tegen de sneeuw
-Maar dat auto's speciale winterbanden hebben en dat ze de voetpadden vol kiezelsteentjes strooien die dan in het voorjaar weer mooi worden opgeruimd.
-Dat ik al vaak gedacht heb dat Finnen het in hun genen moeten hebben om op ijs te kunnen lopen zonder steeds te slippen en te vallen.
-Dat het voor menig buitenlander een dagelijks evenement is, vallen op straat.

-Finland pas sinds 1917 onafhankelijk is van Rusland, die toen omwille van hun oktoberrevolutie Finland niet meer onder de hand konden houden
-Er een periode geweest is in de Finse geschiedenis waarin ze 3 verschillende valuta kenden: hun eigen markka, de Russische roebels, en de Zweedse kronen. Op een briefje moesten dan alledrie de currencies staan.
-Dat momenteel de grootste exportpartner van Finland nog steeds Rusland is.
-Dat, in de 19e eeuw, Finland één der armste landen was in Europa .
-Dat in 1930 nog meer dan 65% van de bevolking in de primaire sector tewerkgesteld was.
-Dat enkel de bourgeoisie Zweeds sprekend was. Het plebs sprak Fins.
-Dat nu nog 6% van de bevolking Zweeds als moedertaal heeft.
-Finland ooit een deel was van Zweden vooraleer Rusland het overnam.
-Finland dus een enorme groei heeft doorgemaakt tijdens de 20e eeuw, van landbouwmaatschappij naar technologie land.

-Finland enorm veel investeert in Research & Development.
-Dat ze -op Zweden na- het hoogste R&D percentage (van het GDP) per jaar uitgeven.
-Hun motto is: "Voor elke euro die je investeert in R&D krijg je er twee terug, het lastige is alleen dat je dat niet kan bewijzen."
-Finland desalniettemin een enorm groeicijfer heeft per jaar.
-Nokia daar mede ook de oorzaak van is (ongeveer 20% van de jaarlijkse groei is Nokia-gerelateerd)
-Dat Finland enorm sterk is in Export en daardoor een positieve handelsbalans heeft.
-De voornamelijkste exportproducten zijn: 1)Telecommunicatie/ ICT, 2)hout/papier, 3)design (Iittala, Marimekko)
-Dat Finland dus een erg competitief landje is.
-Dat de overheid nog steeds mede-subsidieert aan Nokia hoewel dat ze dat helemaal niet meer nodig hebben. Reden? "het integreren van kleinere bedrijven in de Nokia-draaimolen om knowhow te verspreiden en meer werkgelegenheid te creeren in uber Finse bedrijfjes. Kortom: networking."

-Dat 45% van elke leeftijdscohort universitair is opgeleid.
-Dat je wel ingangsexamens moet doen en voor sommige opleidingen maar 6% van de kandidaten daadwerkelijk aan hun studies mogen beginnen.
-Scholieren soms wel 6 maanden studeren voor hun ingangsexamen aan de unief.
-Maar eenmaal je binnen bent in de unief, je ook verzekerd bent van een MA diploma.
-En je er tevens voor betaald wordt.
-Dat academische vrijheid enorm is in Finland en dat studenten gemiddeld 6 a 7 jaar om hun studies doen omdat ze tegelijkertijd al werken.
-Dit impliceert dat studenten hier redelijk luxe leven. Meteen hun eigen volledig ingerichte flat in de stad met dvd speler, sauna, labtop, etc.
-Dat iedereen realiseert dat je met een universitair diploma niets bent in je kleine (geboorte)dorpje en dus zowat iedereen in Helsinki blijft hangen.
-Dat 100% van de totale bevolking kan lezen en schrijven
-Dat Finnen dus veel lezen. Ten eerste is dat omdat de winter zolang duurt en leuk is bij de open haard. Ten tweede omdat Finnen hoogopgeleid zijn.
-Dat het bibliotheeksysteem hier perfect is. Automatisering tot en met en bibliotheken all over.
-Dat je ook overal wel boekenwinkels vind.

-Dat Finnen 's werelds grootste koffiedrinkers zijn? Jaarlijks consumeren Finnen ongeveer 9,8 kilo koffie. Het EU-gemiddelde is 5 kilo!!!
-Dat Finnen altijd erg geintereseerd zijn wat er over hun in het internationaal nieuws wordt gezegd.
-Dat het dus een beetje jammer is dat ze nooit het internationaal nieuws halen.
-Behalve als Lordi weer een gekke frats uithaalt.
-Dat het 18 maart parlementsverkiezingen zijn.
-Dat heel de stad en de metro bekleed is met affiches, en er zelfs een vrouw is die met haar kat op de affiche staat.
-Dat er op politiek vlak echt niets gaande blijkt te zijn in Finland.
-Dat het gelijksvloer hier al de eerste verdieping is?
-Dat je altijd moet zorgen dat je goede sokken aantrekt in de morgen, want als je bij iemand binnen in huis komt moet je altijd je schoenen uitdoen en dan staat een gat in je hiel een beetje stom.
-Dat Finnen een braaf volkje zijn als het op stelen aan komt.
-Dat ik al twee keer mijn gsm ben kwijtgeraakt, en hem de dag nadien al terug had?
-Dat Finland -op Zweden en Ijsland na- de laagste corruptiecijfers van de wereld heeft.

-Dat ik alweer uitkijk naar de zomer???
-Maar het toch jammer vind dat de sneeuw is weggesmolten...

Groet,
uw informatie verstrekker over Finland,
Mieke

March!

2007-03-05T00:13:00.000+02:00

Moikka kaikkille! (hallo allen...)

Afgelopen maand is heel snel gegaan en ik schrok mezelf een hoedje toen de kalender omgeslaan mogt worden en 'maart' verscheen. Binnen 2 nog geen maanden (ja, welgeteld 28 april) zit mijn academiejaar er hier op en dit idee maakt me een beetje paniekerig. Alsof ik snel snel alles moet doen wat er te doen valt, ben ik met mijn flatgenoot Christina deze week een paar musea gaan bezoeken in de stad, tijdens de 'gratis inkom-uren'. Er staan er nog een heleboel op het programma.

Het weer is vreemd geweest afgelopen week, het sneeuwde eindelijk bij, sneeuw smelt, vriest weer aan, ideaal om weer te struikelen en met u kop of de grond te vallen. Grappig: +3 lijkt plots exotisch warm voor ons, of mijn flatgenoot beweerde vandaag toch allesinds dat het zeker 10 graden moest zijn terwijl het er in realiteit 3 was. De stad wordt er niet mooier op, en het grijze natte vuile blubberige HelsTinki doet me alweer smachten naar het bos en een weekje kamperen in de wildernis. Maar ik droom te veel....(Ik heb me laten vertellen dat de temperatuur nog regelmatig onder nul blijft gaan tot in mei en dat het pas in juni terug boven de 10 graden is, dus de winter zal nog wel een tijdje duren hier...)

Ik heb nog steeds de ambitie allerlei talen te gaan leren, want al de conversaties met lieve Duitsers, Italianen, Spanjaarden, Tjechen etc zijn wel cool maar doen me nog meer de interesse opwekken om wat van hun eigen taal te verstaan. De eerste stap is gezet: met mijn Franse flatgenoot converseer ik nu in mijn 'middelbare-school-frans'. En ik leer al nieuwe woordjes bij, van die woorden die je ze niet op school leren. (het woord 'saai' vb?)

Bovendien moet ik ook maar eens een lijstje gaan maken van 'European good food'. Er gaat hier zoveel aan mijn neus voorbij (letterlijk, maar ook ín de maag) aan allerlei specialiteiten, dat ik het moet opschrijven wat lekkers ik allemaal wil maken als ik terug thuis in Axel ben. Gisteren hebben we es geexperimenteerd met pizza, zelf het deeg gemaakt, belegd met allerlei groentjes en kaas...hmm, een succes.

Tevens ben ik gisteren (za 4 ma) met 2 Berlijnse klasgenoten naar een concert gaan kijken van de Finse rockband 'The Crash', die ook in het buitenland reeds enige roem heeft opgedaan. De setting was in Tavastia, (iets als de Charlatan in Gent?) the #1 rock venue in Finland, een coole club die elke week verschillende band op het podium heeft staan en waar namen als 'Tool, HIM, Children of Bodom and The Rasmus' ook passeren. Volgende maand treed Finntroll op, misschien ga ik nog wel es kijken als ik in een zotte bui ben. Het concert was zalig, goede band, de lead singer with a awesome voice and a jolly face, loads of screaming girls, good atmosphere, en tof om eindelijk in Tavastia te zijn waarvan ik al zoveel gehoord had. Toppie avond.

Na het concert liep ik alleen terug naar het station en verbaasde me weerderom over de weekend-scene in de stad. Ik ben nu meer dan 30 weken in Finland, dus 30 weekenden, maar keer op keer, telkens weer, loop Finland zat, zwaberend en urinerend rond na 21 uur. Overal scherven op straat, het station vol zatlapen die dan weer buitengedragen worden door de beveiligers...Het is een never ending en zichzelf steeds herhalend verhaal. Het is zulk een normaal spektakel hier, zowel in warme zomerdagen als in vreselijke kou.

Eerder op de avond, toen ik naar de stad afzakte, was ik nog toeschouwer van een mooi moment: het is een feit dat mensen in de trein ongelooflijk stil en gereserveerd zijn, je hoort je gewoon stil te houden op de trein. Deze avond was er echter een dronkaard luidop tegen zichzelf aan het praten, tot groot jolijt van de andere passagiers. Iedereen hield zich doodserieus maar na elke zin die de zatlap uitsprak, was de hele wagon aan het schaterlachen en aan het proesten. Hoewel ik er niet veel van verstond, was het prachtig om jong en oud, koppels en pubers, te zien schuddebuiken in de trein. Heerlijk, Finnen!

Ik heb deze week weer vakantie (ja, alwéér vakantie!). Het is de lentepauze waarin alle Finnen masaal gaan skieen, langlaufen en sleeen, maar het is een vakantie waarin ik gepland heb mijn leven terug wat op regelmaat te brengen, mijn schoolwerk in te halen, al wat te sturderen voor opkomende examens en zeker niet al te veel te doen. De afgelopen drie weken waren iets teveel van het goede, dus nu gewoon lekker binnen blijven, filmpjes kijken, gaan sporten en sauna nemen, en studeren! studeren!

Ik heb trouwens het gevoel dat een Finse student wel heel veel vakantie heeft, allesinds als je het zelf zo organiseert dat je in mei geen vakken meer hebt. Maar misschien is het wel een heel subectief gevoel en voelt mijn verblijf in 'het buitenland' als één grote vakantie aan...

[Korte noot: voor de mensen die nog plannen op bezoek te komen en voor vrienden die vragen wanneer ik terug naar NL/B kom; mijn plannen voor de zomer zijn nog enorm vaag, maar ik blijf zeker nog tot eind mei in Helsinki. De huur van de flat loopt dan af, maar eventueel blijf ik langer als ik een studentenjob kan vinden. Anderzijds is het plan terug naar huis te reizen (via interrail/Eurolines/backpack?) via Scandinavie of Oost Europa tijdens de vroege zomer.]

Walking on the sea

2007-02-26T23:06:00.000+02:00

Hoewel ik afgelopen vrijdag examen had, ben ik samen met Bauke, Orore en Christina donderdagmiddag gaan wandelen op de zee in het Oosten van Helsinki. De zee, zelfs de ferry haven ligt nu volledig vastgevroren. Uiteraard kunnen de boten en ferries zich nog doorheen het ijs wanen, maar op sommige plekken waar de boten niet komen, kun je dus gewoon gaan wandelen, langlaufen of schaatsen. Jaja, de stad maakt een piste sneeuwvrij voor schaatsfanaten. Het is hier heel normaal dat mensen hun hond uitlaten over de meren, gaan nordc walken of gewoon van de zon genieten. We namen een kijkje:

Weekendje weg in cottage

2007-02-26T21:49:00.000+02:00

Afgelopen weekend ben ik met 9 andere meiden op pad gegaan. We hadden 2 auto's gehuurd en een cottage gehuurd in het Finse binnenland. Onze cottage bevond zich 360 km noordwaarts van Helsinki, dichtbij Kesalahti.

In Kesalathi was ik deze zomer ook beland, toen ik aan het backpacken was met Tim en Simon. We waren namelijk aan het liften en toen heeft een heel aardige familie ons opgepikt en hebben we goed Fins eten en sauna genoten in hun onafgewerkt huis. Ik heb sindsdien contact gehouden met de familie en daarom leek het me heel leuk hun vandaag terug op te zoeken. Een van hun vele dochter was zwanger en ik ben nu gaan kijken naar het babytje en het nieuwe huis. Het was heel leuk om weer een hele dag aanwezig te zijn in hun huis, samen koffie te drinken, te eten en sauna te nemen in de prachtige setting van sneeuw, bevroren meren en natuur.

[ Wandelen over het meer. Just follow the sun, we won't get lost.]

De cottage was prachtig. Net echt een volledig huis. Uiteraard met sauna. Het was ietwat hectisch met 9 meiden, 7 verschillende nationaliteiten, maar dat ben ik ondertussen al gewend. We zaten echt in de middle of nowhere, 6 uur met de auto van Helsinki weg. We kwamen dus 's avonds laat aan bij het adres waar we moesten zijn. Na kilometers rijden in het bos, doorheen kleine paadjes tussen de bomen.

[Voetstappen doorheend de sneeuw over het meer. In de verte onze cottage]

Toen we 's ochtends wakker werden en uit het raam keken zagen we een heus bevroren meer voor ons. De sneeuw was wel 30 a 40 centimeter dik. Het was prachtig. De zon scheen volop, en het was -20 graden. We wandelden over het meer, speelden in de sneeuw, leesden bij de open haard en sommigen probeerden een gat in het ijs te maken, zodat ze er na de sauna in konden springen. In de avond namen we sauna, Rebeca speelde gitaar, of we speelden een spelletje catan.

Zondag bezochten we de stad Savonlinna. Savonlinna was in Finland's geschiedenis de grens met Rusland en daarom staat er een Midelleeuws kasteel. Hier was ik tevens in Augustus geweest, maar het was zeer vernieuwend om nu het landschap in de sneeuw te zien. Hoe prachtig! Er waren ook ijssculpturen te zien.

We hadden echt een heerlijk relaxed weekend. Het was super om terug even weg te zijn uit Helsinki, de 'grote' stad met veel gebouwen en auto's. Het was zo goed om de rust terug te ervaren, de natuur en het 'ver-weg-van-alles-gevoel'.

Bovendien effe melden dat ik een nieuw online fotoalbum heb aangemaakt. Ik ben het nog volop aan het uploaden maar je kan het vinden door hier te klikken.

Special guest!

2007-02-21T19:53:00.000+02:00

Gisterenavond had ik Bram V. uit Zeeuws Vlaanderen over de vloer. Hij was enkele dagen in Helsinki voor zijn werk en had een avondje tijd. Na een broodje & koffie in mijn favoriete bistro in de stad, zijn we richting mijn flat in Pasila gegaan. Toevalligerwijze had mijn flatgenoot Fanny wat vrienden uitgenodigd en ging ze nog wat pasta koken, dus daar konden we ook wat van meepikken.

Er bleek een invasie van meiden in de flat, iets wat wel opviel door de gespreken over jongens etc. Een oneliner als 'All men are bastards' komt hier dagelijks voorbij, en dan word er openhartig gesproken over de nieuwtjes, enzoverder. Al gauw zaten we dus midden tussen al het getetter van de Fransen, Italiaanse en Spaanse meisjes....

Maar al bij al was het natuurlijk hilarisch, en ik vond het harstikke leuk dat Bram me even kwam opzoeken nu hij in de stad was. Een conclusie van Bram: "Nou nou, jullie doen wel veel aan eten hierzo!" [Rond de tafel in de keuken met de meiden. Op deze foto staan 5 nationaliteiten]

Carnaval

2007-02-21T19:43:00.000+02:00

heeft geen woorden nodig...

Het was mijn allereerste carnaval in 'mini-editie', namelijk gewoon een flatfeestje hier in de flat, 3e verdieping. Heel gezellig en heel de avond puur op fruitsap (!!!) doorgekomen! Het was best speciaal, want het was mijn allereerste carnaval, aangezien ik de andere jaren altijd in de Alpen zit...(vr 16 febr)

Samen met een andere Nederlander zijn we er nog in geslaagd een polonaise in te zetten, en het hele gezelschap deed mee! Lachuhhhh...Hier een foto van net voordat we vertrokken richting de 3e verdieping...

Stream of consciousness: Part III

2007-02-20T15:22:00.000+02:00

Hallo, terug een post over hoe het nu écht met me gaat. Na 2 gedachtenstromen, nu deel 3.

Thema van de dag: Ik word gek!

Ik word gek van het feit dat het eergisteren +5 was, gisteren -5, en vandaag -15.

Ik word gek van het feit dat gisteren minstens 14 uur gescheiden was van mijn mobiele telefoon, die ik na een avondje bar in de trein had laten liggen. Het effect is vreemd: hoe moet mijn sociaal leven nu verder? Hoe kan ik afspreken met mijn groepsgenoten waarmee ik een groepswerk doe? Hoe kan ik nu binnenkomen in een gebouw als ik de sleutel niet heb? Hoe kan ik mijn was draaien? Hoe laat is het? Hoe kan ik een blikje uit een automaat krijgen als ik geen kleingeld meer heb? Hoe kan ik mijn sportcursus cancelen? Hoe moet ik morgen wakker worden? Jaja, de mobiele telefoon, ik kan niet meer zonder. Gelukkig maakte mijn flatgenoot Taz me wakker, had ik nog een ouderwets polshorloge en de volgende dag lag mijn gsm braafjes in de Lost & Found service. Geweldig!

Ik word gek van het feit dat je je hier altijd moet excuseren als je ergens te laat bent of ergens niet naartoe kan komen. "Tot 5 u voor afspraak kunt u cancelen via internet, nadien moet het met je telefoon".

Ik word gek van het feit dat een prof heeft beslist naar het buitenland te gaan op het moment dat hij een cursus moet geven die ik wou volgen hier, waardoor ik mijn Learning Agreement alweer moet veranderen, andere cursus moet vinden, handtekeningen moet verzamelen, gedoe met studiepunten etc.

Ik word gek van het feit dat mijn flatgenooten op het ene moment hyperactief zijn en op het andere moment de wereld niet meer zien zitten.

Ik word gek van het feit dat ik soms 8 minuten moet wachten op de volgende trein en het feit dat ik realiseer dat dit te gek is door gek van te worden.

Ik word gek van de dakloze jongen die in ons gebouw slaapt, terwijl hij niemand schade doet en ook niet buiten hoeft te slapen van mij.

Ik word gek van het feit dat overal waar je in een bureau binnenwandeld omdat je er moet zijn voor een of andere vraag, ze eerst al je gegevens in de computer willen steken.

Ik word gek van het feit dat alles hier zo goed georganiseerd is.

Ik word gek van het feit dat alles hier zodanig goed en strak georganiseerd is dat er geen ruimte meer is voor enige spontaniteit en ik snap nu volledig waarom Finnen op vrijdagavond dronken willen worden. Je zou voor minder, één keer per week u zorgen vergeten en jezelf laten gaan.

Ik word gek van het feit dat de tijd zo snel gaat en van het feit dat ik nog maar iets van 2 maanden les zal hebben. En van het feit dat ik nog examens moet afleggen in the meanwhile.

Ik word gek van het feit dat er elke dag wel 2 feestjes zijn, uitnodigingen, interessante dingen etc.

Ik word gek van multiculturireit: chinees nieuwjaar, brazilaans carnaval en oost-europees barhoppen op zaterdag, turks voedsel en frans voedsel op zondag. Niet te vergeten dat ik in Finland woon en dat ze hier ook sterke tradities hebben.

Ik word gek van het feit dat Finnen altijd zo strak kijken maar dat ze wel zo heel erg lieve mensen zijn. Komaan, smile!

Ik word gek van het feit dat Finse tomaten 4,80 de kilo kosten.

Ik word gek van het feit dat een groepswerk helemaal in de mist leek te gaan, en ik weet dat ik geen 'groepswerk-mens' ben.

Ik word gek van het feit dat sommige Erasmussers hier in het gebouw niet snappen dat er in Finland gerecycleerd wordt en dat ze hun huisafval in de papiercontainer gooien!

En anderzijds...

...blijk ik dus al als een echte Fin uit het Complaints Choir, die gefrusteerd geraakt door de perfect draaiende massa consumptie maatschappij en meteen in de war is door kleinigheden.

Bovendien besef ik dat ik zo gelukkig ben omdat ik hier nog zit, het is hier zo prachtig is. Alles gaat zo goed, mijn studies, ik amuseer me, ik heb de liefste en meest creatieve flatgenoten, ik heb geen enkel moment waarop ik me verveel, ik ontmoet zoveel interessante mensen en leer zoveel bij, ik onderneem nog steeds trips en ontdek Helsinki, Ik heb alles wat ik me kan wensen en ben een zeer tevreden mens.

Af en toe staat de boog wat te gespannen, cursussen die wijzigen en proffen die me onverwachts met werk opzadelen, maar dan neem ik een sauna, maak een warme chocho en alles is terug goed...Elke dag lach ik me een kriek met mijn flatgenoten, het is me wat...

Love you, thanks for listening...

Mieke [In front of the frozen sea, with the nice "bluey, purple sky...soooo lush and lovely"]

Candy Parade!

2007-02-17T14:01:00.000+02:00

Deze week, 15 febr, hadden de laatstejaars van het middelbaar hun laatste officiele schooldag voordat ze aan hun afstudeerexamen beginnen. Dit werd had gevierd! Om 13u regenden er snoepjes in je hand! Nee, het was geen bovennatuurlijk fenomeen, maar een normale Finse traditie verbonden met de laatstejaars.

Ze verkleden zich in grappige kostums en bezetten de hele ochtend de school. Rond de middag verzamelen ze zich in open vrachtwagens (zeg maar van die wagens waarin ze zand -of hier sneeuw- in vervoeren) die versierd zijn met politiek incorrecte spandoeken en grappige oneliners. "Life, Here I come" & "Out of Prisonbreak" vb. Het lijkt een beetje op carnaval. Dan rijden ze uren door de binnenstad van Helsinki. Alle vrachtwagens, gevuld met uitgelaten scholieren, verzamelen rond 13u aan Esplandi-park en gooien de hele tijd snoep naar de voorbijgangers en toeschouwers. Het is een heuse stoet, want met méér dan 100 wagens met elk 30 laastejaars. Echt heel de tijd word er snoep naar beneden gegooid (al dan niet gemikt), dus je kan je wel inbeelden hoeveel snoep dat uiteindelijk is.

Na de ereronde, rijden de camions rechtstreeks naar de ferry haven waar de cruise-ships voor Stockholm liggen, want de laatstejaars willen feesten! Zoals normaal in Finland, bezatten mensne zich op de boot en dansen, feesten en zingen karaoke, zolang ze nog op hun benen kunnen staan. Grappig is dat de boot gewoon aan de kade blijft liggen, het gaat em dus enkel om het idee. 's Avonds is er een groot feest, waar de hele school dan naartoe gaat. (100-dagen fuif?)

Daarna hebben ze 5 weken blok vooraleer ze hun eindexamens afleggen.

[Overal lag snoep. Ik ben gaan kijken en heb ook 2 volle handen snoep geraapt. Kennelijk waren mijn flatgenoten er heel blij mee, want er blijft al niet meer veel van over... ]

Nu dat de laatstejaars dus weg zijn, zijn de voorlaatstes de oudste van de school. Dit vieren ze in een totaal verschillende manier: de dag nadien, dus de 16e, werd er een grootesk ouderwets klassiek bal georganiseerd. Gedurende het hele schooljaar worden dansen ingeoefend, zoals Finse tango, Pas d´Espagne, Mazurka of Lambeth walk. Meisjes dragen een zijden jurk, jongens smoking, al dan niet met handschoentjes, blinkende schoenen. Ik heb een paar jongeren op de trein gezien en ik was verbaasd hoe serieus dit genomen werd. Ze zagen er welliswaar prachtig uit, alsof ze net uit Sissie (de film) kwamen.

De dans word opgevoerd voor de ouders en vrienden in een grote hal, en 's avonds heeft iedereen ook zijn eigen feestjes, uiteraard in het sjiek.

Pimp up your church!

2007-02-17T13:45:00.000+02:00

Metal-dienst

Vorige week ben ik op vrijdagavond naar de kerk geweest. Jaja, u leest het goed: een kerkdienst op vrijdagavond. Het vond plaats in de Tempelkerk, die uitgehold is uit stenen. Aan de architectuur van dit bouwwerk zelf hangt ook een interessant verhaal vast maar dat laat ik achterwege. Komt het zelf zien, zou ik zeggen. Ze hadden overal theelichtjes aangestoken, en doorheen heel de kerk hing een mystieke sfeer. De kerk heeft een geweldige akkoestiek en er vinden veel concerten plaats. Eigenlijk was dit deze keer wéér het geval; omdat de liederen werden gespeeld door een metalband!

De lutherse dienst verschilt niet veel van de protestantse dienst zoals wij die ook in Nederland kennen. Hoewel de dienst er natuurlijk in het Fins aan toe ging, kon ik toch begrijpen waneer de 10 geboden opgezegd werden. Er werden (Finse) liederen uit het kerkboek gezongen en het orgel swingde! Drums en 4 basgitaren begeleiden het orgel en gaven de muziek een gepeperd tintje.

Vier jongens, nog pubers, met lang haar, vormden een koortje en zongen de baslijn. Een hardrocker, deed een solo. De dominee leek alsof ie een Harley Davidson jacket aan had. Het publiek bestond vooral uit jongeren, alle soorten: van de gemiddelde teenager tot gepiercde en getatoeeerde goth's, ouderen, middenklasgezinen etc.

Ik vond het heel speciaal om erbij te zijn en een goed initiatief om een hele brede groep Christenen te betrekken in een levendige kerk die uit de pan rockt! Zulke activiteiten moeten aangemoedigd worden!

Extra informatie: de fotos zijn van een concert dat deze zomer is gegeven. Naast een 'Metaldienst' bestaat er ook 'Popdienst' en de band toert doorheen heel Finland.

I know what you did last...

2007-02-13T14:21:00.000+02:00

You wanna know what I did last weekend? (za 1o en zo 11 febr)

Check mijn post op onze flatblog.

Check foto's van het feestje hier.

Ik, Deirdre and Juul.

Gegroet,
Mieke
(PS: nee, ik had daar niet gemorst met de make up. Het rood onder het oog is nog een gevolg van het accident 2 weken terug.)

NL in het Songfestival!

2007-02-12T11:07:00.000+02:00

Na de afschuw van Winnend Lordi vorig jaar, werd hard uitgeroepen dat het Eurosong 'passé' was en dat Nederland niet meer zou meedoen in zulk een circus. Zie hier wat ik vandaag in het nieuws vond:

Met het liedje Nooit Meer Zonder Jou gaat Edsilia Rombley Nederland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival in Finland dit jaar. Het liedjesfestival word gehouden in het Hartwall Areena in Helsinki, in begin mei.

Nou, veel entertainment daarzo met de speculaties.
Donderdag ga ik zelf een kijkje nemen in de Hartwall Areena, naar een ijshockeymatch! Foto's and verslag volgen :)

HELsinki Complaints Choir

2007-02-10T02:33:00.000+02:00

Frustraties in Finland:

"Onze voorouders hadden wel een warmere plek uit mogen kiezen
Mijn vriend vind zijn telefoon interessanter dan mij
Ringtones zijn irritant
We verliezen altijd tegen Zweden
In de publieke sauna vragen ze niet waneer het opgestoomd kan worden
Bossen worden omgehakt voor toilet papier
Tramlijn 3 stinkt naar pis
Kerst begint elk jaar vroeger"

Check out this film, gezongen door het beroemde Klaagkoor van Helsinki!

Wanna see more negatives about Helsinki? Check out this photo album with 'greeting-postcards' about the wildlife in HELsinki
But alrighty, I Love Helsinki!

Gastblog: Eline in Helsinki 2

2007-02-08T17:09:00.000+02:00

Hello! Enkele foto's van het stadsbezoek aan Helsinki.
Helsinki is een erg moderne stad. Dit is zowat het oudst-uitziende straatje dat je kan vinden. We zijn rendier gaan eten in restaurant 'Zetor', waar ze veel tractors hadden staan. Het was voor Mieke lang geleden dat ze haar rijbewijs in de praktijk had kunnen gebruiken dus moest ze effe droog-oefenen.
Mieke toont de unief. Boven zie je ook de resto.
Mensen die naar de witte kathedraal kijken gaan een beetje gekke dingen doen soms.
Dit is Aleksanterinkatu, de hoofd winkelstraat van Helsinki. Het is ook koud in Helsinki
Lekker Design shoppen: Helsinki is thé place to be voor design.
Als je uitgaat met gids Mieke moet je wel veel wandelen. Effe uitpuffen al wachtend op de tram.

Gastblog: Eline in Helsinki

2007-02-08T16:46:00.000+02:00

Op vlagdag hangen overal vlaggen uit.
Kijk! Een schoon zichtje over Helsinki! Maar dit pad is wel niet echt begaanbaar in de winter...
We bezochten ook de Tempelkirkko. Die is volledig uitgegraven uit stenen en het dak is van glas.
Hier woon ik, in een Erasmusflat. Er zijn veel feestjes. Mijn flat is op de voorlaatste verdieping. De sauna is op het dak.
Dit is het centraal punt van Helsinki: het centraal station!
Voor de Rusische Orthodoxe kathredaal.

Donderdagmorgen, de laatste dag geven ze een soort weeralarm aan de Erasmussers omdat er, ook hier, hevige koude voorspeld werd (-30). Het blijkt allemaal nogal mee te vallen: -7 graden, maar wel sneeuwval. Ook het zeeklimaat doet het kouder aanvoelen dan het is. De zee lag bijna helemaal bevroren, af en toe kwam er een ferry die de zee weer open brak.

Gastblog: Boarding and Skiing in the centre of Finland

2007-02-08T16:04:00.000+02:00

Hoi!
Dinsdagochtend vroeg vertrokken met de trein richting Espoo, waar de jongens (Simon, waarmee Mieke vertrokken was richting Finland eind Juli, een vriend van Simon en 2 Erasmussers, een Duisters en een Spanjaard) ons met een busje kwamen ophalen. Zo trokken we met z'n zessen naar Himos, een skioord in midden-Finland. Het was werkelijk prachtig: een helderblauwe hemel en een mooi uitzicht vanuit het busje. Bevroren meren, veel bomen en veel sneeuw. Het was echt een voorrecht dat we mee konden in de van, want anders hadden we dat prachtige uitzicht waarschijnlijk moeten missen...
Rond de middag kwamen aan op de eindbestemming. Skipas kopen, en hop de piste op.
Hoewel het niet de Alpen was, was het toch erg fijn om weer eens op de lang latten te staan (voor mij was het zo'n 10 jaar geleden). We waren goed ingepakt en deden ons best om zo min mogelijk van het gezicht onbedekt te laten, want de temperatuur zakte tot -28 graden. Dat was opnieuw een ware ervaring... Als je van de piste afkwam, was je sjaal direct bevroren van de damp van je adem. Dit is dus de Finse koude!
Tevens mocht ik eens proberen op Mieke haar snowboard te staan, het lijkt zo makkelijk als je haar en de jongens de piste af zag sjeezen en dan ik als skieer er een eind achteraan :-)
Nu bleek wel hoe moeilijk het is. Met hulp van Mieke lukte het toch om enkele bochtjes te maken. Wauw!
Rond 18u werd het werkelijk te koud en reden we naar de cottage (na aanduwen van de auto die last had van de koude). Koken en de sauna in. Dat zal ik wel missen, zo heerlijk na een dag van koude...
De volgende dag opnieuw lekker op de piste. 's Namiddags vertrokken we weer richting Helsinki. We moesten wachten op de bus om de trein te kunnen nemen. Mieke probeerde maar wat te liften, want van de Finse stipheid was plots geen sprake meer... Er stopte al vlug een auto, omdat de chauffeur medelijden met ons had aangezien we er nogal bevroren uitzagen. Maar de spullen pasten helaas niet in de, nogal, chique auto. De bus kwam er vlak achteraan. Gelukkig. Zo waren we rond 21u al terug in Mieke haar flat en kon ik alsnog even in de sauna. Hmmm.

Het was echt super dat we de mogelijkheid hadden om een korte wintersport te doen.
Thanks!

Gastblog: Eline in Finland

2007-02-05T22:58:00.000+02:00

Hallo, allen. Mijn grote zus is op bezoek voor 5 dagen en ze neemt het over vanaf hier:

Hoi!
Gisteren aangekomen op Helsinki airport en opgehaald door Mieke, kennelijk toch blij me terug te zien... :-)
Door de zware (!) koffer besloten we de trein te nemen tot vlak aan de flat waar Mieke dit jaar verblijft. Strak plan!
Kennis maken met de 'flatmates', lunchen, beetje uitpakken en op stap naar een soort eilandje om te wandelen. Mieke is echt een buitenmens geworden in een half jaar tijd. Wat een land met je kan doen he! Twee flatmates gaan mee op pad en we wandelen heel het eilandje rond. Opvallend is dat er best veel mensen lopen, veel 'nordic walkers' en zelfs hele families.
Lidy heeft in de flat gekookt voor ons zessen (quiche, salade en tonijncake). Lekker joh! Mieke had voor het dessert gezorgd: typische Finse soort kaas die opgewarmd moet worden met een chutney van een speciale soort braambessen uit Lapland en platte kaas met rode bessen. Wat word ik hier verwend!

Na een serie van 'Sex and the city' zoeken we ons bedje op en dat doet deugd!
De volgende dag klaar om Helsinki te verkennen met gids Mieke.
Ze is erg goed, zeker aan te bevelen. Al snel blijkt de stad eigenlijk helemaal niet zo groot te zijn. We bezoeken tevens enkele bekende winkels zoals Stockman, Iittala en Marimekko. We namen ook wat foto's bij de witte lutherse kathedraal.

Na een lunch (lekker broodje met, hoe kan het ook anders, zalm) en nog even wat universiteitsgebouwen bezocht te hebben , nemen we de ferry naar een ander eiland (Suomenlinna). Het voelt daar nóg veel kouder aan dan in Helsinki zelf (waar het toch al -7 graden was). Er lopen ook bijna geen mensen op straat, geeft wel een raar gevoel...
We besloten op zoek te gaan naar een cafe (wel te vinden, maar allemaal gesloten) om een warme chocolademelk te kunnen drinken. Hmm, daarvoor moesten we toch maar de ferry terug nemen naar Helsinki. Hier vonden we wel wat we zochten, jammie!
's Avonds naar restaurant 'Zetor' , jaja van de tractors, die je ook binnen kan vinden, om eens rendier te proeven. Het was erg lekker met een glaasje Finse 'berry wine' erbij. Mieke kiest voor een biefstuk want die zijn in Helsinki blijkbaar niet makkelijk te vinden. Ik mag haar geen ongelijk geven, want ook die is erg lekker.
Dan terug naar de flat, waar het sauna-avond is. Lekker nog een klein halfuurtje in de sauna en dan ben je de koude van overdag gelijk vergeten: zalig!!! Mieke en de flatmates kijken ondertussen tv en maken speciale cake, want het was 'flagday' vandaag; op vele plaatsen hing minstens een vlag uit. Wel mooi om te zien.
Nu hebben we net wat spullen ingepakt, om morgenochtend te vertrekken naar Himos (ongeveer 250 km van Helsinki) om even te 'wintersporten'. Ik heb er zin in!
Tot later!!! Eline

Icehockey & Hospital

2007-02-03T23:01:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag zijn we gaan schaatsen op één van de open lucht schaatsbanen. Overal in de stad, op pleinen zijn nu schaatsbanen te vinden. Finland heeft ijshochey als voornaamste sport, dus hier zijn ze allemaal heel goed. Sinds jong af aan leren ze hockeyen.

Het is best leuk om 's avonds na je cursussen effe te gaan schaatsen. De banen zijn meestal verlicht en open tot laat in de avond. Je hebt louter 'sportieve' banen die enkel voor ijshockey gebruikt worden, maar je hebt ook recreatiebanen waar muziek gespeelt wordt.

Met een achttal enthouiastelingen gingen wij ijshockey spelen. De ene kon beter op de schaatsen staan dan de andere maar het was super grapig.

[Team Holland: Ik & Bauke, de leukste en gezeligste Nederlander die ik hier in Helsinki ontmoet heb!]

Om 21u hadden we het wel gezien en na een fruitsapke, terug naar huis. Op weg naar de busstop slipte ik uit op de gladde straat en tijdens mijn val, raakten mijn schaatsen (die ik in een plastieken zak in mijn hand droeg) mijn voorhoofd. Toen ik mijn ogen terug opendeed na de val, zag ik 7 gezichten boven me hangen. "Ai, dat moet gehecht worden", hoorde ik.

Toen ging alles heel snel, ze hebben mijn bloed gestelpt, iemand zocht een bewaker (die lopen hier overal rond, vooral op een vrijdagavond) en die belde de ambulance. Na 4 minuten was de ambulance ter plekke en ze brachten me naar het ziekenhuis. Mijn flatgenoot Fanny ging gelukkig mee en vulde ondertussen de formulieren in. In het ziekenhuis was het allemaal minder spectaculair. "Er is maar één dokter vanavond, U zal uren moeten wachten". Beetje op een bed gelegen, was nogal zwakjes en na 2uur kwam 'Markus'. (hier gewoon voornaam, geen Dokter Professor Heer ...) Na een half uurtje buiten met een mooie hecht op mijn voorhoofd.

En ik heb een briefje meegekregen dat ik komende week niet in de sauna kan! Hoe Fins!

Sitsit!

2007-01-31T23:02:00.000+02:00

Afgelopen week ben ik naar een Sitsit geweest. Een sitsit is een Finse studentenaangelegenheid waarin gezongen, gegeten en gedronken wordt. Een beetje vergelijkbaar met een Vlaamse cantus dus, maar dan met eten. We zaten allemaal aan een lange tafel en er zat telkens een jongen naast én tegenover een meisje. Er werd een driegangenmenutje geserveerd door een keukenploeg die wel uit 12 studenten berstond. We kregen allemaal 1 cider, 1 bier en 2 wodka shots. De avond werd ingezet met een wodka shot en hun traditionele song (int zweeds). De (finse) gast naast mij zei "ow, je hoeft de wodka niet in één keer te nemen hoor, je bent een meisje". Dat was al het moment dat ik me afvroeg hoe serieus dit allemaal zou zijn.

[Met mijn 'Good girls go to heaven, Bad girls go to Lapland' t-shirt viel ik een beetje uit de meute qua dressing up. De rest van de Finse studenten was strak in pak met das.]

Net als cantus is sitsit ook een heel traditionele aangelegenheid, die typisch studentikoos is. Aangezien honderd jaar geleden de academische wereld er nog in het Zweeds aan toe ging, waren bijna alle liedjes in het Zweeds. Los van 2 engelse songs kwam ook 'Bruderlin trink' voorbij en toen werd ik helemaal enthouiast maar het word hier helemaal anders gezongen dan dat wij op een cantus gewoon zijn. Er werd ingehaakt, maar ik voelde me net een oudje op de bingo in plaats van een vrije studente. Nee, het was gewoon verkeerd.

Een groot verschilpunt is dat het er hier allemaal wat beschaafder en rustiger aan toe gaat. Misschien was dat ook omdat ik naar de sitsit van de rechtenstudenten ben geweest, die allemaal netjes in pak gestoken waren. pfff. Er werd vooral gewoon gepraat en gegeten, en af en toe werden we gestoord door een lied dat we moesten zingen. Bovendien was de alchoholvoorraad gelimiteerd, maarja, wat wil je, dit is Finland. Er waren geen vrije versies, improvisaties of strafjes en opdrachten. Nee, de voorzitter had een bel en af en toe stond de man op en ging hij als een idioot wel één minuut lang de bel luiden zodat iedereen stil was. Dan zei hij welk nummer er gezongen moest worden. "De teksten zijn best grof hoor, maar we zijn studenten he". ok, de voorzitter zou dus dringend eens een Vlaamse cantus moeten meemaken (vooral dan in het VLK).
Grote verbazing alom toen iemand aan het bellen was en hij zei: 'oh, but let's wait a minut before we start singing, we don't want to disturb the guy who's calling'. Wadde!?!?! Straffen die man, onozelaar!
Mijn tweede schok was toen het bier van meneer de voorzitter op was. Hij riep 'snaps' naar de keuken, maar de keukenploeg was zodanig luid aant tetteren in de keuken dat zijn verzoek niet gehoord werd. Toen zei ie 'Listen up people, they don't hear my request, so I need your help'. Ik dacht al aan de opdrachten of straf die uitgedeeld zou kunnen worden, glazen bier etc, maar toen vervolgde hij 'so, I count 1, 2, 3 and then we all say 'snaps!'' Yeah, cantus. woow.

Mijn conclusie is dus dat de Finse sitsit ferm tegenviel naar mijn verwachtingen. Bovendien realiseer me nu nog harder dat ik het Gentse studentenleven serieus mis en dat cantus toch wel één van de beste events is die er in de studentenwereld zijn.

Een tweede punt is dat Finland veel te veel georganiseerd is. Naamkaartjes, perfect getimed rooster, geen humor, maar networking rond de tafel. Zelfs eens goed drinken wordt hier georganiseerd (dat doen ze enkel op vrijdagavond, me dunkt, als je dan eens rondom je kijkt naar de toestand van de mensen dan) Op het einde van de avond zag ik wel wat jongens rondhossen in een handdoek gerold. Ja, die komen uit de sauna en willen dat effe laten zien. woow, cool gasten. Prosit!

I Learn...

2007-01-29T23:12:00.000+02:00

I learned to make Samosa's!

Yes, yes, Samosa's, the Pakistanese/Indian dough triangles with vegetable filling inside. Hmm... Taz learned all of us how to make it from the scratch, flower and water, making the dough, making the food filling, and than the hard part comes: making the dough like a perfect ball, then roll it out in a perfect circle, bake it to a ciabatti in the pan, then glue the parts to eachother so that you have a kind of hat, put the filling inside, close it, et voila!

It was real fun, the four of us around the table, chatting and laughing, making the samosa's. Later in the afternoon, Christina, Rachel and Antonella came over and they made rice & curry! So we had a real Asian evening!

We dipped the samosa's in mango chutney: hhhmmmmm!

Apart from this, I also learned how to make mexican burrito's, french quiche and apple crumble.

Erasmus, exchange your life - and learn to cook
En trots dat ik ben!
Groet,
Mieke

Winter!

2007-01-27T13:16:00.000+02:00

Beste mensjes uit Nederland en Belgie and also the internationals who are just browsing pictures!

Het is weeral een tijdje geleden sinds wanneer ik gezegd heb waar ik allemaal mee bezig ben. Het komt er op neer dat ik veel tijd met mijn flatgenoten spendeer, we gaan samen sporten en clubben, koken samen en zo verder. Met Liddy ga ik nog steeds naar het koor, met Fanny kan ik uren praten en met Taz kan ik geweldig lachen en feesten.
Bovendien ben ik ook weer volop aan het studeren, het nieuwe semester is nu al 2 weken oud en de taken en papers komen dringen zich weer aan. Deze keer heb ik 'besloten verstandig te zijn' en eens op tijd te beginnen met mijn taken, dus heb ik afgelopen week van bibliotheek tot bibliotheek gerend. Dat was echter niet zo makkelijk, met alle sneeuw en gladheid hier. Helsinki vriest nu sinds 7 dagen en het is prachtig! Dikke lagen sneeuw, gesmolten modder in de stationsingang, vuile auto's en de zee bevriest langzaam. De sneeuw zorgt voor meer licht, iets wat erg welkom was na 'the dark months'. Zonnebrillen-weer en een heldere blauwe lucht, tenzij een bewolkte hemel. In het Westen van Helsinki ligt de zee al dicht, met een dunne laag sneeuw erop. Een paar dagen geleden na de les een sauna genomen en dan eens gaan kijken aan de ferry-haven. Daar lag de zee niet vast, maar toch enkele foto's. Het kan een illusie zijn, maar ik zie meer mensen met stokken (wat is het correcte woord?) rondlopen. Valpartijen en verstuikte enkels zijn iedereens grootste angst, en rennen voor de eerstkomende trein zit er niet meer in. Kleine stapjes nemen! Een grappig detail is dat de stokken hier een soort inklapbare 'spike' hebben, dus als je naar buiten gaat, klap je de pin uit en dan ben je stabiel in de sneeuw!

Vrijdag ben ik naar een festival geweest waar verschillende Finse bands telkens 2 songs performden, van reggea tot hardrock en djembe tot klassiek. Enfin, raar, maar prachtige locatie (een out theather) en veel dansende finnen.
Deze ochtend ben ik frisbee gaan spelen, en vanavond ga ik naar de nationale opera, waar het Zwanenmeer-balet vertoond wordt!

Volgende week staan er ook wat dingen op het programma, ik hou u op de hoogte!

Message of the day

2007-01-20T21:27:00.000+02:00

De dag 20 Januari 2007

- foto van de dag: schaatspret op het stationsplek, voor het National Theather. De temperatuur is -2. Het gaat 'de goede' trend op nu, en binnen 3 dagen zou het -8 moeten zijn. Ik hoop dat de Finse winter zich nu eindelijk inzet, de zee bevriest en de sneeuw blijft liggen.

- nieuws van de dag: De storm in Europa heeft ook zijn gevolgen in Finland: De harde wind heeft het zeewater wild gemaakt, en het zeewaterpeil wordt verwacht 125cm te stijgen aan de Zuidkust. Helsinki bereid zich voor met zandzakjes.

- aankoop van de dag: een paar lief gebreide handschoentjes zonder vingers. 3,50 in UFF.

- eten van de dag: pannenkoeken door mijn franse flatgenoot Liddy en een salade.

- feestje van de dag: een flatfeestje bij een Finse filosofiestudent die in het centrum woont.

- televisieprogramma van de dag: om 19u op TV2: de voorselecties voor het Eurosong in Mei. Jaja, er heerst hier een hele 'madness' omtrent dit gebeuren nu. Ik heb gekeken en de kandidaten zijn niet veel soeps: de eerste Idols-winnares, een rockband die een softe versie van Lordi uitstraalt en een blonde gast met gitaar.

Jaja, weer een mooi dag.
Gegroet,
Mieke

International Dinner Party

2007-01-18T22:14:00.000+02:00

So, the day after the remarkeble party we collected the bottles, brought 'em back to the shop, got about 9 euros (10 cents per wine or beer bottle, 15 cents for cans) from the machine and started cooking, preparing food for our next party! Sundayafternoon dinner party!

There was a lot of food, from chips to very complicated cholate cakes, chickenpasta, UK potatosalade, French quiche, garlic bread, bananacake, and good bread with camambert, freshly imported from Paris! Thanks all for the nice food!

Party Party

2007-01-17T18:41:00.000+02:00

Last weekend we organised a party in our flat.
It begun very civilized, cookies, crips, soda and beers, chating around the table, socializing with the new arriving students, etc etc.

[ I don't know these people at all, but they definitively seem to be a bunch of exchange students or the Von Trapp happy family. Look how pretty they posed, I wonder if the upper one's are standing on a little platform]

It ended up in a huge flatparty, many people from the building hopping by. Most of them I even never saw before. They just followed the music, as Ondra brought his boxes with him, and connected them to my computer. The door was open and people were just walking in and out, as the neighbours also were having a party. The two parties got totaly ended up and the day after we found our cups back between the neighbours dishes.

[I know these fellows! From left to right: flatmate Liddy, flatmate Taz, Anna from Stockholm, a B51 guy from Chili and me somewhere on the floor. Happily, Liddy was holding me tight so I could stand on my both feet]

[Martin always like to search the borders of 'final destruction'.]
[I always adored my flatmate Fanny (and Finnish Vodka)]

There were many new people, but also the boys from flat B 51, as the tradition between A31 and B51 had always been that good in partying! At some point there must have been about 50 people in our flat, loads of Vodka, beer, wine and other kinds of alcohol. We also had some live music, Tjech and Finnish rap and beatboxing. Everybody clapped along, the athmosphere was great.
The following day we felt like another party. More coming!
More pictures? click here and here

Erasmus Deel II

2007-01-16T01:46:00.000+02:00

Hoi Allen!

Na een prachtige vakantie in Lapland, had ik nog één weekje vakantie vooraleer het nieuwe semester weer zou beginnen. Het nieuwe semester brengt ook meteen nieuwe mensen, erasmussers, feestjes en flatgenootjes met zich mee. Ik kwam aan in Helsinki, met al mijn bagage, terwijl mijn flatgenootjes zich al in de flat gesetteld hadden. Het afscheid van mijn vorige flatmates in december zat me nog zwaar, maar Liddy (uit Parijs) en Taz (uit Manchester) vallen heel goed mee. Dan is er uiteraard ook nog Fanny (Parijs), die hier vorig semester ook was. De 5e moet nog aankomen.

Het was wel een beetje vermoeiend, weer nieuwe gewoontes, ze kennen of weten nog niets, zijn nog enthouiast over Fins leren en vinden het raar dat je de wasmachine moet activeren met je mobiele telefoon. “Welkom in Finland, het land der technologie. Owja, recyleren doen ze hier ook hoor! Zelfs lege jampotten kun je terug kwijt in de supermarkt.” Desalniettemin is het weer heel verfrissend om nieuwe nationaliteiten te hebben, Taz leert me nieuwe uitdrukkingen in ‘British English’ en we gaan uiteraard weer goede feestjes houden. Ze is een echte lady en heeft mijn make-up gedaan voor de welcome party voor de nieuwe erasmussers. Ik kreeg vele complimentjes ;)

[Walkin to the zoo. Islands!]

Het was me een rustig weekje, nothing special happend. Ik ben naar de Helsinki Zoo geweest, dat hier op het eiland Korkeasaari ligt. De wandeling er naar toe is best mooi, fijn uitwaaien, een drietal eilandjes (via brug uiteraard!) over. Van daar mooi zicht over de stad Helsinki, de baai en uiteraard de grote witte kathedraal die overal bovenuit steekt. De zoo op zich is niets bijzonders, erg kleinschalig en zelfs de verzameling rendieren bestond maar uit 4 beesten. Wel vreemd om tijgers en lama’s in Finland te zien.
[View from Korkeasaari, the zoo, over Helsinki.]

Had wat meer actie nodig en ben naar een cursus kickboxen geweest hier in het sportcentrum van de unief. Dat was echt pure ontlading, ocharme het meisje voor me dat het stootkussen moest vasthouden. Ik genoot er echt van, met boxhandschoenen en al, kick hier en daar!Ook ben ik eens een kijkje gaan nemen in het universiteitskoor, ééntje waar voornamelijk Erasmussers in zitten. Ik was eerst bij het verkeerd koor terechtgekomen, dat op hetzelfde adres repeteerd. Die waren erg professioneel, maar nadat de verwarring duidelijk werd, kwam ik in een veel relaxere sfeer terecht. Het zingen was helemaal niet belangrijk, ‘having fun’, that’s what it is about. Af en toe zingen ze in bejaardetehuizen en dergelijk. Ik weet nog niet of ik naar de volgende repetitie ga, maar ik vond het in ieder geval weer super kicken om terug met muziek bezig te zijn, de koorleider begeleide op piano, wat weer rilingen naar boven bracht.

In het weekend hebben we een Welcome party georganiseerd, het verslag leest u hieronder.

Lapland: Some more pictures

2007-01-16T01:33:00.000+02:00

Robin, Simon en ik in Santa Village.

ReindeersStena, the place where we stayed. The cottages.
The view from the window. Over there is the sauna.Next to the sauna you could dive in the ice. I didn't, I must admit. I'm a coward.
Consumeralism and souvenirs in the local supermarket. Lapland stuff!
Some views, nature, and the view from the slope. Doesn't need more explaination.

Cold! Everything was freezing!

Lapland: Snowboarden

2007-01-10T00:59:00.000+02:00

Weg uit ‘toerist-stad’, terugkeer naar de natuur.
Weg van tussen de Fransen, Engelsen, Asiaten, terugkeer naar de Finnen.
Kwieke frisse lucht,
Zachte witte sneeuw,
Afdaling, slalow, snowboarden,
Langlaufen en wandelen door het bos, de Lapse wildernis,
Welk dier kruipt daar door het struikgewas?
Schemerige dagen,
Heuvels om van de sleeen,
Noorderlicht en vuurwerk,
Sauna en ijsduiken,
Lange avonden in een gezellige cottage.

Ik had mijn snowboard meegenomen op ‘mijn Erasmus’ en één van de redenen waarom ik in Finland beland ben, is omdat ik gek ben van sneeuw(boarden).

[En zélfs de zon, vanaf de hoogste punt van de berg! De zon! Woow!]

De doorreis
De reis van Rovaniemi naar Äkäslompolo, waar onze cottage was, bleek een heuse trip. Ik nam de vroegste bus uit Rovaniemi naar het Noorden, de buschaufeur bezorgde ondertussen ook de krant en stopte dus her en der. Ik werd gedropt in de kleinste luchthaven die je je maar kunt indenken, ergens midden in Lapland, waar ik moest wachten op de volgende vlucht vooraleer de bussen begonnen te rijden die vele toeristen naar de ski-oorden bracht. Waar was de Finse stiptheid gebleven? Wachten tot er een vliegtuig arriveert?

Snowboarden
In de namiddag aangekomen in onze cottage, waar de rest van de scouts al aanwezig was. We waren ongeveer 25, allemaal samen in één grote cottage, met verschillende kamers, en uiteraard ook een aparte saunacottage, langs de vastgevrozen rivier, met een gat in het ijs om erin te duiken. Elke ochtend bracht de skibus ons naar Ylläs, één van Finlands grootste skigebieden. Stel u niet teveel voor, de heuvel stak 718m boven zeeniveau uit en heel de gebied was uitgerust met ankerliftjes. Niet zo relax als snowboarder, maar ach, met zulk een schoon zicht valt er niets te klagen. In dat opzicht verschilt het hier dan wel heel veel van de Alpen: je kijkt uit over kilometers vlakte en wildernis, zover je oog kan zien, zonder beschaving te zien. Bomen, bos, sneeuw. Brousse, zoals ze in Vlaanderen zeggen.
[Fresh prepared slope and view over the ski centre. Let's go!]
Het is best raar om in het donker te boarden, alsof het constant avond is. Maar op de top van de berg kon je een klein stukje van de zon zien! Vaak zagen we de lucht zelfs niet, we hadden pech, het was vaak té bewolkt, en door die reden hebben we ’s nachts ook nooit het noorderlicht kunnen zien. De belangrijkste pistes zijn wel verlicht, maar toch is het dieptezicht niet wat het moet zijn, dus soms ga je opeens heel hard omdat het heel stijl is, zondat dat je het echt door hebt. Enige ski-ervaring is wel vereist dus!

Tot mijn grote verbazing gingen de meesten onder ons gewoon langlaufen, er waren elke dag maar een 3-tal skiers. Langlaugen wordt in Finland veel gedaan, en iedereen heeft dan ook wel zijn eigen materiaal. Er zijn overal sporen uitgelegd, en met een kaart kom je heel ver.

Echt koud was het niet, -5 was de meest voorkomende temperatuur. Ik had verwacht dat het zo Noordelijk veel kouder moest zijn, en normaliter moet het ook zo zijn. Het weekend dat we terug naar Helsinki keerden, zou het –20 zijn, de ‘normale’ termperatuur. Boven op de heuvel was het echter wel koud, vaak hadden we mistig en bewolkt weer. Het stormde boven vaak, de ijskoude sneeuw prikte in je gezicht. Door de koude blijft de sneeuw overal aan plakken; dat zorgde voor mooie taferelen, bevroren hutjes, alsof je jezelf op de Noorpool waande.
[A frozen hut along the slopes]

Nieuwjaar
De 31e december waren de pistes tot middernacht open, ik keerde even terug voor het avondeten (rendier met puré en appelkruimel als dessert), en ging dan weer boarden. Tot 22u geboard, dan terug naar de cottage, waar we ons avontuur zochten in het bos met wat plastieken sleetjes. We gingen heuveltjes op en af, tussen de bomen, heel spannend en speciaal.
[Boompjtjes in het bos]
De hemel klaarde op, we konden de sterren zien, en het vuurwerk uit het kleine dorpje was erg zichtbaar. Om 24u ging iedereen op een rijtje buiten staan, we keken uit over de heuvel om het vuurwerk te zien. Er werd ietwat flauw afgeteld 8-4-2-1, en voordat ik het doorhad was het 2007! Na een zacht applausje ging iedereen terug naar binnen, terug naar de gezelschapsspelletjes die ze voordien aan het spelen waren. Hier word geen ‘Happy Newyear’ gezegd of gekust. Wel werd er in de keuken wat gerommeld, men was ‘naar Finse traditie’ metaal aan het smelten. Dat wordt dan in een bak koud water (of buiten in de sneeuw) gegooid en de schaduw van de nieuwe vorm die er dan uitkomt voorspelt je toekomst voor het jaar.
[Me and my future-telling thing. According to me, it was a dracula with a vampire, but somebody else made the nice suggestion it was a geyser, which I also liked, because I would love to visit Iceland soon!]
Direct na het aftellen ging ik in de sauna, ik was immers de hele dag in de open lucht geweest. Sauna is altijd welkom in Lapland, terug wat opwarmen, heerlijk. We hadden een traditionele sauna die nog handmatig met hout verwarmd wordt. Het duurt dan een paar uur voordat ie op temperatuur is. Er waren in onze cottage maar 2 douches, maar er werd gebaden in de sauna zelf. Ijswater kwam uit de rivier, warm water werd uit het verwarmingsmechanisme getapt. Dan wat bij elkaar gieten, de emmer over je kop smijten, uzelf inzepen en nog zo een emmer over u kop smijten. Simpel is het. Enja, iedereen zit op u te kijken. Maar ach, dit is Finland.

2007
[Zichtje vanaf het dorpje]

Op 1 januari ging ik wandelen, de pistes gingen pas ’s middags terug open, en in de namiddag moest ik beginnen met koken. Het systeem was zo dat iedereen slechts één avondmaal en ontbijt moest verzorgen, per groep van 3, de rest van de week werd je dus gewoon bedient. Ik volgde de langlaufsporen door het bos, en het was heel magisch en speciaal om ook eens zelf midden door het bos te lopen in plaats van het kale witte skigebied dat er enkel maar uitzicht over bied. Ik zag mijn eerste wilde rendier, ik zag de zon en de maan schijnen, ik liep recht in een ijshotel met 5 kamers en een bar, en ik deed wat souverniershops in het kleine dorpje. Ik was op tijd terug om nog wat van het Nieuwjaarsconcert op te vangen, iets wat toch wel enorm traditie is. Het nieuwjaarsconcert op 1 januari, uiteraard! Dan beginnen groenten kappen en gehakt braden, manman, wat een taak voor 25 man.
[A two-persons bed in the ice-hotel. It was very simple and white, and considerably warm!]

The days passed by
En de dagen gingen snel voorbij, overdag op de berg, ’s avonds lekker uitgebreid eten, napraten, gezelschapsspelletjes spelen en sauna nemen. Aan alle mooie liedjes komen een eind, de 5e namen we nachttrein terug richting Helsinki. Eenmaal in Helsinki zou het normale leven weer rustig aan beginnen, nieuwe cursussen, boeken, nieuwe flatgenootjes die nog dolenthouiast zijn over de stad en het Fins, maar ook dus heel veel nieuwe mensen, nieuwe avonturen, etc. Ik vond een hele hoop kerst & nieuwkaartjes op de deurmat, waarvoor dank. Het was een enorm plezier zo een massa aan kaartjes te mogen ontvangen. Ik hou u op de hoogte van mijn nieuwe avonturen. Soon!

[This was not the wild reindier I saw, but here I was standing behind a fence. There was a huge meadow with a lot of reindier next to the local supermarket!]

Lapland: Rovaniemi

2007-01-10T00:12:00.000+02:00

The Arrival in Rovaniemi

De 26e december nam ik de nachttrein richting het Noorden, zwaaide mijn laatst overgebleven flatgenootje uit, dikke knuffel, "good bye Ijlal, see you in Instanbul!" De 27e kwam ik aan, de luch was magisch. Boven de horizon was een streep roze/oranje, terwijl de hemel nog pikzwart was. Simon, de medebelg waarmee ik in Augustus nog door Midden-Finland gebackpackt had, en nu in Turku studeert, haalde me op van het station en bracht me naar het appartment van onze vriend Robin, die hier studeert maar die ik leren kennen heb tijdens de taalcursus in Augustus. Het werd licht en we liepen door de winkelstraat naar het Lordi plein. Sinds Lordi het Eurosong heeft gewonnen hebben ze dit plein hier aangelegd ter ere van Juha, Mister Lordi, hier hier geboren is. Lordi is dus echt een hype hier, en de stad heeft ook zijn eigen 'Lordi restaurant'.
[Ingang van het Lordi-restaurant]
We liepen verder richting de Semijoki, de rivier waarover een grote brug spant en een bekend beeld vormt van Rovaniemi. We besloten de kerstman op te zoeken

Santa Village
Deze toeristische plaats is zowat de grootste aantrekkingskracht van Rovaniemi. Santa Village ligt 8km boven de stad, recht op de Artic Circle, de noordpoolcirckel. Robin wist ons te gidsen langs een rendierboerderij en we namen ook een snel kijkje in een huskyboerderij.
Deze plek heeft echt iets wat Finland normaal niet heeft: Overal moest voor betaald worden, er heerst een massatoerisme en enorm consumeralisme. "Nowhere else in Finland is there such an unadulterated shrine to commercilism. The Santa Claus Post Office receives about half a million letters each year from children all over the world. Santa Claus himself lives in a tacky complex of tourist shops and ho-ho-hos most cheerfully as the euros roll in!" (citaat uit Lonely planet). We konden wel even in de rendierfarm binnenglippen. In Santa Village heerst er een echte Eftelingsfeer : hoge sneeuwpoppen, spookjesachtige muziek, lichtjes, elfjes, glijbanen uit sneeuw en ijs, een ijsbar, Santa Park, een ondergronds pretpark...

Een bezoek aan de goedheilige kerstman was echter wel gratis. Een foto was niet toegestaan, je kon ze wel kopen aan verschillende prijzen, de goedkoopste voor 16 euro! Tientallen souveniershops boden allerlei spul aan, er werd zelfs noorderlicht-thee verkocht en je kon ook een bakje met grond van de noordpoolcirckel kopen. Dit is zóó niet Finland! Toch was het heel leuk de kerstman de hand te schudden, het is nog best een prater.

[Zichtje over Santa Village. De blauwe lichtjes stellen de noordpoolcirckel voor.]

[Me and Robin. A huge sign along the road leading to Santa Village.]

Ik stuurde wat kaartjes vanuit Santa's post Office, waar alle kaartjes een speciale stempel krijgen. We namen wat fotos bij de memorabele punten, de officiele 'lijn' die je oversteekt. Ik had geen spijt van dit bezoek. Onze avond vulden we met lekker koken, muziek luisteren, ik bracht Simon terug naar het station die de volgende dag terug naar Belgie vloog vanuit Helsinki en nam sauna met Robin. Heerlijk buiten afkoelen met een pintje. This is the good life. De lucht bleek ietwat groenig, is dat het Noorderlicht? Maar midden in de stad, teveel verlicht, jammer.

Articum + The City
De volgende dag gaan wandelen door de stad, me laten meeslepen door de talloze souveniershops, je hebt er o.a. ook 's Werelds meest Noorderlijke Mc Donalds. De stad op zich is eigenlijk heel lelijk, klein, grijs en modern. Ik wandelde over de grote brug en nam wat fotos. Een interesant detail is dat de pijlers van de brug verwarmd zijn, zodat het ijs de constructie niet kan vervormen. Het was niet zó koud, dus een deel van de rivier was zelfs niet eens aangevroren. Het is er maar een tweetal uren daglicht en ik vroeg mezelf af of de Erasmusstudenten hier niet gauw depressief werden. Robin antwoorde: "Ik heb geen studenten gekend die depressief zijn geworden. Maar de lokale mensen zijn hier wel raar. In de winter zo donker, in de zomer altijd licht, dat moet op je werken. Some people are mad here, always ready to 'snap'." Er ging me een andere gothic shop voorbij en zweeg.
Ik bezocht het Articum, een mooi museum dat verteld over de Sami bevolking in Lapland, de geschiedenis van de stad en van Lapland. Tijdens de 2e WO heeft deze regio te lijden gehad door de Russen en Duitsland, zodoende zijn alle dorpjes toen platgebouwd. Daarom is alles zo modern en kaal. Het Articum is een aanrader, een goed museum.

Packing my stuff again
Morgenochtend vroeg op: de doorreis ongeveer 160 km noorderlijk per openbaar vervoer. Ben genoodzaakt wat busconnecties te nemen, een uitgebreid sporennetwerk vind je hier niet meer.
Volgende post: Snowboarding in Lappi!

Lapland: An Introduction

2007-01-08T12:33:00.000+02:00

Omdat ik tot een jaar geleden ook nog geen idee had wat Lapland was, dacht ik dat een introductie over dit magische landje geen slecht idee was. Als u denkt dat Lapland ergens tussen Estland en Letland ligt, bent u fout, neem een kijkje hier. Lapland is een regio die zich uitstrekt over het uiterste noorden van Scandinavie; dus Noorwegen, Zweden, Finland en het Murmansk-gebied in Rusland. Een groot gedeelte van Lapland ligt boven de Noordpoolcirckel, en in Fins Lapland is Rovaniemi zowat de laatste grote stad met normale beschaving. De Noordpoolcirckel kan gezien worden als de grens tussen rust en beschaving.

De inwoners van het uiterst Noordelijke Lapland zijn de Sami mensen, zoals je in Noord Canada de Eskimo's of Inuit hebt wonen. Ze hadden een specifieke nomadische levenstijl, die pas recentelijk sedentair is. Men was genoodzaakt te leven van visvangst en rendiervlees, en de huiden van rendier gebruikten ze ook als kledij en tent. De afhankelijkheid van rendieren was zo groot dat de rendierkudde gewoon gevolgd werd op hun voedseltrek, terwijl de mensen makkelijk draagbare tenten (van rendierhuid) versleepten. Ze hebben ook hun eigen taal. Hoewel de Sami mensen in elk land hun eigen parlement hebben, zijn ze niet afhankelijk.
[Kota: traditional tent]
De 2e wereldoorlog en de problematiek met Rusland die Finland heeft gekend, heeft de dorpjes in Lapland volledig verwoest: er staan nog maar enkele kerkjes en huisjes die vóór 1940 dateren, recht. De dorpen of steden zijn dan ook niet bijster interessant en net zoals Zuid-Finland, erg modern.

Uiteraard is de levenstijl nu anders, het leven van de Sami is 'verwesterd' en verschilt nu niet veel meer van het leven van gewone Scandinaviers. De Sami bevolking wordt steeds kleiner, jongeren verhuizen naar het Zuiden en gaan in de stad wonen. Nokia heeft zijn intrede ook daar gedaan, en rendierkuddes worden nu onderhouden met sneeuwscooters. Bovendien staan rendieren belange zo centraal niet meer, veel mensen overleven van toerisme, en de plaatselijke supermarkt in elk groot dorp voorziet de bewonders tegenwoordig zelfs van mango's.

Lapland is zo magisch, vol natuur, en heeft zulk een lage densititeit dat het een speciaal stukje wereld is. De toendra ontdekken, wilde rendieren en andere speciale winterdieren zien, lakka -de lekkerste bes die ik ook gegeten heb- plukken...

Lapland is een populaire vakantiebestemming onder vele verschillende soorten toeristen en tijdens alle seizoenen valt er wel iets te beleven: vele Finnen hebben er hun moki, hun zomercottage, met sauna aan het meer. Vele bezoekers en families komen voor de echte Santa Claus, die hier zijn thuis heeft. Avonturiers komen hiken en trekken in de zomer, wanneer de muggen een grote plaag zijn. De 3 grootste National Parks van Finland bevinden zich in Fins Lapland, maar naar mijn opinie is Fins Lapland één grote wildernis of bos te noemen. Langlauffanaten genieten hier van vele uitgestippelde routes doorheen de wildernis. Sommigen zoeken hun geluk in rivierbedden, waar aan goudzoeken word gedaan. Andere rivieren zijn wild genoeg voor raften, en de Semijoki is de grootste 'zalmprovider' in Finland. Asiaten komen voor het eerst in hun leven sneeuw kijken en het Noorderlicht bewonderen, en vele toeristen doen een husky safari, ijsvissen, rendiersleetocht, rijden een rondje met de sneeuwscooter en gaan skieen in één van de skigebieden die de regio huist.
Reizen doorheen Lapland is best moeilijk als je geen auto hebt, soms is er maar één bus per week doorheen een stadje. Om het openbaar vervoer toch iets meer mogelijk te maken, kun je ook altijd een plekje bestellen in de auto van de postbode terwijl die zijn ronde doet. Er zijn wel bussen naar de toeristische plaatsen, hoewel die vaak een flexibel schema volgen, en mensen gewoon langs de straat oppikken: busstops zijn hier niet nodig. De plaatselijke bewoners verplaatsen zich ook vaak met langlaufskis.
Lapland heeft bijna geen academici, misschien enkele schoolonderwijzers en dokters. Alle andere techneuten en hooggeschoolden zijn genoodzaakt werk te zoeken in het Zuiden van het Finland, waar R&D belangrijk is.

Als je de wereld vanaf de Noordpool bekijkt, die je dat Lapland nog relatief dichtbij Groenland ligt, en vanaf Nuorgam, het meest Noordelijke punt, hebt je Ijsland, en bijna heel Canada en Alaska qua hoogte al gepasseerd! De Noordpoolcirckel is het punt waarop de zon tijdens de winter nooit meer opkomt of ondergaat. De dagen zijn dus heel kort, je hebt meestal 2 a 3 uur aan 'daglicht', wat dan een zachte schemer is. De winter is donker en duurt lang. In tegenstelling gaat de zon nooit onder tijdens de korte zomer. Dan is het dag en nacht licht. De sneeuw blijft er tot mei.

Lapland is ook de perfecte locatie om het Noorderlicht of 'aurora borealis' te bekijken. De zon geeft eigenlijk een soort magnetische stormen af, die de aarde dan opvangt via haar 2 polen. Dat creert een prachtig lichtspektakel in een dansende hemel. Een voorwaarde is dat het volledig donker en helder moet zijn, iets wat wegens minieme lichtvervuiling in het noorden goed te verwezenlijken is. Voor een meer uitgebreide uitleg over dit spektakel, klik hier. In het Fins vertaald is 'noorderlicht' 'Revontulet' wat zoals als 'vuur van de vos' betekent. Doorheen de geschiedenis zijn vele interpretaties gegeven aan het lichtspel en de Finnen dachten dat de vossen met hun staart de sprankels van het vuur in het hemel gooiden.

Joulupaivät

2006-12-26T18:00:00.000+02:00

= De Kerstdagen

Ik heb al bij al een geweldige kerst gehad, hoewel ik, jaja, toch ook wel een beetje mijn familie misste. We hebben met een tiental mensen gegeten, het was prachtig, allemaal aan een lange tafel, met kaarsjes, jouluolut (kerstbier), pipari (peperkoekjes), glogi en andere lekkernijenen. We hebben samen de kerstboom versierd, en cadeautjes eronder gelegd. Het was best raar om kerst te vieren met mensen waarvan je de naam amper kent, maar het was heel gezellig.
[The Christmass Team 2006 (limited edition) with the tree]

Midden tijdens de avond kwamen er ook nog wat andere Litouwenen binnen met fruit, en iemand met purée. Ondertussen hadden wij ons desert al op. Na het eten hebben we spelletjes gespeeld, en het Hongaarsje meisje leerde ons 'Mafia', de max van een spel, een beetje zoals 'moordenaartje' rond de tafel (maar dan wat meer ingewikkeld), daarna Uno, met rare regels, die iedereen in de war maakte. Dat zorgde voor veel leven..

Op middernacht, hebben we de cadeautjes uitgepakt, terwijl iedereen iets moest doen. De mexicanen hadden een Spaans gedicht en hebben ons Salsa geleerd. De Rus hield een ontroerende 'danku-speech' voor zulk een vreemde maar warme en gezellig kerstavond en de Hongaren hebben samen gezongen. Er was ook iemand die zijn allereerste kerst meemaakte: in Marroco kennen ze de traditie niet.

[Jenny with her own-made candy house, from ginger bread. You can also see the Mexican 'sweats' from Chilli.]

De Mexicanen lieten ons proeven van hun meegebrachte 'snoepgoed', een soort Chili-bollen. Die gast kon zo een bol direct in zijn mond stoppen, terwijl een klein mini-hapje voor mij al te pikant was. Dan hebben we de restjes uitgedronken, de Italianen hadden 'Cuban koffie' voorbereid, echt wel iets speciaal.

De volgende dag gaan wandelen in het grote 'stadspark', echt een prachtig bos met rivieren en wat skipistes. 's Avonds eens goed Belgisch gegeten: een simpele salade met biefstuk-friet en Leffe! Dat misste ik echt!

Mijn kerst was heel speciaal, vernieuwend maar ook heerlijk. Ik genoot van de gezelligheid, iedereen had zo zijn best gedaan, en iedereen was zo lief voor elkaar. Ik heb ook kunnen genieten van de televisie op kerst, filmpjes, de kerstman die brieven voorleest (wel in het Fins), tekenfilmpjes en dergelijke meer. Ook vele kaartjes, berichtjes en mailtjes, waarvoor dank. Zo is het ook leuk om nog es te horen van de anderen die ik tijdens de taalcursus in augustus heb leren kennen, die nu elkders in Finland wonen. Zo gaan de mensen die meer Noordelijk wonen nu kennelijk op de langlaufskis naar school en laten daarmee hun fiets thuis. De skis, hun 'vervoersmiddel', parkeren ze gewoon in de fietsenrekken!

Groeten uit Finland! Hyvää Joulua! Goede Kerst!

Pikkujoulut!

2006-12-23T20:47:00.000+02:00

=kerstfeestjes!

Als er nu één ding is dat ik zeker wil introduceren in mijn thuislandje, is het wel pikkujoulut. Ik had mijn allereerste pikkukoulut al op 4 november, dat was echt een zeer goed feestje, misschien dat ik sinds dien zo een fan ben van kerstfeestjes.

Pikkujoulut worden gegeven in de aanloop tot kerst, waarschijnlijk om de donkere, regenachtige en saaie oktober en novembermaanden wat door te komen. Het is een heel bekend gegeven hier, bedrijven, scholen, organisaties maar ook vrienden organiseren het. Er wordt dan allerlei lekkernijen gegeten; pipari, een soort kruidnootkoekjes, pepernoten kennen ze hier ook, rijstpap met kaneel en suiker, en er worden speciale 'kerststerren' gemaakt, uit bladerdeeg.
Glögi, een typische Finse variant van de beter bekende Gluhwein hoort er ook bij. Glögi kan je alleen in de Alko-likeurwinkels kopen, maar in de supermarkt verkopen ze de veel goedkopere alcoholvrije variant. Dat is goed voor de kids, en met een scheut witte wijn of vodka erbij heb je de volwassen-versie. Er worden rozijntjes en amandelschijfjes ingedaan, niet meer of minder.

[ Zelf in onze flat was er een pikkujoulut voor alle bewoners, op een exclusieve locatie, het dak, naast de sauna]

Een pikkojoulut wordt dus getypeerd door dit eten, kerstliedjes, een rode kerstmuts, misschien ook sauna tussendoor en vooral veel alcohol. De combinatie van sauna en bier is gevaarlijk (2x uitdrogen) en dan wordt het weer zo een typisch Finse gelegenheid waar iedereen zich laat gaan. Sommige mensen zijn echter niet zo gek van dit soort feestjes, vooral als ze worden gegeven in bedrijven die er een groot budget voor hebben: ze doen dan bijvoorbeeeld een 'uitstap' naar Stockholm, dat wil zeggen, drinken op de boot, het buffet nemen dat duurder is dan de prijs voor boottrip an sich, overdag gaan eten in Stockholm en dan 's avonds terug de boot op om nog meer te drinken. Een logisch gevolg is dat dat men veel te veel eet, en tegen dat de echte kerst eraankomt men geen eten meer kan zien... Op de echte kerstdag eet heel Finland hetzelfde, een echte traditie. 's Ochtens is er rijstpap, dan wordt de familie bezocht, kaarsjes op het kerkhof gelicht, sauna genomen en dan 's avonds kerstham (joulukinkku) gegeten.
[Pikkojoulut met de filosofen: getingel op een piano, wat babbelen, om 2u nog pitta gaan eten, en dan nog naar een ander feestje gaan]

De scouts had een grapje uitgehaald met de melk, en ze hadden felrode kleurstof door de rijstpap verwerkt, en lichtblauwe kleur doorheen de melk. Er werden spelletjes gespeeld, en één daarvan was 'wie kan de langste mandarijnschil maken'. Veel gelach dus.
[Pikkojoulut met de scouts: onozele spelletjes en sauna]

Ik ben echt gek op pikkujoulut
-omdat het een perfect gelegenheid is om nieuwe mensen te leren kennen
-omdat het supergezellig is
-omdat het serieus (allemaal mee zingen met de kerstliedjes) maar ook weer niet-serieus is (alcohol en Finnen)
-omdat je zoveel variaties hebt; gewoon in een bar, in iemands flat, in een zaal met sauna, etc
-en omdat het zo een vol traditionele aangelegenheid is.

Next year pikkojoulut in Europa! -Mieke-

Joulu

2006-12-23T18:02:00.000+02:00

= 'kerst'

En het was precies op diezelfde dag dat ik van hechtisch Rusland in Helsinki aankwam, dat ook de kerstman [joulupukki] uit Rovaniemi met zijn slee werd binnengehaald in Aleksanderikatu, de hoofd- en grootste winkelstraat in Helsinki. Het was een groot en belangrijk spektakel, begeleid met dansende kerstelfjes, en uiteraard vele toeschouwers. Ikzelf was er niet bij, maar voor foto's refereer ik naar de blog van Peker, klik hier.

De weken na mijn aankomst bracht ik voornamelijk achter de computer, werkend aan papers, en daarna examens. Dat is dus de reden waarom ik de afgelopen tijd wat 'bloglui' geweest ben. Wat de studenten in Belgie nu meemaken, had ik dus afgelopen maand. Het was enorm en intens. Ik krijg nu langzaam mijn resultaten terug, en ik u kan met enige trots melden dat ze GOED zijn :). Het feit dat mijn eerste semester afgerond is, betekent dus dat ik een volle maand kerstvakantie heb. Dat kan ik wel gebruiken, na al het geblok, de vertrekkende studenten en good-bye-parties, kerstshopping, en de aankomende tocht richting Lapland.

De meeste studenten vertrekken voorgoed naar huis, maar ook diegenen die hier een jaar blijven, gaan meestal terug naar huis voor de kerst. Dat bracht veel afscheidsparties met zich mee, en 'farewelling' is hier al een werkwoord. Het is best fijn om de laatste dagen constant door te brengen met die mensen waarmee je zoveel plezier en ervaringen mee hebt gehad, maar het is ook wel een beetje raar. Ik ben echter niet de enigste die 'achterblijft', er blijven zeker wel een tiental studenten van de 600 hier in Helsinki. De kerstdagen zal ik dan ook bij hun doorbrengen, samen kokend.

De kerstgekte is enorm hier: los van het feit dat de Finse taal geen toekomstige tijd kent, zijn de Finnen redelijk toekomst-georienteerd tijdens 2 periodes van het jaar; de dag na Midsummer, zeggen ze 'Well, it's all downhill from now on' en dan is kerst het enige leuke event in de donkere winter, en na de de kerst kijken ze weer uit naar de goede zomer, vergetend dat het vaak pas in juli weer aangename temperaturen brengt. Sinterklaas kennen ze ook niet, dus al vroeg wordt alles omgetoverd in 'Joulu'. Overal hangen lampjes en alles is prachtig versierd.
[foto: Kamppi by night]

De kerstmarkten zijn prachtig, en iedereen bied speciale handgemaakte producten aan. Joulu-honing uit Lapland, speciale joulukoekjes, namelijk pipari, joulu-worsten en -koffie, joulumutsen en saunamutsen (waarvan ik trouwens nog steeds de bedoeling niet van snap, wie wil er nu een muts op in de sauna als al de rest uit moet?!?!), joulubuffet, joulusolden, joulutrui, joulukaarten en joulu-treinkaartjes. Het is hier ook ontzettend hip om postpakketjes op te sturen, met de befaamde Finse 'Fazer' chocholade. Die liggen hier voorverpakt en al in het postkantoor, en het is dan ook groot jolijt om je in het postkantoor te begeven, met rekken vol pakketjes, net als in de filmpjes. Je kan ook cadeautjes schenken aan de armen. Overal weerklinken Finse kerstliedjes, en gisteren was ik toeschouwer van een prachtig spektakel in één van de metrogangen, waar een fanfare-orkestje liedjes aan het spelen was, terwijl een dronkaard de dag van zijn leven had en vrolijk begon te dansen, tegenover de dirigent. Veel mensen bleven er even bij stil staan en er vormden zich spontaan een koor van winkelende vrouwen. Zelfs de beveilingsmannen, die je overal ziet, dronken een koffietje terwijl ze vredig toekeken.

[Foto: wat versierde bomen op het eiland 'Seurasaari']

De dagen zijn kort, ongeveer 5,5 u daglicht. Donker wordt het al weer om 3u. Een witte kerst zal er niet van komen, net als in het thuisfront is het hier abnormaal 'warm'. Enigzins is dat normaal voor het Zuiden, maar dat de sneeuw ook in Zuid-Lapland verstek laat, is ietwat vreemder. Dit lees ik in het nieuws: Tijdens de kersttijd vliegen vele toeristen over naar Rovaniemi, om de kerstman te zien en de sneeuw te bewonderen. Vooral Aziaten, die voor het eerst in hun leven sneeuw hopen te zien, moeten het doen met gefabriceerde sneeuw en kunnen hun husky- en rendier-sleetocht nog doen op een dun padje van voorgekauwde sneeuw. Sneeuwpoppen bouwen zit er voor hun echter niet in.

Misschien zijn de toeristen meer tevreden in mei, waneer het Eurosongfestival zal plaatsvinden, in de Hartwall Arena, wat hier trouwens ook in Pasila is. De halve finale is 10 mei, de finalist zal 12 mei bekend gemaakt worden. De kaartjes zijn echter duurder dan ooit, 'inflatie' is de reden. Niemand weet wat men kan verwachten, nadat Lordi vorig jaar de hoofdprijs wist weg te kapen. Wordt het nog serieus genomen? Durft Nederland nog een kandidaat te sturen? Ik herinner me nog de grote ophef in Live& Cooking vorig jaar met Carlos en Irene. De kaartenverkoop ging van start op zondag 10 december, en diezelfde dag waren de goedkoopste tickets al meteen uitverkocht. Prijs: tussen de 200 en 400 euro.

Ik ben er zeker van dat het een groot spektakel zal zijn, en een perfect mogelijkheid om Finland weer eens op de kaart te zetten. Tot nu toe heb ik weer genoeg over Finland verteld, tot de volgende!
[Foto: typisch zicht vanaf eiland Seurasaari, eergisteren, namiddag.]

Rusland: Sint Petersburg

2006-12-20T00:53:00.000+02:00

23 november, ietwat na middernacht trokken we per slaaptrein weg uit de grootstad, richting St Petersburg. Dit is de 2e grootste stad van Rusland, en volledig opgetrokken in de 17e E. De bouwstijl is daarom wat homogener over de stad, Barok en fin de siecle, in tegenstelling tot het veel chaotischere Moscouw. Het had de indruk alsof we ons in Parijs waanden, Het Lourdes lijkt er wel op. Alleen, dan is heel de stad zo.

De slaaptrein was duf, stoffig, het licht werkte niet, er was veel geluid en getril. Over de wc's wil ik niets kwijt. Iedereen was moe en koud. Ik dacht aan Roos Van Akker die met haar 'Peking Express' crew toch wel moet afgezien hebben op dit soort van slaaptreinen. Hier geen 1e of 2e klas. Russische luxe. Desalniettemin wist iemand de lakens te vinden, en algauw vielen we in slaap. Rond half 9 kwamen we aan, we werden meteen in een tourbus gedropt. Heerlijk, een paar uur niets doen, gewoon wat rondkijken.

[Nog kleine oogjes van de slaap, en koud buiten, maar hup, weer toeristen. Ik voor het gigantische winterpalies, gebouwd in opdracht van Peter de Grote, waarin nu het fameuze Hermitage gehuisvestigd is]

Heel de stad heeft eigenlijk zijn oorsprong te danken aan Peter de Grote, die Moscou niet zo leuk vond, scheepsbouw gestudeerd had in Nederland, en de opdracht gaf om hier een nieuwe stad te bouwen. Niet voor niets wordt St P. het 'Venetie' van het Noorden genoemd, met zijn vele kanaaltjes en grachtjes; hij haalde zijn inspiratie misschien wel uit Nederland.
We zagen een heleboel hoogtepunten, nog meer kathedralen, de onderzeer 'Aurora' waar de 1917-revolutie mee begonnen is, straatbeelden. We werden ook nog afgezet aan een souvenirsshop waar we gratis vodka en koffie kregen. De vodka lieten we maar achterwege, de koffie was warm welkom. Pas rond 2u kwamen we aan in het hotel, waar ik eindelijk eens terug mijn gezicht en handen kon wassen na die treintrip. Iedereen was honger en ik besloot naar een soort Russische 'frietkot' te gaan.

[Gevulde aardappel met garnituur naar keuze. In mijn geval: ei (?), kruidenboter en champions. Heel gewoon hier, wordt overal verkocht, langs de straat, maar ook in een speciale restaurantketen.]

Ik wandelde nog verder langs 'Nevskiy Prospekt', St Petersburg equivalent aan de Champs Elysée. De boulevard is wel 4,5 km lang en vol met winkels, theathers en paleizen. De basiliek in Moscouw mag dan wel zo bekend zijn, maar hier heb je ook zo [een peperkoekenhuisje]:

Het was interessant eens wat winkels binnen te lopen, maar het bleef hier ook heel duur. Uiteraard was ik in de duurste straat, maar ik had toch altijd de indruk gehad dat Rusland zo een onbeschaafd, achterstellig, zich nog ontwikkelend land was. De steden zijn ieder geval in orde. Eén groot gebrek is de taal: ik informeerde naar een paar schoenen. Ik wees naar de schoenen, dan naar mijn voeten en zei 'fortytwo'. De dame keek raar en dan zei ik 'for - two' en tekende het nummer op de muur. Ze schudde haar hoofd en liep weg.

[Straatbeeld in St P: pleintje]

Ik liep weg van de hoofdstraat, ging wat dolen, en bleek in een coole achterbuurt terecht te komen, met van die alternatieve winkeltjes, skateshops, groentewinkeltjes, en ik zag wat pijlen met in het Engels 'museum of unofficial art'. Ik liep in een oud alternatief binnenpleintje in, en volgde de pijlen naar een oud herenhuis. Ik liep binnen en het was heel raar, het bleek wel een studentenflat van wat kunststudenten, maar aangezien ik nergens een ingang ofzow vond, ging ik maar terug weg. Ik had immers geen idee waarover dit ging of waarin ik terecht was gekomen. Ik nam nog wel [een foto in de gang]

Het was al laat en donker. Ik nam een bad en 's avonds gingen we met de hele groep naar een bar. Onze reisgids bracht ons naar iets wat op het plaatselijke scoutslokaal leek, een kelderverdieping, zonder ramen of niets, waar ze bier uit plastieken bekers verkochten maar waar een geweldige punk-rock band aan het spelen was. Ze hadden ongelooflijk veel succes, er waren veel jongeren, het was echt super leuk om naar hun te luisteren. Jammer dat ik hun naam vergeten ben. Sfeer was erg goed.

De volgende dag zouden we het Hermitage bezoeken. Dat is één van de grootste en omvangrijkste kunst- en cultuurhistorische musea in de wereld. De weg naar het Hermitage was al redelijk indrukwekkend, van die imposante bogen, een groot plein, en dan het sjieke winterpaleis. Als studenten mochten we gratis binnen, maar we moesten lang aanschuiven om onze rugzak en jassen af te geven in de vestaire. Stom hoe slecht georganiseerd dit museum is, ze waren de vestiare aan het herstellen, en daarom hadden ze wat rekken in de gang geplaatst. Die waren echter lang niet genoeg voor de grote populatie bezoekers, waardoor in de middag, de aanschuifrij om binnen te kunnen, wel 3u bedraagt. In de vrieskou en motregen is dat niet echt plezant. Een gids bracht ons langs 'The highlights' van het museum en ik zou verdwalen zonder haar. Je hebt echt een kaart nodig om jezelf door het museum te begeven, tenzij je eindeloos de tijd hebt. Wist je, dat als naar élk schilderij 30 seconden kijkt, je 3 jaar nodig hebt om alle schilderijen te zien? We zagen Da Vinci, Van Gogh, Monet, Picasso, Breugel en veel meer. Ook het paleis an sich is al imposant, elk detail is mooi verzorgd, goudbeleg, plafond, tapijten en gordijnen, wat een pracht. Je moet echt geen museumfreak zijn om onder de indruk te zijn van wat je daar te zien krijgt. Na de rondleiding, die best overkoepeld was, besloot ik nog langer te blijven. Ik doolde door wat zalen, zag Egyptische oudheid en een mummie, maar mijn voeten waren zo pijnlijk en moe, en toen ik na een half uur het bordje 'uitgang' zag, was ik zo blij, dat ik het kijken opgegeven heb.
[Een van mijn favoriete schilderijen onder de moderne kunst]

's Avonds lekker eten in een restaurantje. Dat gaf met de grote groep wel wat problemen, maar ach. De meesten gingen nog clubben, maar ik ging samen met een Fins meisje nog een slaapmutsje halen in CafeClub Che. Echt een van de beste bars waar ik ooit geweest ben, met een sjiek warm interieur, een live jazzband speelde zoals in de Hotsy Totsy in Gent, en ze serveerden er cocktails en champagne zoals in de Limonadebar. Dit is echt een toppie plaats! Mensen, als u ooit St P bezoekt, mijn tip: Hermitage en deze plek.

Zondag 26 november. De laatste dag in Rusland. Ik keek uit naar het vertrek terug naar Finland, waarschijnlijk omdat het zulk een hechtische en vermoeidende week was geweest, en mijn leventje in Helsinki zo relax is. Ik bezocht 's ochtends het Alexander Nevsky klooster. We zagen een heleboel Russen naar de ingang snellen, maar we waren helemaal vergeten dat er natuurlijk een dienst gaande zou zijn. Dat maakte het des te indrukwekkender: deze ortodoxe kerk was vol met mensen die aan het bidden waren, een mannenkoor overstemde het gezoem. We werden er helemaal stil van, dit was echt indrukwekkend. Daarna liepen we nog een rondje over de begraafplaats, wat een perfect decor was voor een horrorfilm: uitgezakte graven, lang nat gras, en van die rare oude vervallen kappeletjes.

[Waar gaan we heen? Kiev, Tallinn of Moscouw? Een willekeurige straat midden in het centrum van St P. Kennelijk was dit dus de snelweg, die ik overstak...]

Mijn laatste maal in Rusland was sushi, iets wat je hier veel tegenkomt. De busreis terug richting grens was rustig, iedereen viel in slaap. We werden gewekt voor de laatste Russische supermarkt waar iedereen Vodka, Sovjet Champagne en chocholade kocht met diens laatste roebels. Dan weer de verschillende pasportcontroles, stempels, en de eigenlijke grens moesten we zelfs overlopen terwijl onze bus onderzocht werd. Eenmaal in Finland weerklonk er luid gejuich en geklap in de bus, maar toen moesten we er nog eens uit voor de Finse pasportcontrole. Ik zag het woord 'wachtzaal' in het Fins, een woord dat ik meteen begreep. Dat was echt een verademing: ik was terug in dit mooie prachtige landje waar ik toch enigzins iets van de taal begrijp, waar iedereen vlot in het Engels overschakelt, waar auto's stoppen voor het rood, waar de metro rustiger als ooit is, en waar de mensen iets minder vreemd gekleed lopen als hier. (Ik heb trouwens nog een politieagente gezien met minirokje en hoge leren haklaarzen, handboeiend rond haar middel, alsof ze rechtstreeks van een pornoset afkwam. Een wanverhaal voor toeristen is dat politieagenten op de toeristische trekpleisters de pasporten van de toeristen vragen en dan moeilijk doen over de plek waar ze verblijven om geld af te troggelen.)

Mocht u meer geinteresseerd zijn, mijn eigenlijke verslag is ietsie langer, laat me weten als je meer wilt lezen.

Groeten van uw verslaggever,
Uit Sint Petersburg,
Post Datum, 22 december,

Mieke

Rusland: Moscouw

2006-12-19T12:36:00.000+02:00

And here it is, one month later, my report about Russia:

Maandagavond 20 november vertrokken we vanuit Helsinki station, Tolstoj platform, rechstreeks richting Moscou per slaaptrein, met ongeveer 40 andere Erasmussers. Toen we het platform opliepen bleken we ons al in het buitenland te begeven: een oude trein, duffe stoffige gordijntjes voor de ramen, en voor elke ingang stonden 2 Russen, strak voor zich uitkijkend, in lange warme jassen met berenmutsen. De pasportcontrole ging goed, hoewel ze toch ongeveer 3 keer controleren, ook word er gezocht of je niemand verstopt hebt, de wc word op sommige momenten afgesloten. Je hebt een visa nodig voor in Rusland te komen, en je moet ook wat papieren invullen. Alles ging er hier al in een vreemde taal en vreemd alfabet aan toe. Er schalde Russische muziek door de luidsprekers.

De lucht in het Leningrad Station in Moscou voelde koud en fris aan, in vergelijking met de stoffige stinkende trein. Jukka, onze Finse reisleider, bracht ons meteen, midden tijdens spitsuur, de metro in. "Be aggresive", was zijn tip. Dat was een hele ervaring. Het gangenstelsel van de metro is gebouwd in de jaren '30, voor een capaciteit half van wat de stad nu is. Veel ellenbogenwerk en gestamp als gevolg, ik voelde me zo angstig met mijn backpack en al, als een sardientje tussen allemaal vreemden. Nuja, for a more thrilling and entertaining report about our arrival in Moscou and the metro, I refer to the blog of Dave, especially here.

[Welkom in Sovjet Russia: een willekeurig standbeeld in de metro]

We kwamen in een totaal verschillend wereldje terecht. Waar Finland het 's werelds minst corrupte en bijna meest betrouwbare land is, kan dat van Rusland nu niet echt gezegd worden. Ik dacht altijd dat het een stereotyp was dat de mensen hier donker en zwart gekleed liepen en dat de dames er opgesmukt en blond uitzagen, maar nee, het was écht zo!

Nadat we snel gedoucht hadden in ons Hotel 'Izmaylov', terug de metro in richting stad. Nu al veel minder druk. We liepen langs het Rode plein, de omringde stadmuren van het Kremlin, de echte nucleus van de stad waar het ooit allemaal begonnen was. Prachtige pleinen, standbeelden, tuinen en fonteintjes, wat een grootsheid. Pracht en praal. Kathedralen rijkten uit naast fabrieken en schoorsteenpijpen. Wat een geschiedenis heeft dit land, wat een andere cultuur, hoe complex. Tweebaanswegen veranderen spontaan in driebanen, wegmarkeringen ontbreken uberhaupt al, Lada's en Mercedes crossen over de modder. De weg oversteken doe je met gevaar voor eigen leven. Het is moeilijk om via text een sfeerbeeld te geven van de stad. Enerzijds is het overweldigend, zijn mooie kathedralen alsof je je in Instanbul waant, anderzijds is het leven er heel druk en haastig, veel shops zijn 24/7 open, en langs de straten weerklinkt altijd luide (west-Europese) muziek. Wat mij vooral opviel waren het verschrikkelijke geknikker van lampjes, versieringen, of bilboards. Zoals 'Lost in Translation' zo goed weergeeft hoe stads Japan eruitziet.
[De 2 torentjes die de ingang van het Rode plein significeerden. In de verte: de basiliek]

De rest van de dag hebben we rondgewandeld, drukke straten op en af, wat winkeltjes binnen, een koffie genoten in het geweldige Hard Rock Cafe, dat trouwens echt sjiek is vanbinnen, gitaren van Jimi Hendrix en al ingekaderd aan de muur. We bezochten het Ministerie of International Affairs, echt een imposant gebouw. We liepen door de Arbat, een oude straat met straatmuziekanten, straatverkopers, artiesten ed, we lieten ons bijna verleiden om van die lelijke berenmutsen te kopen en Russische poppen. Voor een paar euro's kochten we in een winkeltje wat dingen om te snacken en een paar biertjes om in het hotel te drinken. We waren immers pompaf.

[ Straatbeeld. Veel licht, luide muziek]

[De kathedraal 'The Saviour of the blood']

Devoglende dag kregen we een bustour door de stad. Was erg goed want dan kreeg je een plaatje van hoe groot Moscouw wel niet is, er is echt geen grip op te krijgen. We stapten uit op diverse bezienswaardigenheden en kregen tijd voor wat foto's te maken. Moscou is samen met London en Hong Kong de duurste stad van de wereld om in te leven. Dat verbaasde me, maar inderdaad, de producten waren Helsinki prijzen en meer. Aangezien de lonen hier ongeveer 10x hoger liggen dan in het binnenland, is Moscou de stad die iedereens 'Big Dream' neigt te verwezenlijken, hoewel het immers moeilijk is om hier te wonen. Slechte huisvestiging, duur, hard leven. De geschiedenis van het land is complex en laat ik ten volle acterwege, maar amai, t is wel interessant. Onze 'Nederlandse' jaren '70 bus leidde ook nog langs een [klooster]:

In de namiddag bezochten we het Kremlin, de nucleus van de stad, het nog steeds het politieke centrum waar Putin werkt. Het 'domein' is volledig omgeven door stadwallen en het bevat een tiental ortodoxe kathedralen, die vanbinnen even indrukwekkend zijn als ze er van buiten uitzien. Als vrouw moet je iets op je hoofd zetten ( in mijn geval: muts) en je handschoenen afdoen. Er wordt flink gebeden en ingekaderde schilderijen met jesus en Maria worden gekust. Er waren ook juwelen en andere schatten te bezichtigeen, maar nergens was foto's toegestaan.

We wouden 's avonds graag naar het ballet gaan, maar dat bleek uitverkocht. Naar het ballet gaan is hier net zoals als naar 'de cinema' gaan bij ons. Daarom zochten we ons avondvermaak maar op in een leuke pub, waar een regae bandje speelde. Was ook echt goed. Ik at er een stoofpotje met vlees en champions. Ik heb de indruk dat al het eten in Oost-Europa bestaat uit aardappel en champions, maar dat komt misschien omdat ik al teveel met Estse studenten heb gekookt ;) Het was een zeer gezellig cafeetje, met veel jongeren. We moesten toch es de vodka uitproberen.
[Proost! Na Zdraví]

Dag 3 en de laatste dag in Moscou heb ik een hele dag gewandeld om een beetje een indruk te krijgen van de grootstad. Ik kwam pleintjes tegen met meer kathdralen (die in het algemeen best klein zijn, daarom heb je er in elke wijk minstens wel 1), dure sjieke winkels, arme buurten met goktenten en dergelijke meer. In de namiddag begaf ik me weer naar het Rode plein, we zouden nu eens een kijkje nemen in de Basiliek. Het is trouwens echt raar om daar voor te staan, je kent het beeld zo goed van filmpjes en het nieuws, en daar ziet het er echt zo een fake peperkoekenhuisje uit. Maar dat is het ook! Vanbinnen is het niet bijster spectaculair, tenminste, het is niets bij het Kremlin, dat veel mooier is. Daarna zetten we tocht naar het Pushkin museum, zo een groot museum waar je wel dagen in kunt rondlopen en die heel de kunstgeschiedenis bevat van de West Europa. Zeer interessant, maar ondertussen toch wel al pijne voeten van het wandelen en slenteren. Na een licht avondmaal gaan shoppen. Het is hier echt gek. En duur.

[Vergeet de Christmas Shopping in London. Doe het extreem: doe het in Moscow!]

Het is moeilijk om al schrijvende een indruk te geven van de stad. De fotos zijn donker, simpelweg omdat het al gauw donker wordt en dit zijn maar enkele sfeerbeelden van wat je om je heen ziet. Mijn ogen deden pijn en het reisbureau had ons ook gewaarschuwd dat we altijd voor ons uit moesten kijken: 'we hebben al veel mensen gehad die tegen een paal aanlopen, of over een afstapje struikelen omdat ze niet opletten door alle schoonheid die ze rondom zich zien'. Voor meer foto's en uitgebreid verslag, check de blog van David

Groeten van uw verslaggever, Jan Baljouw, uit Moskow.

Back in Finland

2006-11-30T20:40:00.000+02:00

Moikka!

Voor al diegenen die mijn leven via internet volgen: ik ben veilig en nog levend aangekomen uit Rusland. Eerst en vooral wil ik een dankwoord uitschrijven aan alle mensen die mij mailen en mij laten weten dat de kasseibaan voor het Gravensteen onder constructie is, welke lezingen er in de Blandijn doorgaan, dat het modderig is op straat en dat de kerstvakantie eraan komt. Echt geweldig vind ik dat, blijven doen!

Na een volle week 'toerist uithangen' was ik weer zó blij terug 'thuis' te zijn, mijn vertrouwde warme omgeving waar ik zelfs van de taal meer versta dan ik maar dacht. Mijn omgeving had zich in geringe mate gewijzigd, de ijspiste op de markt bleek eindelijk af, en ze ziet er perfect uit, los van het water dat er op drijft, en overal zie je lichtjes voor de ramen hangen. Finland, waar de mensen even depresief en strak kijken als de Russen, maar tenminste vriendelijk en lief zijn, Finland, ik zag de eerste dronkaards weer over straat zwalmen. Finland, waar ik met mijn felblauwe jas & gympies er Finser als ooit uit zie, maar enkel nog een paar Nordic Walking stokken mis, maar tenminste geen Russische hoge hakken, berenmuts of opgesmukte gezicht op moet. Finland, waar het eten plots beter lijkt te smaken dan ooit, waar je naar de wc kunt gaan zonder te verdrinken in de afvoer en waar zelfs de straatveger Engels praat. Wat een wereld van verschil. Maar u leest het later.

Ik zal dus later mijn verslag over Rusland opschrijven, wat voor enige 'door-elkaar-gehaspel' van mijn blogschema zal leiden, maar dat moet dan maar zo. De reden dat ik mijn verslag nu nog niet heb neergetypt is wederom werk voor school. Het doemscenario van ongeveer een maand geleden blijkt zich weer te herhalen: geprutter van het koffiemachine, hoofdpijn, zelfs een hoestje en zere oren, er is een map nodig om door mijn kamer te navigeren, en ja, het leuke gedeelte, 3 papers af te leveren tegen 1 december. Met de hoeveelheid paginas die ongeveer overeenkomst met 25 blaadjes en 15 studiepunten. Yeah, weer typisch ik, dus voel me na vandaag effe Wereldkampioen 'hoe schrijf ik een paper in 1 dag tijd?'. Mijn geheim? Ik werk me effe in in Homerus uit het oude Griekenland, de postmoderne kritieken op Foucault of andere moeilijkheden (Lang leve Wikipedia!), doe een kort en efficient dutje waarbij ik mijn gedachten orde geef, en begin dan maar aan een vertoog dat waarschijnlijk langs geen kanten aaneen hangt. Bovendien sla ik mijn 1e Bachelor cursussen weer open, wat voor nostaligische momenten zorgt, wat vertaalwerk, een citaat ertussen, effe door de spellingscontrole en klaar is kees. Ik schaam me ervoor dit openbaar te maken. De boosdoener is één specifiek paper wat me toch wel erg interesseerde, en waar ik afgelopen 2 maanden heb aan gewerkt, terwijl de andere aan de kant te schuiven.

Tussen al het gedruis maar een wandelingetje gaan maken in de buurt, het is schandalig warm hier, 8 graden, iedereen is van z'n ritme af, waardoor je weer korte rokjes maar daarnaast ook nog de warme winterjassen blijft zien. Ik volgde mijn neus en liep binnen in de Hogeschool hier wat verder in de straat en ja, u gelooft het niet, daar kon ik een warme maaltijd (met brood en salad bar a volonte + 1 glas melk) aan 0,90 cent bikkelen! Nuja, het zag er niet zo toppie uit, dus koos ik het menu dat de 'duurdere' prijs had en betaalde maar liefst 2,1o. Met een appel en wat yogurt vanavond heb je genoeg gegeten voor de hele dag. Op de terugweg kon ik het niet laten nog effe in de bib binnen te lopen, waar je dan ook gratis cd's en dvd's kunt uitlenen naar het u belieft. Ik typ verder, mijn woordenboekje slijt hard nu, en ik kan al blind typen in het engels! (zou dat goed staan op mijn cv?) Om 3u begin ik weer te geeuwen, want dat is het al donker buiten, wat een bedrog.

Gisteren naar een ontzettend goede dansvoorstelling gegaan. In Rusland hadden we ook naar het ballet willen gaan, maar dat is omwille van verschillende redenen niet doorgegaan. Hier werd in de pop&jazz academie (waarom hier geen Rockacademie zoals in Tilburg? Rock is anders groot hier!), waar blijkbaar veel alternatievelingen leken rond te lopen, een opvoering gegeven van Moderne dans. Echt geweldig, amateuristisch, mooie kostuums, ontroerend. 2 scoutsleden zaten in de voorstelling, vandaar de activiteit. Het deed me hard denken aan mijn Petrella tijd en het begon hard te kriebelen, ik zou me zo weer kunnen inschrijven in een dansschool, moest ik er de tijd voor vinden, hoewel ik het voorlopig toch maar bij Afrikaanse en Salsa hou. 's Avonds laat, na een free-stage van de filosofen en een leeg kerstfeestje voor Erasmussers met rijstpap en gluhwein, de trein terug, maar moest maar liefst 20 minuten wachten voor mijn eerst komende trein terug huiswaarts, dus liep ik het busplein op om te kijken of er geen bus mijn kant op ging. Kwam daar nog een groepje Erasmusstudenten tegen die aan het wachten waren voor hun bus naar het vliegveld, omdat ze naar Lapland vlogen. 'Ga je niet mee?' vroegen ze, en ik stapte mee met hun op de bus richting vlieger. Wij aan het grappen dat ik dus een slaapplaats zocht in Lapland nu, vergat ik toch wel af te stappen op de halte in mijn buurt en werd het al bij al nog een wandelingetje terug naar huis, had ik die trein maar genomen.

Jaja, Lapland, de bestemming waar zowat iedere Erasmusser heen moet gaan, zo een Noordelijk stukje Scandinavie, pure ongerepte natuur, rendieren en sneeuw. Het blijkt een massatoerisme, iedereen moet naar Lapland om de sneeuw te zien, vooraleer je terug naar het Europese vasteland trekt. Wat blijkt: ook daar is de temperatuur boven nul, met de gevolgen vandien: geen sneeuw meer. Wat een ramp, daar gaat de Husky safari, de sneeuwscooter rit, het door de sneeuw rollen na de sauna! Medelijden heb ik dus. Vandaar dat iedereen netzoals mij achter de computer gebonden zit, "de papers moeten af vooraleer we naar Lapland vertrekken." En zowat 70% van de studenten gaan hun laatste 2 weken van hun 'exchange your life' in. Problematisch is dat al de baggage die naar hier is gebracht, terug moet, met alle souvenirs, mutsen, wodka en dikke truien en surplus. Er worden zelfs al tips uitgewisseld hoe je je valies toch op de 20 kilo kunt houden: stop gewoon al het zwaar gerief in je jaszakken, en passeer daarmee de douane, want je lichaamsgewicht wegen ze niet. Mensen, als u ooit dus meer dan 20 kilo via de vlieger wilt meesmokkelen, onthou dus deze gouden tip.

Zo ver dus mijn verhaal over eind November, volgende maand zit ik in....Lapland: snowboarden!!!

Gegroet,
de wereldkampioen 'hoe schrijf ik een 5 paginas lange filosofische verhandeling in één dag'

And What's up next?

2006-11-19T15:28:00.000+02:00

Druk weekend gehad!

Ik was in mijn vorige post gebleven bij de receptie... Ik verliet de receptie vroeger, want Robin, een vriend die ik had leren kennen tijdens de taalcursus in Augustus, was vandaag in Helsinki. Ik ontmoette hem aan het station, we zouden samen iets gaan eten, maar wegens beide geen honger meer, zouden we gewoon een pint gaan drinken. Robin -in enkel t-shirt en zijn jas open - vertelde over zijn leven in Lapland, Rovaniemi en stelde voor om naar Café Belge te gaan. Daar stemde ik gretig mee in. Ditmaal moest hij zijn pasport laten zien. "The age-limit is 24 here, but ok, I'll give you this one beer". Mijn leeftijd vroegen ze niet. Robin stelde voor buiten te gaan zitten, maar wegens pikdonker en +0 graden had ik een ander idee. Ik wou naar de gezellige bovenverdieping, maar daar werden we weer halt gehouden, en uiteindelijk niet toegelaten. Nuja, na deze toch lekkere pint zijn we naar de after-party van de receptie geweest, in club Onnela. Het thema was Suomi-Perkele-Karaoke, waarbij Perkele een Fins vloekwoord is. Karaoke is groot hier en een favoriete bezigheid van zatte Finnen. Ik ging vroeg door, want was heel moe.

Vrijdagochtend echter, (17nov) vonden we een rare gast in onze flat. Ik kwam net uit de douche, enkel een handdoek rondom me, toen ik uit onze tv-kamer wat gesnurk hoorde. Er lag een jongen in onze lui-stoel, dekentje over zich heen, doos koekies naast hem, kop thee, tv aan (en dat is redelijk moeilijk om dat ding aan te krijgen) en hij had zelfs een spelletje yatzee uit de kast genomen. Niemand kende hem. Een van mijn flatgenootjes had hem 's ochtends om 6u halfslapend binnengelaten in de veronderstelling had hij een van onze vrienden was. Hij had wat uit de koelkast genomen en het zich confortabel gemaakt, en sliep nu zijn roes uit. Ik en Gustina's zus, die hier nu ook op bezoek is, maakten hem wakker met het verzoek te vertrekken. Hij brulde en gaapte wat, en toen hij eindelijk kon opstaan, liep ie naar het raam, strekte zich uit en vroeg doodserieus: "Do you believe in Global Warming?" We konden het niet meer houden, reikten zijn schoenen aan, hij bedankte ons voor onze gastvrijheid (?) en vertrok. Vreemde gast.

's Avonds was ik zelf te gast bij een vriend uit de scouts in Otaniemi. Hij liet me de sportvelden en gebouwen zien die speciaal voor het wereldkampioenschap Atletiek (zomer '05) gebouwd waren. Verder is Otaniemi echt zo weer een Finse 'stad' zonder centrum, waar enkel mensen wonen. En is een een grote Technische Universiteit en dus veel studentenflats. That's it. We aten pizza, maar zelfgemaakte. Echt super goed.

Zaterdagavond was ik te gast in Vuosaari, bij een Portugees is hier ondertussen al 10 jaar woont. Ik had hem al leren kennen in Augustus, eigenlijk gewoon in de sauna. Hij bleek een goede vriend te zijn van Anna, het Finse meisje waarmee ik vorige week mee naar de film was. Zij dus ook aanwezig. De 3e gast was Maarten, een andere Nederlander en ook deelnemer aan die talencursus, die architectuur studeert en nu zowat voor Miguel werkt. We hadden een gezellige avond met ons vieren, erg relax, dronken Portugese wijn, gingen naar de sauna in zijn eigen flat, puften uit op het balkon, en Miguel kookte een heerlijk maal voor ons, woow, zo goed had ik in maanden nog niet gegeten! Daarna liet hij ons proeven uit zijn drankvooraad, op een moment had ik wel 5 glazen voor me, wat een specialiteiten... We gingen terug huiswaarts met de laatste metro, ik was zooo moe. Komt dat omdat het tegenwoordig al rondom 3u donker begint te worden, en het om 4u pikdonker is?

Zondag had ik Juul en Liesbeth op bezoek, 2 klasgenoten van me uit Gent. Hoewel Juul ook hier in Helsinki zit, studeert Liesbeth in Bologna, Italie, en kwam Juul een weekje opzoeken. Liesbeth vertelde dat er veel Gentenaars zitten in Bologna, terwijl Juul en ik beiden blij bleken om terug even Vlaams te praten. Ik maakte een ontbijtje, pap, brood etc. We keken nog even uit over het dak. De foto's geven een indruk over hoe Pasila eruit ziet. Modern, spacy, zoals ik al gezegd had. De foto's zijn genomen vanaf het dak of het keukenraam. Toen ze de deur uitgingen leek ik wel in een gat te vallen.

Eindelijk een zondagmiddag op mezelf? Ik kon wat lezen voor school, maar was daar te lui voor. Morgen vertrek ik voor een weekje naar Rusland. 3 dagen Moskou en 3 dagen St Petersburg op het programma. Blijf volgen!

Cultuur, zwarte piet en mayonaise

2006-11-17T17:17:00.000+02:00

Cultuur - enkele voorbeelden
Op Erasmus gaan is niet enkel studeren in het buitenland, omgaan met vele andere internationalen, Chinese soep en Franse quiche eten, maar ook geconfronteerd worden met je eigen cultuur en diens 'vreemde' gebruiken. Zo werd er enkele weken eens frietjes gebakken in onze flat. Ik was harstikke blij dat iedereen een bord kreeg. Net toen ik iets uit de koelkast haalde, vroeg Karolina: "Ik hoorde dat ze in Nederland mayonaise bij hun frieten eten. Is dat niet ongelooflijk vies?". Ik keerde mezelf om, en stond al met de pot mayonaise in mijn hand. Luid gelach.

Zo vertoefde ik mezelf deze week in de bibiliotheek bij de 'reisboeken-afdeling' voor een lonely planet over moskou. Ik kon het niet laten om ook effe die van Brussel in te kijken. Ik resumeer: "De populariteit van belegde broodjes is ongekend in Belgie. Overal vind je belegde broodjes in veel verschillende soorten; het is een favoriete lunch"... Bovendien is er in elk dorp wel een frituur/friture te vinden. Een pak frieten kost ongeveer 1,5 en wordt vaak gegeten met saus, die extra kost. Het is een echte specialiteit in Belgie." Nouja, leuk om te lezen. Belegde broodjes bestaan hier inderdaad niet zoals bij ons, een broodje zalm kun je wel vinden in de supermarkt, voor 4,5.

Enkele weken geleden op de boot naar Tallinn kwam ik Amerikaan tegen waarmee ik ook samen cursus had. Hij zat gefrusteerd op de grond met een map van Tallinn in zijn hand. Hij moest een adres vinden en kon er niet aan uit dat het grondplan zo een ingewikkelde vorm had. "In my town, everything's just square." Ik legde hem uit dat steden hier historisch groeien, kerk in het midden, straten leiden ernaar toe, stadswal eromheen, en later gaan ze dan wel ietstje meer logischer bouwen. "Maar, toen ze dan ooit die kerk aan het bouwen waren, konden ze toen niet bedenken dat een vierkante architectuur veel makkelijker was? Dit is echt onmogelijk! Zelfs in Helsinki verdwaal ik nog steeds!"

Ook heb ik hier een Canadees leren kennen, die in de Roosevelt Academie in Middelburg studeert. Hij woont nu al 2 jaar in Nederland. Ik vertelde hem dat Sinterklaas dit jaar met de stoomboot uit Spanje in Middelburg werd binnengehaald. "Yes, yes, I know, Sinterklaas is really cool, I like pepernoten, the poems you make, but his 'black slave' is a bit wierd." Black slave? Zwarte piet! Ik stond effe te denken en eigenlijk is zwarte piet een heel raar concept. Wie verzint zoiets!?!? Dat is echt iets typisch Nederlands!

Gustina heeft deze week haar zus op bezoek. Hoewel ze natuurlijk ook uit Litouwen afkomstig is, woont ze al enkele jaren in Berlijn. "Hier, moet je proeven, speculaas, da's echt iets typisch Duits!" stak ze me enthousiast toe. Ik glimlachte en vertelde dat ik wel vertrouwd was met het concept speculaas. De anderen echter niet.

Cultuur: Een ingebakken vormsel
Maar wat is cultuur nu eigenlijk? Zoals Michel Foucault in veel moeilijkere woorden al wist uit leggen, is cultuur niet te bepalen door elementen als taal, landgrenzen, ed. Maar ik zal het toch proberen in een defenitie te gooien: Cultuur is onze gedragsvorm, zoals die door de mensen rondom ons word uitgevoerd. Cultuur is dus serieus ingebakken. Zijn Chinezen opgegroeid met het feit dat ze luid moeten smekken tijdens het eten, dat is dat voor hun normaal. Snuiten ze hier in Finland hun neus zoals de wielrenners dat doen (je weet wel, met een vinger het andere neusgat dichtduwen en dan druk zetten...:S), dan is dat hier normaal. Abnormaal is dus wat niet binnen ons gedragspartoon ligt. 'Ons' is hier het groepje mensen waarmee je opgroeit, optrekt, opgevoed wordt, je omgeving, je cultuur. Vandaar dat Postmoderisten dat doordrijven naar het feit dat zelfs onze wetenschap zelfs maar puur discours is, ons handelen en ons denken afgegrensd is door die matrix die cultuur heet. Maar ik ga stoppen met mijn uitleg over Foucault. Ik zou beter nog een beetje meer lezen...en mij laten beinvloeden door zijn discours, narrativiteit enzo...

Cultuur: Finland
Ik heb weer een paar nieuwe dingen geleerd die ik graag met u wil delen. Eerst en vooral: Fins is dus een taal die niet deel uitmaakt van de Indo-Europese taalgroep, zoals het Romaans, Germaans en Slavisch wel doen. Nee, Fins is, samen met Hongaard en Ests, een absolute uitzondering. Bovendien is het Fins nog niet echt goed ontwikkeld: Finland maakte deel uit van Het Zweedse rijk voor 700 jaar, daarna ook nog even van het Russische rijk. De Zweedse cultuur bleef echter van belang, vooral op economisch vlak. Meer dan 90% van de bevolking echter, waren Fins sprekende boeren (of landbewerkers, zoals u het wilt) die niet geschoold waren. Ook op governementeel vlak ging de administratie, recht en onderwijs er in het Zweeds aan toe. De omschakeling naar het Fins kwam pas rond 1860. Dit zorgt voor enkele raarheden:
-Het woord 'seks' ontstond pas omstreeks de jaren '60. U denkt misschien 'nou en?' maar Goedele Lievens (en ook Foucault, met zijn "The history of sexuality") zouden zich een hoedje schrikken. Hoe werd er daarvoor dan ooit gecomuniceerd of gereflecteerd over dit onderwerp?
-Zo zijn vele filosofische boeken ook niet te vertalen naar het Fins. Reden: een gebrek aan woorden. Bedeuting, meaning, causality, soms bestaan ze in het fins niet met dezelfde finesse als de auteur in de oorspronkelijke taal bedoelt.
-Het woord 'neuken' en 'trouwen' is één en hetzelfde woord in het Fins. Moet je nagaan hoe romantisch ze hier zijn. :P (sorry, ik haal mijn bronnen uit een boek over Postmodernisme die ik moet lezen voor een cursus, een Finse auteur...)
-Zelfs in Zweden is beschaving nog een redelijk jong concept. De eerste sedentaire georganiseerde gemeenschappen ontstonden pas 1000 jaar geleden, wat in onze menselijke geschiedenis heel jong is.
-De prehistorie van dit land in het 'National Museum of Finland' hier in Helsinki begint in 1100 NA Chr!
-Omdat Finland dus uit de handen van Zweden wou blijven, hebben ze in 1812 de hoofdstad, die toen nog Turku was, verplaatst naar Helsinki, verder weg van Zweden, maar ook niet te dicht bij Rusland. Op het moment dat Helsinki als hoofdstad gebombardeerd werd, zouden er hier enkel wat paardenstallen gestaan hebben, gaat het verhaal.
-De populatie van Finland is recentelijk exponentieel gegroeid. Finland is pas sinds de jaren '50 echt verstedelijkt, en bevoorbeeld de bevolking van Espoo, een stad hier in de aglomeratie, is van 22.000 (in 1950) naar 210.000 (in 2000) gegroeid. Dit verklaard waarom de steden hier vaak geen echt centrum hebben, ze zijn niet echt historisch gegroeid. Ze staan gewoon vol met appartementsgebouwen, en supermarkten. En zijn dus ook redelijk logisch en Amerikaans gebouwd!
-De innovatiekracht van de Finnen is echter niet te onderschatten. Nokia, een dorpje waar de die mobieltjes werden ontwikkeld, is uitgegroeid tot een van meest internationaal gekende merken, en economisch gezien staat Finland dan ook heel sterk.

Cultuur: Universiteit
Afgelopen donderdag (17 nov om precies te zijn) hadden we de openingsceremie van het academiejaar. Nuja, los van het feit dat het eerste semester binnen 4 weken al afgelopen is, kregen we een mooie uitnodiging van de rector Ilkka Niiniluoto die vertelde dat alle internationale studenten, Doctoraarsmensen en onderwijzers verwacht werden in de Aula van het hoofdgebouw van de Universiteit. Al bij al een mooie zaal, maar niets vergeleken bij de Aula in Gent. (Al bij al, een redelijk historisch gebouw, haha). Er bleken veel Mohameds en Xi Lung Yan's aanwezig te zijn, hoewel ik als Erasmusser wel meer met Europese mensen optrek. We kregen een inspirerende speech over studeren aan deze unief: Helsinki zou de meest aangename studentenstad zijn van Europa: hoge levenstandaard (dat is waar, maar wat met de financiele hoge outflow?), uitmuntende bibliotheeksystemen (dat is waar), hoge onderwijsstandaard (zal wel, beetje anders, maar kom), en fijne binnenstad (ow?). Finland heeft - op Zweden na- het hoogste percentage R&D uitgedrukt in BBP van de wereld. En R&D betekent groei, effecientie, effectiviteit, innovatie, kracht, simpelweg meer groei. Helsinki Uni is de grootste van de land (hoe kan het ook anders?!) en draagt zijn buitenlandse studenten in diens hart (dat is ook waar). "Jaja, Helsinki is een fijne stad, zolang je het klimaat, de taal en de mensen niet in beschouwing neemt", voegde hij eraan toe. Luid gelach. Latere speeches over integratie klaagden ook over het lauwe eten, het drankgebruik (natuurlijk!) en hadden de aspiratie om de Finnen ooit nog es te leren een goed glas wijn te drinken zonder zich te bezatten. Na wat muzikale intermezzo's en meer speeches werd de receptie geopend. Wijn in glaasjes die wij eerder als wodkaglas zouden gebruiken, en werkelijk goed voedsel: salades en balletjes (de befaamse Ikea balletjes zijn beroemd hier!). Er werd flink gesocialised. Iets typisch is dat naast de buffet een lijst hing van precies alle ingedrienten van het voedsel. Tot zout en olijfolie aan toe. Ook als we met de Scouts weggaan, word er altijd naar allergieen gevraagd. Anna, een Finse studente vertelde me de reden:
-'hier in Finland hebben veel mensen allergies. Zo worden in restaurants veel producten sowieso al met glutenvrije dingen geprepareerd.'
-'hoe komt dat dan, al die allergieen, jullie zijn toch zo een gezond volkje?'
-'Wel, een mogelijke verklaring is dat Finland maar zo een klein volkje had, met enkele dunbevolkte dorpjes. Er was veel incest vroeger, mensen hadden geen andere mogelijkheid in die kleine dorpjes.'
Ik dacht na en wist niet hoe te reageren. Ik dacht terug aan mijn lessen sociobiologie, hoewel het postmodernisme die zou uitfluiten.

Wordt vervolgd.

Hopelijk hiermee een mooie combinatie geschreven over wat ik doe als Erasmusser zijnde, filosofiestudent zijnde, en 'in een vreemd land' zijnde. Schrijf me, bel me, let me know, Koekoekstraat 62 te Melle....
-Mieke-

SnowCamping in Nuuksio

2006-11-13T22:44:00.000+02:00

Hier een uitgebreid verslag van een weekendje (11-12 nov) kamperen in National Park Nuuksio.

Dit was al de derde keer dat ik in Nuuksio was, maar na het uurtje trein en bus zag ik dat het helemaal anders was: de sneeuw van vorige week lag er nog steeds, de meren waren bevroren genoeg om op te staan en het landschap was enorm mooi.

[Nuuksio was very different from the other times I was there, because of the snow. I took a picture from the same bridge on the 5th of August, which you can see here ]

The weather was perfect, -0 degrees, no wind, which makes the air feeling not so cold, and sometimes, you could even see the sun. The ice on the lakes was frozen so perfectly, it would be a beautifull scenery to go ice-skating here this winter, when the lakes are more frozen.

After a nice walk, we put our backpacks down to make a little campfire and to prepare some food, at one of those indicated 'camp fire places'. One decided to stay there for the night, as the place had a little shelter, an open hut where the wood for the fire was stocked. Simo sawed some more wood for the evening while Tapani learned me how to chop it into smaller pieces with a Fiskars axe. He was very expierenced because he told me that he had to chop a lot of wood every summer, as his parents house is completly warmed by wood. While the others were preparing lunch and desert with a creatively self-made spatula out of wood, I also gave the chopping a try, being dangerous with that axe.

We wandelden verder het bos in, langs vele meren, doorheen bomen, weg van de paadjes. Soms zakten we wel bijna tot onze knieen in de diepsneeuw! We keken lang uit over mooie uitkijkpunten, terwijl mijn andere 6 Finse reisgenootjes op hun immer rustige manier aan het praten waren. Ik probeerde betekenis te geven aan hun conversaties door de enkele woorden die ik verstond, maar stoorde me niet aan het feit dat ik niet kon meepraten, of eigenlijk zelfs amper wist wat ze zeiden. Als we op het ijs konden staan, werd er met sneeuwballen wat jeu de boules gespeeld met sneeuwballen, of probeerden 2 jongens lucratief een gat te maken. We konden door het witte landschap soms amper zien op welke ondergrond we liepen, en bleek dat we soms in wat drasserigere regios liepen waar riviertjes stroomden en dus niet bevroren waren. Soms zagen we ze op tijd en sprongen we erover, maar 2 hielden er natte voeten aan over.

Om 4u werd het al aardig donker, wat ons verplichtte terug te keren richting slaapplek. We stookten het kampvuurtje weer op, grillden wat makkaras (worsen), deelden het brood rond en maakten later op de avond pannekoekjes -zoals wij die ook kennen- in het vuur. Er werd uitgelegd dat dit echter geen pannekoeken zijn, want de Finse pannenkoek word hier geserveerd op donderdag met erwtensoep, en is wel 2-3 cm dik en lijkt meer op een soort ovenkoek. Die hele avond zitten maakte me enorm koud en het was niet slim om je muts af te doen, je verliest zoveel lichaamswarmte. De afgegeven nachttemperatuur was -7 en de avond duurde zo lang, tevens omdat het ook al zo vroeg donker was. Het probleem was vooral koude tenen. Erg koude tenen. Het had voor mij al lang genoeg geduurd toen iedereen zijn matjes in de schuilhut gooide. Er passten amper 5 matjes in, maar we zouden er toch met z'n zevenen slapen. We lagen schouder aan schouder, toen nummer 7 er nog bij moest. Dus dan maar op je zij, en zowat synchroon van kant wisselen. Maar het feit dat je net iétsie dichter tegen je medemens aanligt als normaal, houd je lekker warm (hoewel ik nog steeds wat koud was, ik misste termisch ondergoed, wat die Finnen wel hadden). [ Foto: munitielading van sneeuwballen]

Het had heel de nacht gesneeuwd, hoe wonderbaarlijk, en er laag wel een dikke laag van wel meer dan 10 cm kraakverse sneeuw in de ochtend! Prachtig! Ook de takken van de bomen waren nu versierd met sneeuw. Mijn telefoon had het begeven, enfin, hij was gewoon uitgevallen. Nochtans net opgeladen. Door de kou gebruikt het ding gewoon veel energie. Dat is de verklaring.

[Snow in the morning. Snow. I like snow. I like snow a lot. I really do]

Na het gebruikelijke ontbijt -pap met jam- pakten we onze spullen weer in, wandelden we nog een eind, met de kraakverse sneeuw onder je voeten. De geur was zalig en het geluid...hmmm. Ik voelde me de gelukigste persoon op de wereld. Ditmaal ging het wandelen er snel aan toe, veel te snel me dunkt, om van het prachtige tafereel te kunnen genieten. Blijkbaar hadden we een bus te halen, die we op 1 minuut na missten. Niet erg, want drie kwartier wachten, dus tijd om een sneeuwpop te bouwen, die dan omgekegeld moest worden met sneeuwballen. Leuk Leuk!

Eenmaal terug in Pasila nam ik een warme douche en bleef er wel meer dan 10 min. onder staan. Voor de rest van deze zondag bleef mijn gezicht rood gloeien, alsof ik verbrand was in de zon. Ik laadde mijn gsm op, zette mijn schoenen bij de verwarming en nam nog een middagdutje, om wat slaap in te halen, en tijdens dit uurtje slapen werd ik 2 keer wakker gebeld. Ik stond op en begon voor de school te lezen in de lekkere lui-stoel hier. Zondagse luxe...is ook leuk.

Conclusion of the weekend: I like snow.

Het leven zoals het is...:Film

2006-11-10T23:57:00.000+02:00

Hoog culturele dagen gehad! Na deze week 'Trainspotting' gezien te hebben, in Edinburghs dialect, met Deense ondertiteling, grappig effect, veel gevloek, drugs en margnaliteit. Geweldige film. Ik keek eindelijk ook 'The Pianist', opgenomen in Warschau, een film die zich afspeelt in de jodencultuur tijdens de WOII. Ditmaal Zweeds ondertiteld, kwestie van afwisseling. (uiteraard Engels gesproken hoor, zo intelectueel ben ik nu ook weer niet!)

Deze donderdag naar een holebi filmfestival geweest, om de film 'Gypo' te zien. Tevens een Britse film, ging over een Britse familie, vader en moeder beide werkend en niet meer communicerend met elkaar. 18-jarige dochter met 2 jaar oude baby. Veel marginaliteit, er kwamen wat vluchtelingen bij kijken, stresserende film, maar gefilmd zonder statief en dus 'echt'. Cultuureel hoogstandje (?) en hoera voor minderheidsgroepen. Daarna ben ik met mijn gezelsschap Anna (een Finse studente) in Café Belge beland, enja, naast 'Bierhuis Rotterdam' hier in Helsinki dus ook een goede kroeg waar ge nog es deftig bier kunt drinken. Mijn absolute lievelingsbier, Rochefort 8, hadden ze niet, dus bestelde een Rode Chimay voor 6 euro 50. Mijn eerste slok was -zoals ze zeggen- 'alsof er een engeltje op je tong pisste' en man man man, ik apprecier het Belgse bier werkelijk enorm nu. Denk daar nog eens aan als u van u 'Duvel' zit te sippen, dat het Belgse bier werkelijk het beste in de wereld is. Het was dus zijn geld waard...:)
Cafe Belge was misschien het meest knusse cafe waar ik tot nu toe geweest was in Helsinki. Hier tenminste geen technische hoogstandjes, draadloos internet ter beschikking als u koffie consumeert of hippe koude design meubels en slechte muziek. Gewoon een gezellig bar, kaarsjes, en de rekening werd gebracht in een boek. Al bij al blijft consumeren duur in Finland en hoewel honger wachtte ik mooi totdat ik thuis was voordat ik nog een snack at. Ik warmde wat juustoleipa op (soort Fins kaasbrood, beetje als mozzarella, mijn lievelingsgerecht hier, dat gegeten wordt met een speciale confituur van bessen die alleen maar in Lapland groeien (cloudberry).

Vandaag (vrijdag 10 nov) had mijn Litouweense flatgenootje wat vrienden uitgenodigd, en na wat 'English tea & cookies'-geleuter keken we naar een Hongaarse film, 'Kontrol' haar lievelingsfilm, die ook veel prijzen had gewonnen. Erg symbolisch, zwaar, indrukwekkend. Creepy, goede muziek. Vooral het einde liet ons allemaal denken. Iedereen bleef versteend zitten, dus toonde Gustina nog een hele reeks kortfilmpjes, maar echt goede kortfilmpjes. Een daarvan was een zeer schattig Russich filmpje 'Hitchock in the fog' uit 1978, die Gustina voor ons vertaalde.

Andere dingen die ik deze week geleerd heb:
-ze maken hier een verschil tussen 0 graden en -0 graden.
-begravingenissen gebeuren hier pas enkele weken na iemands overlijden. Iemand zei me 'jah, ik kan dan (over 2 weken) niet komen, want ik heb een begravenis. Ik moest hard terugdenken aan het slechtse excuus ooit, maar het bleek werkelijk waar te zijn.
-buikdansen is moeilijk
-Lacan was een rare peet
-verstoppertje spelen met Finnen vereist wel dat men alle regels goed aan je uitlegt. Woensdagavond zijn we met de scouts outdoor spelletjes gaan spelen 's avonds (yep, in het donker in de sneeuw) en ik stond dus al15 minuten goed verstopt achter een boom, terwijl de bedoeling was dat je eigenlijk zo snel mogelijk het midden van het park bereikte zonder dat de zoeker je zou kunnen tikken.
-Finnen kunnen goed rennen op ijs. (bij wat latere spelletjes op platgetrapte sneeuw, vervormd tot ijs, ben ik 2 keer gevallen, blauwe plekken, amai, terwijl de Finnen het in hun genen blijken te hebben om op ijs rond te huppelen)
-In de Lidl verkopen ze setjes 'ijsvissen'. Met circelzaagje en al. Echt prachtig! Ik heb er een foto van willen maken, maar duurfde niet...

Coming up: na het weekend een post over mijn kampeerweekend naar Nuuksio!

De Pre-Christmas periode!

2006-11-06T22:50:00.000+02:00

Helllo! De nieuwigheid van sneeuw is al weg, en ondertussen ligt er een laag van wel 10 cm!Sneeuwballen vliegen soms rond je oren, maar ook ik heb al de bijhorende sneeuwbalgevechten gehad...Ook ben ik al op een plastieken sleetje (die was hier al aanwezig in onze flat) naar beneden gesjeesd van het viaduct (je kan mijn wijk het best voorstellen als een laag waar auto's rijden, en daarboven een laag met brede voetgangersboulevards, die via viaducten verbonden met elkaar zijn kriskros boven de auto-laag). Hier naast onze flat is een grote helling, die eigenlijk 3 van die lagen verbind: de auto laag, de voetgangerslaag, en dan nog een hogere laag, wat deze wijk een erg moderne en spacy look geeft. Ik vroeg me deze ochtend af of we vanwege de sneeuwbuien nu ook onze schoenen binnen in de universiteitsgebouwen zouden moeten uitdoen. Maar nee, dat gaat toch te ver. Wel wordt de jas altijd mooi aan de kapstok naast de ingang gehangen als de klas of het studentenrestorant binnenkomt. Funtioneel, want ik hing em nog gewoon over mijn stoel, en ja, mijn rug werd nat van de sneeuw die erop was. De mode momenteel hier, zijn van die broeken die strak rond je benen spannen, ook rond je kuiten. A la vroege jaren '80, lijkt me. Dat is best praktisch, dan worden je broekspijpen tenminste niet nat!

[het centraal station, gebouwd in art deco stijl, tijdens een hevige sneeuwbui]

Het is echt mooi na de periode van veel regen en bewolktheid wit besneeuwde parken te zien. Op andere dagen is de lucht helemaal blauw en heb je de neiging om je zonnebril op te zetten vanwege de sterke weerkaatsing van de zon. Hier op de andere foto is een soort tramtoestel de tramsporen aan het schoonmaken was. Het lijkt me een gevaarlijk ding, met zo een grote borstel vooraan, die de vieze grijze sneeuw van de wegen wel 2 meter hoog en ver spatte! Het is ongelooflijk hoe goed het verkeer en de treinverkeer overweg kan met de sneeuw en de kou, en sommige straten hier hebben zelfs 'vloerverwarming' zodat de aangestampte sneeuw, die normaal dan bevriest tot een ijzig laagje, langzaam smelt. Voor mij heeft sneeuw de denotatie van wintersportvakantie, dus ik vind het prachtig! Deze week geven ze weer dooi af, hoe jammer...

Finnen kijken erg uit naar Kerstmis: Sinterklaas kennen ze hier niet, die haalt het kennelijk niet vanuit Spanje. Maar omdat de ware Kerstman welliswaar in Finland zelf woont, (in Rovaniemi, om precies te zijn) hebben ze de Sint niet nodig! Overal worden Pikkujoulut georganiseerd, letterlijk 'kleine kerstfeestjes'. Bedrijven doen het, studentenverenigingen, families en studenten. Ik snap het concept niet echt: er is eten en vooral drank, en is dus niet zo verschillend van een gewoon feestje, behalve de kerstman die soms blijkt op te dagen. Misschien is het ook om de donkere dagen een beetje te vergeten, verteld een Fin. En ja hoor, afgelopen weekend (za 4 nov) voor het eerst naar zo een Pre-Kerstfeest-feest geweest, bij een Finse student thuis. Om 6u werden we al verwacht! Even sukkelen om de plek te vinden, en na het vragen aan 2 mensen op straat, die beide te dronken waren om rationeel te antwoorden, maar gevraagd aan wat kinderen die op het ijs aan het spelen waren. "Dit is een leuke buurt, nice view out of the window". "ja, antwoorde onze gast, alleen een beetje veel dronken mensen in deze buurt." Zoals ondertussen al gewend, trokken we onze schoenen uit, en op het einde van de avond stond heel de gang vol met schoenen. Er ging een blik erwtensoep open (jaja, dat kennen ze hier ook, en wordt traditioneel elke donderdag gegeten, ook geserveerd in de studentenrestoranten) en iedereen had natuurlijk, zoals het er hier aan toe gaat, zijn eigen drank mee. Alles word dan in de koelkast gestouwd, en je mag ze er zelf dan weer uithalen als je trek hebt. Sommigen nemen gewoon één fles wijn mee. Die is dan voor de hele avond de hunne. Alcohol wordt niet gedeeld, zelfs niet onder goede vrienden, dat behoort niet echt tot hun cultuur. Ze houden hun fles wijn (uit argentinie, dat is de goedkoopste) dan de hele avond vast zoals wij een bierflesje vasthouden. Er kwam zelfs een gast binnen die eerst naar de opener zocht, in de kast neusde voor een glas, een slok nam en dan pas hallo zei en zijn jas uittrok. Er kwam snel al wat gang in het feestje, en ik kwam mensen tegen waarvan ik niet wist dat onze gast ze ook kenden, mensen waarmee ik samen cursus had. Helsinki is echt een klein wereldje...Er werd gepraat in de keuken, gedansd in de slaapkamer, een grote total choas. Het was een zeer goed feestje. Maar oh, ik was blij dat ik niet moest opruimen. Er komen vast nog wel wat van die pre-kerstfeestfeestjes in het verschiet, ik kijk er al naar uit.

Vrijdag (3nov) ging ik weer eens naar Kiasma, het museum van hedendaagse kunst, want die had een nieuwe collectie. Weer goed als weleer natuurlijk! Ik sport ook meer nu, sinds ik mijn sportabbonement hier heb op de unief (ja, heel wat minder gedoe, alleen maar mijn adresgegevens invullen & zelfs niet moeten aanschuiven) en ik probeer wat cursussen uit, afrikaans dansen, salsa, airobics, yoga, streetdance en ben zelfs es op een cursus Feldenkrais beland (vraag me niet wat dat is, we moesten alleen maar op een matje liggen en af en toe onze tenen bewegen). Anyway, je kunt ook gewoon een potje floorball spelen (ik weet de nederlandse naam niet, maar het is -naast ijshockey- de grootste sport hier: sähly), maar ook de gewone dingen, en natuurlijk sauna en fitnesszaal. Sport in Finland is heel belangrijk, en toen ik nog thuis in Nederland was zag ik in een boekje over statistieken in de EU dat Finland het sportiefste land is in de EU! Maar je ziet ook nog veel mensen wandelen, al dan niet serieuzer met hun Nordic Walking stokken. Heb vernomen dat de ziekteverzekering die gratis uitdeelt aan oudere mensen. De sportfaciliteiten zijn ook erg in orde hier en overal vind je sportvelden. Toen we deze zomer nog aan het reizen waren, zagen we dat elk klein gat zijn eigen atletiekbaan heeft. Op het grote stationsplein wordt momenteel een ijspiste voorbereid... :) (en er word gluhwein verkocht in de supermarkt: laat die kerst maar komen!)

Dit was het, over dit weekend en deze week.
From Helsinki with love...
Mieke

Bureaucratie

2006-11-02T17:28:00.000+02:00

Goedenavond!
Een kort intermezzo over de bureaucratie in Finland. Ik heb sinds gisteren eindelijk de studentenkorting op mijn abonnement op het openbaar vervoer kunnen krijgen. Waarom nu pas? Omdat het vreselijk lang duurt, en je overloos veel papieren moet invullen.

Om die fikse studentenkorting te hebben, moet je namelijk bewijzen dat je hier woont. Dat is wat ze me in het station vertelden. Dus gaan registreren bij het gemeentehuis. Is niet genoeg, je wordt naar de vreeemdelingenpolitie gestuurd. Dus de trein op richting Malmi, daar een nummertje trekken en 3,5uur (!!) wachten tussen vele buitenlanders, turken, russen, indiers met vele kleine kindjes, meisjes van mijn leeftijd die borstvoeding aan het geven waren. Ok, ik ben aan de beurt. Ik vul dus weer een papier in met mijn adres, geboortedatum en nationaliteit, maar heb nog een extra formulier nodig dat bewijst dat ik hier studeer. Ik toon mijn 'letter of acceptance' aan de universiteit en nog een formulier waarop staat hoelang ik hier recht heb op studeren. Dat was niet het juiste, het moest 'letter of attendance' zijn. Dus terug naar 't stad, richting Studentenadministratie, nummertje trekken, papier vragen, paspoort laten zien....Ik stuur dit terug naar Malmi, dit keer dus niet meer een hele middag aanschuiven. Na een week werd het papier van de vreemdelingenpolitie me opgestuurd, na 40 euro te betalen. Met dit papier mag ik meer dan 3 maanden in dit land verblijven. Ik ga met dit kostbaar papier naar het station en leg uit dat het nu voldoende zou moeten zijn met papieren. Maar ze hebben iets anders nodig, een registratie van mijn adres. Daarvoor moet ik weer naar het gemeentehuis. Ik wacht daar, en blader in een brochure over 'gelijke kansen' die naast het Engels, ook nog in het Somalees, Indisch, Turks en allemaal andere talen uitlegt dat vrouwen hier ook werken, dat huiselijk geweld aangegeven moet worden bij de politie en dat mannen zowel als vrouwen hier hoogopgeleid zijn. Ik ben aan de beurt en leg zowat alle formulieren voor die ik heb. Ze schuift me een papier onder mijn neus waar ik weer mijn adres moet op invullen, en nog allemaal andere vragen moet beantwoorden. Het scheelde niet veel of ik had ingevuld dat ik hier permanent ga wonen. Ik schrok ervan hoe ongelooflijk makkelijk het is om hier permanent te immigreren. Je moet gewoon veel papieren invullen en dan is het in orde. Je moet zelfs niet eens es een job ofzo hebben. Je moet wel invullen dat je ongeveer 500 euro per maand verdient. Maar toen ik vroeg waarom ze moesten weten hoeveel je inkomen is, antwoorde de bureaucraat:
'omdat we 500 als standaard nemen'.
-Controleren jullie dat dan op enige wijze?
-Nee
-Ow.
-Maar vul nu maar gewoon in dat je 500 per maand verdient.
-ow, ok...

De vrouw achter de balie vraagt mijn pasport en doet iets achter de pc. Dan moet ik even wachten en binnen een week zal het opgestuurd worden.
-'Wat zal opgestuurd worden?'.
-Een formulier met je sociale zekerheid nummer.
-'Maar ik heb dat helemaal niet nodig!'
-Maar je krijgt het gewoon.
-'Ik wil enkel studentenkorting op mijn treinabonnement.
-Dat krijg je ook met dit formulier.

Ik zucht eens hard en knik ok. Ze zegt: 'Maar, ik heb je hier al vaker gezien. Ga maar terug zitten en ik maak het direct voor je.' 5 minuten later ga ik buiten met hetgeen het juiste formulier zou moeten zijn. Ik cross richting het station en leg trots het formulier voor. Ik heb enkel nog een roze formulier nodig van de universiteit, voor de statistieken. Daarop staat ook dat ik hier een vol academiejaar studeer. Anders kan je de korting niet krijgen. Dat stond ook op al die andere formulieren die ik moest voorleggen om te registeren, maar het moet het juiste zijn. Ik ga terug naar Studentenadministratie, trek een nummer, wacht, vul een formulier in, mijn adres, toon mijn paspoort, een vrouw achter een computer doet iets, en hup, ok, terug naar het station. En gisteren, 1 november, werd mijn abonnement eindelijk aangepast op 'student'. Yeah!

[I got my students discount for my Travel card. I was the hell of a job and if a would make a sum of all the hours I have been queueing, my hair would turn gray. But also all the time those people in their offices spend on putting me in their computersystem, what a waste. And the paper that has been spoiled by taking queueing numbers out of machines. And....argh!]

Het leven zoals het is: Erasmus

2006-10-31T21:01:00.000+02:00

[English at the end]

En voila, direct een nieuw concept voor een spannende afwisselende real live serie.

Ik ben de afgelopen dagen schandalig druk geweest met studeren, omdat ik vandaag een 8-credits economie examen had waarvan ik de hoeveelheid leerstof lichtelijk had onderschat. En u kent mij, ik ben iemand ‘van het laatste moment’. Dus maar als een sneltrein beginnen studeren. Mijn maag is van streek door de hoeveelheid koffie, ik zie eruit als een zombie die dringend een vakantie naar de zon nodig heeft, mijn kamer is een puinhoop en ik heb nog afwas staan van de afgelopen 3 dagen. Daarbij komt ook nog eens het weer: Ik dacht altijd dat enkel de Britse eilanden en Belgie zo regenachtig waren in de herfst, maar dit is ook vreselijk, het giet al enkele dagen bakken uit de luchtaan een constant tempo... De sneeuwval in Zuid-Finland was vandaag het hoogtepunt op het nieuws. Desalniettemin vind je nog steeds terrasjes.

Het is mijn eigen stomme fout, ik kan nog steeds niet met een agenda werken (ik gebruik ze trouwens al niet meer!) en ben het totaal niet gewend zelf te moeten inplannen wanneer ik studeer, omdat je examen vallen tijdens gewone lesweken. (er bestaat hier simpelweg geen examenperiode…) Als u me ooit vraagt of het Finse studentenleven zwaarder is dan het Gentse, zal ik aan dit moment denken, waar mijn ogen pijn doen van een tekort aan slaap. Maar ok, this is part of life, en naast de vele feestjes en gezellige momenten hoort dit er natuurlijk bij. Gisterenavond was er een reunie van alle mensen van de taalcursus in Augustus, en dat deed me veel deugd weer iedereen es te zien in een rustige omgeving.

Het examen vanmiddag was raar, ik vond het al vreemd dat het doorging in het grootste auditorium van de faculteit rechten, terwijl we maar met 30 zijn ofzow. Bleek heel de faculteit economie op die dag wel examen te moeten doen in een of ander vak. Iedereen moest eerst een plekje zoeken in het grote auditorium, en eenmaal iedereen neerzat mocht iedereen (tegelijkertijd) vooraan om diens examen komen. Je moest het jouwe maar van het juiste stapeltje zien te halen. Het was niet echt relax, want de vele bekende gezichten (ook nog enkele Finse filosofiestudenten die ook een minor in de economie doen, net als ik) en het constant geschuif zorgden voor veel afleiding.

Verder voel ik me al aardig geintegreerd in Finland, en ik woon hier vandaag nu al 3maanden. ik kijk niet meer op van rare absurditeiten, maar geniet ervan. Ik loopt zelfs al met zo een reflectortje rond, zodat buschaffeurs en andere automobolisten mij beter zien in deze donkeren maanden. (reflectortjes hangen hier gewoon aan je jas, en iedereen doet het, omdat de bus om 16.30u al straal voorbij kan rijden omdat de chaffeur je simpelweg niet ziet door de donkerte...en dan nog es 20 minuten extra wachten in de kou is niet leuk) Hoewel ik misschien nog nét niet met ruberen laarzen naar school zal gaan. En het concept van ‘je bezatten omdat het vrijdag is’ ben ik ook nog niet gewend…:) Ik drink karnemelk en ga vaak naar de sauna. Ik praat rustiger en langzamer. Vandaag hoorde ik 2 mensen luidop praten in de trein en stoorde me er zelfs een beetje aan. En jep, het waren Nederlanders!

Tot zo ver deze aflevering van ‘het leven zoals het is’. Het leven gaat voort: wordt vervolgd.

[I could go to the Erasmus Halloween party tonight without even having to buy a costume, 'cause I look like a zombie. My room is a dump, I have been studying the last 3 days due to a slightly underestimation of the amount to study for an exam I had today. And the weather doesn't make any better. But its part of life and there are much more agreeable moments than depressing moments. The EILC reunion was cool, it was great to see you all again! (and at least not in Onella)

But I'm not complaining, I feel quite integrated here and the first snowfall made me walk with my chin up in the air! Although I might not wear rubber boots to school as some girls do here, I always do wear my travelcard reflector with me. Today I even was annoyed by 2 girls speaking loudly in the train; and yes, there were very very Dutch!]

Winter?

2006-10-21T23:39:00.000+03:00

Gegroet! [English sumary at the end :)]

Eerst en vooral: ik merk dat ik veel fouten schrijf, en het is desdanig lang geleden dat ik deftig geschreven heb, dat ik niet echt bewust ben van welke fouten ik schrijf. Mijn schrijven is altijd al een ramp geweest, sorry hiervoor.

Na twee posts vol tekst, terug eens wat foto's. De winter in Finland blijkt naar mijn gevoel reeds aangebroken, mijn winterjas heb ik uit de kast gehaald. Vrijdag (20 okt) ging in de boeken als de dag met de eerste sneeuw in Helsinki. Natte smeltsneeuw die transformeerde in kleine regendruppeltjes zodra ze de grond raakten natuurlijk, maar iedereen praat erover. Deze maand kortten de dagen ook heel snel en merkbaar. Ik ben al vele keren gewaarschuwd voor 'the dark months' en eigenlijk ben ik heel benieuwd wat ik op mijn bord krijg. Laat die winter maar komen. Alhoewel Finnen me vertellen dat ik hier in het Zuiden nooit een echte winter zal meemaken zoals ie hoort te zijn. De zeewater en de stad Helsinki zelf warmt het land teveel op.

De temperatuur van het zeewater is inderdaad nog warmer dan de buitentemperatuur 's avonds (3 graden, op woe 19 okt). Ik heb nog effe 3 slagen gezwommen toen na de sauna. ESN organiseerde een sauna-avond aan de zee, echt een sjieke plek waar ik eerder in augustus ook al geweest was. De sauna zat dan ook pottie vol (of hoe zeggen ze dat...) met allemaal Erasmusstudenten en enkele Finnen die aan de Techinal University zaten. Het gevoel dat je lichaam begint te tintelen nadat je terug uit het koude water komt is nog wel aangenaam. Deze winter wil ik zeker es proberen te springen in zo een gat die ze in het ijs maken, blijkt zeer gezond en zalig te zijn! (hoewel ik me heb laten vertellen dat het ook een grote doodoorzaak is.)

De dalende temperaturen schrikken ons ook nog niet af om te gaan hiken, afgelopen weekend weer in Nuuksio, het National Park 30 km verwijderd van Helsinki, en in de zomer vaak een one-day trip voor de toeristen die Helsinki aandoen. Ik ging weer met de scouts, en na een korte wandeling een lange lunchpauze, een vuurtje stoken, korte wandeling verder, weer een koekjespauze, bus terug. Uiteindelijk bleken we volgens de kaart maar iets van 4 km gewandeld te hebben. Hoewel het landschap op en neer gaat -van drassigere bospaadjes langs de oever van meren, tot ruwe hoogtes en stenen waar denneboompjes met veel moeite proberen te groeien, met mooie uitzichten- toch maar een korte dag. Langs de andere kant was ik blij naar huis te gaan, het had een hele dag door geregend en het was koud. We eindigden een afdaling langs een heuvel die in de winter tot skipiste dient, hier moet ik nog eens terugkomen wanneer de sneeuw er eindelijk écht is!

[foto: dit is in de winter een skipiste. Nu nog grijs en gruw, de lucht is altijd zo nu, je ziet de zon er eigenlijk nooit doorprikken, maar de herfstkleuren zijn prachtig]

Deze week heb ik een soort 'blok' gehad, een vakantieweek die bedoeld is voor studeren en papers schrijven. Dat had ik dan ook dringend nodig. Het weer was perfect binnenzitten-weer: druilerig, en het water valt met bakken uit de lucht. Gisteren (26 okt) ben ik nog een keertje naar het exotische Estland geweest, ditmaal met 3 Finse filosofiestudenten. Ik ben ondertussen al gewend aan het alcoholtoerisme naar Tallinn en ikzelf had een kapperbeurt nodig, en dat is meer dan de helft goedkoper daar dan in Helsinki, wat je bootticket al terugbetaald. Ditmaal heb ik de 'nieuwe' stad es kunnen ontdekken, omdat we vorige keer in Augustus enkel maar hadden rondgelopen het veel te toeristische Middelleeuwse (maar ook mooiere) gedeelte. Mijn opinie over Tallinn is veranderd, het lijkt me nu best wel een leuke, stoere stad. De filosofiestudenten sloegen drank in voor hun feestje dit weekend, en wegens het spenderen van meer dan 300 euro aan alcohol (die ze dan weer verkopen op het feestje) hebben ze 3 gratis tickets voor dezelfde boottrip in December. Wat een trucen! Met een paar 24-pacs krijg je een gratis troley, zodat je zonder problemen je favoriete bier kunt vervoeren uit de boot. Effe met een rechte rug de douna passeren, paspoortcontrole, en dan al dat bier maar inladen in de taxi...

Genoeg details, tot de volgende!

Ik stel je nog effe voor aan mijn flatgenoten:
v.l.n.r.: Ijlal (Instanbul), ik, Fanny (Parijs), Gustina (Litouwen) en Karolina met vriendje (Polen)

[In English]
Winter is coming in Helsinki, the first snow felt, and those rainy Oktober- and November months where all the Fins seem to become depressed collectivelly(at least, thats what the Fins say about themselves!) dawned up. The Rantasauna evening in Otaniemi was great again, the sea surprisingly 'warm'. In the weekend in went hiking in Nuuksio, oh, I adore the beautiful autumn colours! We ended up on a hill, which is supposed to be a skislope during winter. Yeah!!! Let the winter come! During this 'holiday week', as everybody calls it, I finnaly got started writing my papers, and I try to study some chapters and I also hopped over to Tallinn again for some shopping and pratical stuff :) This time I have been walking around in the 'real' town, new Tallinn, which was very cool. This is about it for this week. It was after all a very calm 'holiday' week.

Stream of consciousness: Part II

2006-10-18T01:46:00.000+03:00

Hey everybody!

I discovered that even some Finnish people found the way the my blog, woow, what google can do! Actually I have no clue how many people follow my blog or just page-view once in a while. For a moment I considered to write in English, cause Dutch is not spoken by so many people, as the Finnish. And even, now I realize, English is a really comfortable language.
But on the other hand it has is charmes writing Dutch, and as I reckon most readers still have the Dutch mothertongue, I guess I'll continue writing down my adventures, boredoms, enthousiasm and deeper thoughts (ahum) in Dutch. If I have something really important to mentione, something I would like to cream off the roofs, I'll resume in English. Or maybe, on those mood swings which I am now in, for example, those stream of consciousness moods, mostly late in the evenings, ....I am talking rubbish right now...why did I wanted to blog again?

Anyway, my life is calming down, getting more and more relaxing, I think I totally got setled now, and next week, when there is a holiday week in university, I will finally have some time to get started writing my papers. I even enjow 'having an evening in which I do just nothing', something which is quite new for me. As I noticed before, maybe it is the Finnish influence, have a relaxed life, enjoy the beauty that nature gives you and just having a beer or a cup of tea on the roof, watching the sky (and even a little streak of the sea!) being with some friends. Or maybe I am just growing old.

There are also some nice events coming up, for example a cottage weekend in the forest, which still has those splendid autumn colours, a trip to Moskou & st Petersburg in November and very probably a week of snowboarding in Lapland, at the end of December, untill the 6th of January. But also some simple things, some museums to visit, a sunday breakfast/brunch with some flatmates with porridge, strawberry jam and cinnamon, and a sauna evening near the sea.

As I look back now to one year ago, still dreaming of going on Erasmus, scared about filling in all those papers, I never could have imagined that I would celebrate my new year's eve above the North Pole circle. I never imagined the Erasmus life as being so intense: People say it is just party-party. No, it is also challenging, breaking your head about courses you have no clue what they are about, and just at the point you want to give up on them, you actually realize you should not bite the dust. Somethimes it is hard, ending up in situations where you don't know anybody, having to socialize even if you are just not in the mood to talk to people. Erasmus is also challenging in the way: for example, I am learning to cope with people I would never hang around with back home, I am still learning how to work with a calender, planning my studies, getting to know the border between free time and working for school but still stay open for unexpected happenings, having 15 people coming over for tea in your flat at one moment.

But most of all, it is really refreshing: learning new stuff. Things you would never do back home. Breaking your daily life rhythm. Being impressed by simple things (a tree!) Learning about different cultures and languages, of course, but also experience them at one point. Some steoretypics about Erasmus are true. Some are not, because at the end, you make your own Erasmus life. I mean, yeah, you can party-party. Even a lot, every evening you could make a selection of the places with the most cool people. But you could also do exactly the opposite thing. And still be cool.

Anyway, my point is that I am making some propaganda for going on Erasmus, 'cause I probably drunk a bit too much wodka with some Polish guys while I am writing this, and I consider live bright. At this point I am asking myself why you do so many different stuff in comparison to your normal 'back-home university life'. I guess it is because you are hanging around with different people all the time, who have different ideas and preferences, you're being open for nearly everything which comes your way, and the mixture of that just gives you a lot of funny moments, new experiences etc...

I guess this is a bit like how Erasmus is like.

En voor de Nederlanstalige mensen: mijn excuses voor deze Engelse passage, maar ik had een zotte bui en begon gewoon te typen...

Hullut paivat!

2006-10-14T19:44:00.000+03:00

= crazy day's

Hallo!

Afgelopen dagen waar erg grappig, hier een kort overzicht van mijn avonturen dit weekend:
(de dagen mét datum op verzoek van Walter, bedankt voor de tip) :-)

Donderdag 12 oktober:
Had examen Internationale Economie, en best wel zenuwachtig. Op de weg naar 't stad, stond er in de trein zo een stoere gothic bikkel, je weet wel, kettingen, tatoes, zwart gekleed, (zoals je er hier veel ziet) naast een moeder met kinderwagen. Op een gegeven moment deed de kerel heel lief ' koetsiekoetsie' naar het babytje. Hij nota bene deed me beseffen dat ik niet zo strak moest kijken en gewoon happy moest zijn.

Tijdens het examen zat er een Tjech naast me en een voor me. Hoewel rugzakken en jassen achterin het auditorium moesten, was de jas meegesmokkeld, en ja hoor, eenmaal het examen bezig was, kwamen de spiekbriefjes en nota's boven. Met grote handgebaren zelfs werd er gefluisterd en zenuwachtig heen en weer gekeken. Ik had zulke spiektechnieken niet meer gezien sinds mijn eerste middelbaarke. Komaan! Kennelijk hebben universiteiten in Europa een verschillend spiekbeleid. Het moet heel vermoeiend geweest zijn, want we hadden maar 2u tijd voor het examen en het was echt een race tegen de tijd.

Direct na dit had ik een seminarie over subjectiviteit in postmodern feminisme. Ik leer daar erg veel, want dit is zo een vak dat ik in Gent nooit zou krijgen. We leren over Foucault, Lyotard, Butler, Benhabib en andere auteurs en discussieren er veel over. Ik leer vooral mijn mond te houden, want ik besef hier pas eigenlijk hoe wetenschappelijk onze filosofie opleiding in Gent is; ik weet meer over gauss curves in statistiek dan over postmodernisme!! Maar heel interessant.

Na de les, mijn hoofd nog steeds vol, trok ik de stad in. Ik zag overal mensen met gele tassen rondlopen en was door wat Finse klasgenootjes al gewaardschuwd voor het fenomeen van de plunderdagen in Stockmann. Stockmann is een groot Fins waarhuis, midden in de stad. ' if you cannot find something in stockmann, it doesnot excist', zeggen de finnen zelf. Deze 4 dagen waren sommige artikels, van blikjes tomatensoep, tot golfsticks en fleece truien afgesprijst. Sommige Finnen blijken een jaar uit te kijken naar deze crazy days, anderen lopen er dan met een grote bocht omheen. Ik waagde mezelf naar binnen: Helsinki bleek wel ontregeld, mensen waren beesten! En het was nog niet eens es vrijdag! In de supermarkt afdeling waren mensen met hun karretjes tegen me aan het drummen; op een gegeven moment stond ik ingesloten tussen twee winkelwagentjes die maar tegen me aant het stoten waren. De machientjes voor de aanschuifnummertjes begaven het bijna. In de textiel afdeling werden kleren uit bakken gegraaid, nieuwe jeans werd aangepast midden op het gangpad. De eerste dag van de solden in de Meir is er niets bij...

Ik was net op tijd thuis voor het avondeten en schoof mee aan de tafel met mijn flatgenoten. Ik vertelde over het spieken en mijn Poolse flatgenoot vond spieken helemaal niet zo raar. ' soms tolereren ze het een beetje' . Mijn litouweense flatgenoot legde uit dat spieken in de universiteiten van Litouwen een groot probleem is, en voordat je naar een examen gaat, kopen sommige studenten de krant van de dag, en leggen die dan illustratief op de bureau van de professor, zodat die zijn krantje kan lezen in plaats van te controleren. Zware corruptie! Toch??

Vrijdag 13 oktober:
's Middagd ging ik naar een colloqium, waarvan ik een lezing wou bijwonen omdat het wel een interessant topic was ivm mijn bachelorpaper. Ik en Pieter, medebelg, bleken echter de enigste studenten, buiten alle professors en onderzoekers aanwezig. De lezing was echte zo common sense (Pieter: ' dit kun je ook in de Flair lezen' ) en saai dat een van de onderzoekers in slaap was gevallen. Na 15 min. zat meerderheid wat in diens agenda te bladeren of gewoon te lezen. Ocharme, de man was op zo een grappige manier dat ik me amper kon concenteren.

Enfin, we wisten te ontsnappen, want ondertussen was er volle actie in het park: een voetbalcompetitie tussen de proffen en de studenten van het filosofiedepartment. Uitgedorst in sportieve pakjes was het een spectaculaire match. De studenten wonnen, maar dat bleek een jaarlijkse traditie te zijn. Al supporterend aan de zijlijn, was het een goede gelegenheid om wat bij te praten met wat andere Erasmussers, en Finse bekenden. Terwijl de sporters sauna-den en douchten, verzamelden de vele supporters onder ons in een restaurant en verwarmden we onszelf met koffie en wijn. Gezellig.

Een van mijn klasgenootjes uit de feminisme cursus (Yuta) overhaalde me om mee te gaan naar dtm, de meeste bekende gay bar in Helsinki. Er was een look a like competitie van de karakters van the L-word (een tv serie). We trokken met een viertal meisjes, allemaal Finse filosofiestudenten, eerst naar een flat van wat anderen, dronken wat en dan richting het centrum. ' Only girls aloud', zag ik in het Fins op een bord. Ohjee, wat kunnen we nu weer verwachten. Enfin, Yuta heeft me ingeweid in de wereld van feminisme, erg vernieuwend voor mij.

Zaterdag 14 oktober:
De scouts organiseerde een busavontuur. Daar naartoe. De bedoeling was dat we in kleine groepjes een bus of metro instapten, de dobbelsteen gooiden die bepaalde hoeveel stops we moesten blijven zitten, en zo Helsinki aglomeratie wat verkenden. We kwamen op plaatsen waar je anders nooit heen zou gaan en namen daar fotos van grappige dingen die we tegen het lijf liepen. Ik vond dat een perfect idee, want met je abonnement op het openbaar vervoer hier, kun je echt nog heel ver reizen. Helsinki centrum kun je je heel klein en gecentreerd voorstellen, maar Helsinki agglomeratie, met vele parken en bossen ertussen, strekt zich uit over een groot gebied. Ik zag zelfs een wijk met huizen en tuintjes (met dure auto's ervoor) en zelfs wat landbouwgrond.

In de vroege avond, verzameld in een Chinees restaurant om lekker te eten. (iets wat in Gent toch ook nooit zou gebeuren, toch zeker niet op een zaterdag). Mijn Fins gaat er eindelijk op vooruit, want het gesproken Fins is erg verschillend van het geschreven Fins, en nu, na 1,5 maand in het studentenleven, begint ik eindelijk wat Fins te verstaan wat niet neergeschreven is! Met verstaan bedoel ik: 'woow, ik herken één woord uit het hele gesprek, het moet vast over zwemmen gaan!' Maar al bij al is iedereen heel lief en switchen ze even snel over in vloeiend engels. Het stereotyp van Auberge Espagnol, dat je enkel maar met de andere Erasmussers uithangt, is belange niet waar, maar je moet er zelf aan werken, en ik betreur het dan ook echt dat ik de taal niet onder de knie heb. Het is een extra motivatie om nog es mijn Fins handboek in te kijken, want ik ga disndag weer een examen Fins doen...

's Avonds zakte ik met wat flatgenootjes onderuit en keken we een film, (Koirankynnen leikkaaja voor de liefhebbers, met ondertiteling deze keer). Finse films zijn over het algemeen heel traag, koud en spelen zich af in een armoedig milieu. En we hebben het ervaren!

Zondag 15 oktober
Zoals een echte relaxe zondag betaamt: wat werken voor school, schoonmaken, wat lezen, joggen & sauna-en, en nu moet ik door wat een vriendin uit Schotland maakt 'curry'!

Tot de volgende

Survivalweekend in Repovesi National Park

2006-10-10T22:24:00.000+03:00

Gegroet!

Afgelopen weekend ben ik er weer es op uit gegaan met mijn backpack. Ik ging met mijn schoutsvereniging (klinkt leuk, vind ik nu) op bivaktrip naar Repovesi National Park. Dat is een kleine 200 km ten Noorden van Finlands hoofdstad. Ik hoor u al denken: “wat drijft een bende jongeren in deze tijd van het jaar in zo een koud land naar het bos om te gaan kamperen?” Wel, het antwoord is: de schone natuur (off course) en de herfstkleuren. Vooral dat eigenlijk. De loofbomen transformeren lichtgroen naar felgeel. De bomen die voorheen drager waren van bessen kleuren rood en natuurlijk blijven al de andere naaldbomen simpelweg groen. Eenmaal in het natuurgebied trokken we met onze backpacks naar een van die plaatsen waar je een kampvuur kan maken. Alle national parks in Finland zijn daarmee uitgerust. Die bleek echter bezet te zijn door 2 andere families, met kindjes in skipakjes gehuld, dus moesten we maar aan de slag met de gaskokertjes. Wat een mooie systemen! Uit een klein pannetje kwamen opeens 2 potten, inclus stelen, 2 deksels/pannen en een kookfornuis getoverd: ‘dit materiaal werkt altijd, zelfs in regen of sneeuw, we gebruikten het ook tijdens onze dienstplichttijd in het leger’ vertelde een van de jongens me. Ok, die Finnen zijn goed uitgerust, dat is een zekerheid. Ik stak, met mijn gewone jeans, al zo af naast hun zowat professionele outfit en backpackgerief. Ik moest water halen om de pasta in te koken en vroeg me al af waarvandaan. We moesten namelijk zelf ons drinkwater voor het weekend meenemen. Bleek iedereen gewoon water uit het meer te scheppen. Woow, natuurlijk kan dat hier. Ik vond onze eerste maaltijd veel te goed voor een zogenoemde bivaktrip en bleek er ook nog een lekker traditioneel dessert te komen! Hmm. Ik leerde pannen afwassen zonder het water van het meer vuil te maken.

[Lekker koken & lekker bikkelen]

Nuja, het was koud, want de wind scheerde hard over het meer. Een verdere wandeling door het bos warmde ons weer goed op. In de late namiddag stelden we ons tentenkamp op, alhoewel, sommigen hadden gewoon een zeiltje boven hun hoofd. Nu we van onze rugzakken vanaf waren, deden we nog een wandeling, of beter gezegd een klim, over wat rotsen (jaja, het was een short-cut, ahum, beetje extreem) naar een uitkijktoren over het gebied. Prachtig! Ik bewonderde wat paddestoelen, maar de Finnen vonden dat een beetje raar. Alsof ik die ‘in mijn land’ niet heb, dat is hier toch normaal!

Na deze wandeling probeerde ik het water es uit. Ik dompelde mijn oververhitte voeten (het stoom kwam er af, sorry voor de details) in het water, maar die kleurden meteen wit. Ieh, geen zwemmen voor mij. Het water moet iets van een 10 graden geweest zijn. S avonds bleek de voorspelde regen grotendeels uit, gelukkig, want alles was natuurlijk buiten te doen. Na weer een veel te goed avondmaal en een volle buik, aanschuiven rond het kampvuur. Zoals gebruikelijk, makkara (worstjes) gegrild.

[ Ons tentenkamp: "Vue sur mer" euhm, het meer dus]

Lekker geslapen, alhoewel soms het geklets van regenbuien horend tegen het tentzeil. Maar dat is een heerlijk gevoel, omdat je toch lekker beschermd binnen ligt. Desondanks de koude, warm in de tent, misschien omdat ik tussen 2 Finnen sliep (haha, grapje :-)). Ontbijtje: warme pap met aarbeisaus en peer, gesneden in schijfjes, gebakken in boter, suiker en kaneel met karamelsaus toe. En dat allemaal op dat gakokertje. Verwondering tot en met dus. Studenten zouden hier es in de leer moeten gaan voor éénpanskoken! Na de tenten opruim en afwas waren de Erasmussers onder ons al lang terug gepakt om te vertrekken, maar nee, alles op’t gemakje…De Finnen zouden wel uren lang gewoon relaxend over het water uit kunnen kijken naar de natuur en starend naar de kaart waar hun volgende rustplek is. Uiteindelijk kregen we toch onze zin en hikten we weer terug; richting autoparking. Eerst weer een stop om middageten te maken natuurlijk. Ditmaal geen dessert, mijn buik zat eigenlijk nog vol van het ontbijt; ik denk dat ik gewicht aangekomen ben op deze survivaltrip. Eenmaal in de auto terug richting Helsinki werd de verwarming opgestookt en mijn oogjes vielen toe…

Enfin, om mijn verhaal een eind te geven: het komt er op neer dat ik een goede tijd heb in de Finse Universiteitsscouts, het zijn toffe mensen en zalige activiteiten. Het zijn me wel een stelletje levensgenieters; zelfs hun survivaltrip was culinair genieten! Zoals je ziet op de foto’s moeten de herfstkleuren binnen een week of 2 nóg mooier zijn: verslag van mijn volgende trip (als de tijd voor deadlines etc het toelaat) dan.

Gegroet,
Uw verslaggever.
En zij die zich aangesproken voelen tot ‘komt dat zien’, zijn uiteraard welgekomen :-)

Just a Stream of Consciousness

2006-10-05T00:53:00.000+03:00

Moika!

Het is eigenlijk vreemd dat de vreemde Finse gewoontes al zo gewoon voor me zijn geworden. Ik was vandaag terug aan het denken hoe het in Belgie en Nederland zou zijn en ik vond het zelfs even moeilijk om het me voor te stellen. Goede pintjes drinken in bruine cafeetjes. Hmm...

"Finse gewoontes"
Enerzijds het drukke stadsleven: elke ochtends treinen, van department economie naar department filosofie met de metro, ondertussen supermarkten, bibliotheken, artikels opzoeken in database en researchen, stapels boeken, agenda en deadlines, sport...Anderzijds het meer Finse leven: rust en kalmte, natuur, bos en paddestoelen, sauna en soberheid. Stiltes en niet verplicht een glimlach op je gezicht. directheid.

Je eigen drank meenemen naar feestjes, flesjes verzamelen, plastiek zakken bewaren, feestjes vroeg beginnen, op tijd zijn, aanschuiven, wc deuren die geen slot hebben, liters (flauwe) take-away koffie, het station, cameras overal, in de trein, in de straat, veiligheismannen overal, (zelfs) in de Lidl, in de metro, alcholisten, borden niet meer afdrogen, maar nog nat in de kast zetten (afdruiprek in de kast boven het aanrecht), geen small talk, stilte in de trein, salmiakki, de verhouding met 'fucking' Zweden, Finse Suomi rock in mineur, mensen die pratend maar zonder medemens over straat lopen en kennelijk hands free aan het bellen zijn, ruisleipa (soort donkerbruin brood dat je alleen hier kunt kopen, en van die rare kleine douchekoppen die je attachted (wat is het nederlandse woord? verbonden?) aan elke lavabo vindt, s avond om half 9 nog effe gaan shoppen, nooit door het rode voetgangerslicht lopen ook al is er geen auto in de verte te bespeuren....

Hier is het nog lekker weer eigenlijk, hoewel ik moet toegeven dat ik 13 graden totaal niet koud vind. Ik weet niet hoe 'koud' ik dat anders vond. Anyway, vanavond hadden we nog een feestje dat half in de open lucht plaatsvond. Ik weet totaal niet meer hoe koud 13 graden thuis zou zijn.

Ik heb het gevoel dat ik enkel over feestjes en bier schrijf. O jee. Flatfeestjes, Finse feestjes, feestjes met buitenlanders, filosofen, meisjes, ...Het universitair systeem van vrije keuze van vakken hier zou de studenten meer depressief maken (ik ga later wel es posten over het onderwijssysteem in Finland, eigenlijk best interessant). Indivualisme ten top! Studenten studeren soms wel 3 minoren, zitten eigenlijk niet in een bepaald 'jaar' (dat bestaat hier niet), maar volgen gewoon her en der door elkaar vakken, en weten ook niet wanneer ze afstuderen. "als ik es aan mijn thesis begin" Lang leve het social Nordic Welfare Model!

Hoewel ik steeds blijf zeggen dat Helsinki Finland niet is (helsinki is best 'stads', je hebt er auto's en flatgebouwen) denk ik nu:

Finland Finland Finland.
Yeah baby!

vandaag heb ik voor het eerst een huis gezien! Een huis! (mensen wonen hier in flatgebouwen)

----------------------------------------------------------------------------------------------
En nu is het tijd voor een stukje cultuurfilosofie; een van mijn favoriete kunstwerken hier in het museum voor hedendaagse kunst.
[text: We didn't make plans or talk about the future anymore. The future is only imaginary. A destination you invent to keep yourself going, but a point comes when you realize you will never get there.]

Punt: de Finse taal heeft geen toekomstige tijd, no future sense!!!

Druk & Herfst

2006-10-01T17:08:00.000+03:00

Hallo!

Het is weer al een tijdje geleden dat ik de blog geupdate heb, maar dat komt simpelweg doordat ik niet veel spannends te vertellen heb. Ik kan wel blijven vertellen over flatfeestjes en desertjes maar dat gaat op den duur ook vervelen. De afgelopen 2 weken heb ik vooral lessen gevolgd, nu ik mijn vakken eindelijk allemaal in orde had gesteld. Hoewel Gent nog maar 1 week begonnen is, heb ik morgen (2 okt) al mijn eerste examen. Het systeem hier is dan ook heel verschillend van Gent en vergt ook veel aanpassing van me. Ik merk dat planning hier heel belangrijk is, en heb nog nooit zoveel met een agenda gewerkt als ooit tevoren. Het is best vervelend dat er altijd werk is, examens kortbij in het vooruitzicht, teksten of artikels die ik ondertussen moet lezen voor de seminaries die ik volg, en papers die ik moet schrijven, tegen latere deadlines. Waar je in Gent je boeken in december eens opentrekt, is er hier altijd dus altijd wel iets te doen, en dat vreet een beetje aan me. Vandaar de aanpassing dus...Nuja, mijn zelfdiscipline zal er hopelijk op vooruitgaan...

Er zijn altijd nog feestjes en andere activiteiten, maar het is een beetje schiften en het lijkt wel alsof je constant een pay-off moet maken tussen je vrije tijd en je studietijd. Iets wat ik voorheen nog nooit gedaan had. Maandag is vrouwenavond in onze flat: Desperate Housewives is dan op tv. Meisjes komen van her en der uit de stad naar Pasila, omdat wij tv hebben. Erg grappig en gezellig natuurlijk. Afgelopen dinsdag ben ik nog wel naar een erasmusflatfeestje geweest, het had een dresscode; nl. draag gewoon iets op je hoofd. Kennelijk was dit een impuls voor veel mensen om naar het feestje af te komen, want iedereen was erg goed uitgedost en de meest origineelste kreeg een fles schuimwijn. Dit weekend kwam Deirdre over, een meisje uit Ierland die hier ook was tijdens de taalcursus in Augustus. We zijn met een paar mensen van toen iets gaan drinken in een Irish pub. Erg tof om haar terug te zien.

Voor de mensen die nieuwsgierig zijn hoe mijn filosofisch leven gaat: ik moet vooral veel papers schrijven, boeken lezen en af en toe eens naar een les of bijeenkomst gaan om te discusieren. De lessen in het filosofiedepartment zijn super relax, in van die grote luxe leren zetels, aan een lange tafel, in een lokaal die naar hout ruikt. Hmmm...
Ik volg ook een hartstikke interesant seminarie, gegeven door een prof uit Tallinn, over cultuurfilosofie. We lezen Zizeck, Foucault, Lacan, Simmel, Hesse en andere postmoderne auteurs. Echt interessant. Het gaat over hoe we denken over cultuur, wetenschap, ed. en die symboliseren of theoriseren. De prof vroeg zich luidop af wat zo speciaal was aan de Finse cultuur: "misschien dat we collectief depressief worden in de herfst?", antwoorde een Fin.

En die herfst heeft zich hier ondertussen volop ingezet. Gisteren liepen mensen met rubberen laarzen door de stad. Ik vond dat een beetje stom, maar nadat ik zelf ook natte sokken had, gaf ik ze gelijk. Ik geef nog niet op en ben vanmiddag toch door de regen gaan joggen, de douche en/of sauna achteraf doet des te deugd! Het bos is prachtig nu, bomen kleuren geel en rood, varens en mos geven een frisse look, en her en der vind je interessante paddestoelen. Jammer dat het bosbessenseizoen over is...Het is nu [foto genomen om 18u, vandaag, uitzicht vanuit mijn raam, voor mijn bureau] bijvoorbeeld erg bewolkt, it's bucketing down en eigenlijk is het al donker! (niet pikdonker, maar schemer, enfin, straatverlichting is al aan enzo.)

Anderzijds verbaas ik me ook nog altijd over het stadsleven, de vreemde dingen die ik zie. Zo heb je hier in de bibliotheek tafels met gaatjes. Raar design, dacht ik. Totdat ik doorkreeg dat de gaatjes funtioneel zijn: er past een internetkabel door, die je kan inpluggen in je labtop. In elk publiek gebouw kun je zowat draadloos op internet, maar dus ook via splitters die uit de muur komen.
Een ander ding is het aanschuiven, zoals ik geschreven heb, ook iets wat de Finnen heel graag doen. Overal waar roltrappen zijn, moet je uiterest rechts gaan staan, zodat de haastige mensen links kunnen paseren. Het lijkt wel een schoolklasje: Geen gelummel op de roltrap, allemaal strak vooruit kijken en mooi achter elkaar blijven staat.
Het vrijdagavondgebeuren intrigeert me na 2 maanden Finland ook nog steeds. Zoals ik al eerder geschreven heb: een vrijdagavond doorbrengen in het station is een ware attractie, ik garandeer je meer fun dan naar American movie kijken!

Volgend weekend ga ik weer trekken in een National Park. Tot hoors en blijven mailen!

Sailing the Finnish sea...

2006-09-24T23:45:00.000+03:00

Misschien zal je erom lachen, maar ik zit bij de scouts! Het betreft de Helsinki University scouts, ze organiseren veel outdoor activiteiten, backpacktrips naar national parks, sauna avonden, kajakken, gezelschapsspelletjesavonden, etc...Sinds ik hier in Finland ben, ben ik echt wel een natuurmens geworden, het is prachtig en HYDE, de scouts, is dan ook de perfecte manier om mijn vrije tijd dan ook door te brengen met Finnen, i.p.v andere Erasmussers.

Afgelopen maandag was de eerste avond voor de nieuwe leden. Bij wijze van kennismaking, moesten we verschillende opdrachtjes doen ter land, ter lucht en in de zee. Zo moesten we bijvoorbeeld verticaal naar beneden abseilen via een touw dat in een appartement hing, vanaf de 8e verdieping, tussen van die draaitrappen. Nuja, soit, niet echt interessant om uitgebreid over te gaan vertellen: vooral een gezellige avond, en een goede eerste kennismaking met de nieuwe leden & ik had nooit verwacht zulke rare dingen in Finland te doen.

Afgelopen weekend ben ik 2 dagen gaan zeilen. HYDE organiseerde een zeiltrip op de Valborg, een tall schip (lengte 30m) dat volgende zomer ook meedoet met de tall ship race. Zaterdagochtend verzamelden we om 10u aan de jachthaven. Finse stiptheid: “wees er om 10u. Het is aan te raden er vroeger te zijn dan 10u, maar niet vroeger dan 9u.” Ik vergezelde een 25-tal Finnen en kennelijk ook nog 3 niet-Finnen. Het was mistig en vochtig, maar we vaarden uit. Al gauw klaarde het op, een heldere blauwe lucht, de zeilen gingen uit, we voelden de zon op onze huid, de muziek galmde over het dek. Dit is het goede leven! Mooi hoor! Echt open zee heb je hier niet, want overal zie je wel eilandjes opduiken, al dan niet bewoond, of meestal met wat zomercottages erop, met sauna, die dan een steiger naar de zee hebben. De droom van elke Fin…We vaarden langs de kust (of alle eilandjes?) richting het Oosten. Echt genieten van het mooie zicht!

Hoewel de altijd aanwezige koude Scandinavische wind was het toch wel genieten, en hadden we echt geluk met het heldere zonnige weer. Reeds om 4u in de namiddag legden we weer aan, in Kaunissaari, wat letterlijk vertaald ‘mooi eiland’ betekent. We gingen weer hiken, het bleek nog best groot te zijn. Hiken in de Finse bossen is echt nooit saai. Af en toe hoorden we het geluid van de zee weer, en hadden we een uitzicht over de horizon. Fotomoment…

's Avonds werd er lekker gekookt; ik verwachtte zoiets als spaghetti of rijst, maar er werd echt heel lekker vers eten klaargemaakt. We werden in corveeploegen ingedeeld. Zo moest ik zondag met mijn ploeg een heerlijke zalmsalade klaarmaken, dit recept moet ik onthouden! Ik leerde iets nieuws kennen: rae, een soort Finse mozarella, bolletjes witte kaas, even groot als erwtjes.

Om 8u was het al donker, dus we speelden spelletjes, zongen liedjes begeleid door gitaar (ook finse liedjes, grappig!) en de sauna werd opgestookt. (jaja, de boot had een relatief grote sauna!). Echt decadent om een sauna te hebben op een zeilboot, maar het deed ferm deugd. Vanuit de sauna een duik in het koud zeewater. Heerlijk!

‘s Nachts vergezelde ik wat jongens op een ‘nocturnal walk’ op het eiland, maar begrijp me niet verkeerd, we gingen sterren kijken! Een van de jongens had een sterregids mee, en aangezien de hemel super helder was, kon je erg veel sterren lezen. Zalig, enkel het geluid van de zee, dat tegen de rotsen sloeg. Het milky-way dust was weer zichtbaar, net zoals tijdens de backpacktrip toen we in midden Finland waren. We stonden een beetje naar boven te kijken, toen ik plots in het Noorden wat groene strepen zag opduiken, in de hemel. ‘Ohh!’, klonk het! Het Noorderlicht! Je kon het Noorderlicht [aurora borealis] zien!!! Er was een geflikker, een lichtspel, van groen licht in het midden van de hemel. Ik moet zeggen dat dit een heel speciaal moment was. Het kwam zomaar uit het niets op ons af, opeens verlichte de helft van de hemel zich met groen licht. Als je achter je keek, naar het Zuiden, kon je het verschil zien, hoe donker het daar was, hoeveel sterren er waren, en hoe verlicht het Noorden was. Zelfs de jongens stonden met hun mond open, want sommigen onder hen hadden het ook nog nooit gezien. Ze vertelden dat het heel zelden was dat je het Noorderlicht in het Zuiden van Finland kon zien, normaliter is het enkel zichtbaar in Lapland.

’s Ochtends een lekker stevig zondagontbijtje op het dek. Warme pap met aardbeienjam. Lekker in de zon. Daarna nog een ochtendwandeling op het mooie eiland. We vaarden uit, ditmaal op de motor, omdat de koers terug naar Helsinki tegen de windrichting in lag. We genoten van het zicht, de andere boten die we paseerden.... Zeilen in Finland is echt genieten. Genoeg eilandjes om altijd effe te pauseren, een kampvuur te maken of besjes te plukken. Ookal kende ik oorspronkelijk niemand van de andere deelnemers, ik heb me geen moment verveeld, en was echt een prachtige ervaring.

Facts about Finland

2006-09-21T23:46:00.000+03:00

Hej! Vandaag een paar interessante en minder interesante feitjes over Finland en het leven in Helsinki. Sorry als het teveel over bier gaat.

Wist je dat:

-Het nu al merkbaar vroeger donker wordt hier?
-en het s avonds erg afkoelt
-dat november en december de donkerste maanden zijn van het jaar. en het dan veel regent
-dat januari en februari de koudste maanden zijn, en dat er dan sneeuw is
-dat ik daar wel naar uit kijk (naar de sneeuw!)

-dat ik deze week een vos heb gezien, tussen het strand en het bos
-ze ook eekhoorntjes hebben in de stad
-en die bijna tam zijn

-dat vrijdagavond altijd een zeer grappige avond is
-alle Finnen heel hard drinken op vrijdagavond.
-ze niet gewoon drinken, maar enkel drinken om zat te worden
-dat komt omdat het alcohol hier zo duur is (4,5 voor een pint), dus als ze drinken doen ze het meteen goed.
-dat vrijdagavond door de stad lopen een ware attractie is.
-het eigenlijk ook een beetje zielig is, want Finland heeft wel een groot alcholprobleem.
-je dan toch hele rare dingen tegenkomt in de stad.
-dat ze bij wijze van spreke op voeten en handen naar huis kruipen
-of gewoon op de stoep blijven slapen
-en niemand het erg blijkt te vinden, omdat jong en oud zat is
-ik zelfs es een leraar van me zat heb gezien
-dat wel een schok was. ik had me haar zo nooit voorgesteld, omdat het een zeer vriendelijk en deftige dame was, die meestal zat te breien tijdens de klas.
-maar dat er gelukkig ook veel bewaking is dan, vooral rondom het station.

-dat alle clubs en cafés hier om 4u sluiten
-maar eigenlijk om half vier het licht al aan gaat
-en de laatste slownummers gedraaid worden, en de meisjes dan wanhopig rondom zich kijken.
-iedereen gelukkig naar huis gaat
-maar dat de finnen echt heel raar kunnen doen als ze zat zijn
-en ik blij ben dat ik mijn belgische drinkgewoontes aanhou (gewoon genieten van een pintje) en dus niet zat naar huis ga.

-dat je hier na 21u geen alcohol meer kopen in de supermarkt.
-ookal is de supermarkt tot 23u open
-maar dat je enkel bier en cider kunt kopen in de supermarkt
-alle drank boven 5% in de Alko verkocht wordt
-en die onder monopolie is van de Finse regering
-dat de Finse regering dus veel geld verdient aan alcoholproblematiek
-ik dat systeem niet goed snap
-ze ook Belgische biertjes verkopen in Alko
-maar je aan de foto ziet dat het dus duur is

-dat alles hier statiegeld heeft
-zelfs blikjes
-dat je zonder zorgen je lege bierflesjes in het park kunt achterlaten
-dat veel daklozen lege bierflesjes verzamelen
-en erom vechten. Flesjes worden gezien als kleine goudbergjes.
-dat je ze in de parken ziet lopen, met een zak lege flesjes, en als ze een goede dag hadden, ook een zak volle flesjes.
-dat studentenfeesten in de open lucht hoogdagen zijn voor die zwervers.
-en er dan ook vaak naartoe komen, om meteen de blikjes te kunnen oprapen.
-je je blikje dus dan niet moet neerzetten als er nog bier inzit, want voor je het weet is het weg.
-dit dus wel een efficient systeem is om de parken schoon te houden.
-dat je veel geld kunt verdienen als je een Dutch party geeft (mensen uitnodigen, maar iedereen brengt zijn eigen drank mee)

-dat alle jongens hier verplicht legerdienst hebben, minstens 6 maanden
-ofwel kunnen ze 1 jaar civil service doen
-dat de jongens die ik tot nu toe ontmoet heb, hun legerdienst niet leuk vonden
-allemaal beginnen te vertellen over het feit dat ze met -20 C moesten bivakkeren, en in hun legerpakje buiten moesten staan met hun geweer in hun pollekes
-ze dan heel levendig kunnen nadoen hoe koud -20 C is
-alle jongens dus ouder zijn dan de meisjes in hun klas als ze gaan verderstuderen
-dat studeren in Finland gratis is
-maar dat je wel een ingangexamen moet doen
-en dat die heel moeilijk blijken te zijn
-mensen wel gemiddeld een half jaar tot een jaar nemen om te studeren voor hun ingangsexamen

-dat de Finnen geen woord hebben voor 'alstublieft'!?
-of dat ze simpelweg gewoon 'danku' zeggen als ze a.u.b bedoelen
-dat dat raar overkomt als je iets vraagt: "een ticket naar lapland, merci"
-dat Finnen verder wel heel beschaafde mensen zijn (behalve op vrijdagavond)
-Finnen gek zijn op 'in de rij staan'
-je overal een nummertje moet trekken
-dat ik daar in het begin erg aan moest wennen
-maar dat nu het eerste waar ik op let in een winkel, het aanschuifmachien is
-en ze het normaal vinden dat je in de rij moet staan om een nummertje te kunnen trekken van het machien om in de rij te kunnen staan
-je zelfs een nummertje moet trekken als er niemand in de winkel is
-en je ook een nummertje moet trekken voor in de pashokjes van H&M te kunnen

-dat Helsinki eigenlijk zo mooi niet is tijdens de zomer?
-dat tijdens de zomermaanden veel straten openliggen en er veel verbouwd wordt
-dat ze dat doen omdat het in de winter simpelweg onmogelijk is om buiten te werken

-dat er in de winter schijnbaar niemand op straat loopt
-dat er een soort 'onderwereld' is, een gangenstelsel ondegronds, waar iedereen zich dan door verplaatst.
-dat ik deze week heb ontdekt dat ik van mijn flat (3 km buiten het echte centrum) naar de universiteitsbibliotheek (ergens midden in de stad) kan gaan en maar 20 meter buiten moet lopen.
-dat die onderwereld ook supermarkten en koffiebars enzo heeft
-en overal liften en deuren naar buiten toe, en je soms gewoon in een winkel uitkomt
-ik daar nog es ga verdwalen
-en dat heel raar vind, om me via die manier te verplaatsen
-dat ik bang ben dat Helsinki op een dag nog es instort, omdat ze werkelijk overal graven

-Dat Helsinki eigenlijk een beetje aandoet als Gent.
-het een klein centrum heeft, maar een grote ruime aglomeratie, met veel parken en bossen
-ik constant al dezelfde gezichten tegenkom
-en dat dus erg aandoet als in Gent

-dat ik wel content hier ben
Liefs,
Mieke

Academical live...

2006-09-15T23:34:00.000+03:00

Deze week ben ik voor het eerst naar de lessen geweest, colleges gevolgd, rooster gemaakt, hermaakt, vakken uitgekozen, opnieuw en opnieuw; rekensommetjes met studiepunten, lokalen, enfin, alle choas die je je maar kunt bedenken. Het is moeilijk om geschikte vakken te vinden, sommige zijn introductievakken, andere zijn masterniveau. Op zich geen probleem, maar niet in de economie!

Na alle erasmusparties vorige week hadden we deze week ook wat Finse openingsparties. Er was een gezellig openingsconcert in de tuin van onze faculteit maandag, en donderdag was het ontgroening voor de eerstejaars. Het werd georganiseerd door alle faculteitsverenigingen aan de universtiteit, her en der verspreid doro de stad. Iedereen moest verzamelen op het grote senatorsplein en werd daarna in groepjes verdeeld om allerlei opdrachtjes te doen doorheen de stad. Eerst keken we toe, maar op een of andere manier werden we betrokken in het gebeuren en vergezelden we een groepje Finnen met hun City Rally en hun opdrachtjes.

Het begon met een ei, bier drinken uit een buisje, via een trechter, door touw kruipen, liedjes zingen in talen die we niet kenden, een modeshow geven, rondjes rennen met vreemde accesoires etc etc.
Het bleek veel wandelen door de stad, bier drinken en gekke dingen doen op elke post om punten te verzamelen. Het kwam neer op 'the less, the better' (qua kleren) of 'the more, the better' (qua smeergeld voor de jury, drank)

[Hey, I'm Scottish & I study law]
[Be carefull with that tie, somebody in the group before you wore it at a strange place, you don't wanna know]

Maar uiteindelijk bleken wij het nog niet zo erg te hebben als de studenten geneeskunde, die ik zag zwemmen in de fontein op de markt (en het was koud!!)

Dit is nog een ander foutje: Laat nooit je biertjes te lang in de vriezer liggen! ( ik had er zondagavond een paar ingelegd, was het totaal vergeten, en zo haalde ik ze er vandaag uit. Erg triestig, want bier is kostbaar hier, en de wodka van mijn Poolse flatgenoot overleeft het wel!)

The Erasmus story begun...

2006-09-09T17:59:00.000+03:00

Hoi lieve mensen uit Belgie en Nederland!

Na de reis was ik blij eens terug in mijn eigen bed te kunnen slapen. Maandagochtend begon de introductieweek aan de universiteit! Het was masaal en chaotisch, meer dan 500 buitenlanders in een auditorium, allemaal zenuwachtig en nieuwsgierig. We werden overstelpt met al dan niet nuttige informatie en formaliteiten. Ik was blij de mensen te zien van de talencurus in augustus, we hadden elkaar ondertussen ook al een week niet gehoord. 's Middags werden we gedropt in kleine groepjes, met elk een Finse tutor, wel handig. Wat we deze week gedaan hebben is vooral aanschuiven, papiertjes halen, kaarten ophalen (een voor de bib, een voor de resto, een voor studentenclub, sport, kopies, ingang tot bib, vervoer, stadsbib, etc...) De bureaucratie is enorm, maar eenmaal je in het systeem zit werkt het wel.

[de gigantische lutherse witte kathedraal, naast de university main building]

Ik leer veel nieuwe gebouwen kennen, zoals de universiteitsbibliotheek, echt super groot, 8 verdiepingen met boeken en computers, waar je 24/7 gebruik van kan maken! Mensen studeren hier, komen 's avonds hier zitten met hun koffie en bokes, doen een dutje etc.
De rondleiding in het filosofiedepartment en -bib was erg leuk, het blijkt een erg mooi en oud gebouw te zijn, toffe sfeer, het ruikt er naar hout en je hebt er een luxe lounghe hoek! Al bij al zijn we met 12 erasmussers die filosofie als major hebben. Leuke mensen.

's Avonds zijn er overal kotfeestjes, verjaardagsfeestjes zelfs, dinerparty's van mensen die je niet of nauwelijks kent. Maar des te sneller leer je elkaar kennen, iedereen is altijd welkom en het woord verspreid zich gauw. Het is meestal moeilijker iemands naam te onthouden dan waar ie vandaan komt, maar dat doet er niet toe. Thaise chickensoep, Franse quiche, Poolse Vodka en Tjechische aardappelpuree, allemaal nieuwe ervaringen.

De cultuurverschillen zijn ook erg grappig. De asiatische mensen bijvoorbeeld smekken heel hard tijdens het eten, met hun mond open. De Polen bewaren hun vodka in de vriezer en kicken op paddestoelen plukken (iets wat hier in Finland ook heel normaal is, families gaan in het weekend vaak paddestoelen plukken in het bos), de Italianen praten toch maar liever italiaans dan engels, ook al is slechts 2 van de 20 italiaans en laten hun pastasaus wel 2u pruttelen ook al is ze al lang gaar en van de UK mensen (' i miss fish&chips & brandy' ) leer ik nieuwe vocabulaire. Ik vroeg wat nu eigenlijk het verschil was tussen garbage bin, trash can and rubbish bin en uiteindelijk leerde ik hetvolgde: ' the garbage bin & the trash belong in the rubbish bin, ' cause they are both american!'

Donderdag was er een heuse welcome party voor alle erasmussers, echt grandioos. De bar was dan ook wel masaal groot, want er waren echt heel veel mensen. Het leukste was wel de kaas & wijn avond woensdag op het filosofiedepartment, waar veel studenten en proffen en dergelijke meer waren. Verbazendwekkend: de finse studenten kwamen naar ons toe om zich voor te stellen, te babbelen...Wat een sociale mensen! Het stereotyp dat Finnen erg terughoudend zijn, moest dus dringend herzien worden. Na een paar uur receptie nodigden ze ons uit hun te volgen naar een bar, waar we het voetbal tussen finland-portugal konden zien. Dat was weer erg gezellig, en de Finnen lieten zichzelf weer gaan...

Met ons tutor-groepje doen we aan ' flathopping' , want aangezien we allemaal in verschillende gebouwen wonen over de stad, leek het ons wel es leuk de plaatsen wat te leren kennen en zo koken we samen, leren we nieuwe mensen kennen ed. Gisteren was ik op een flat hier in het centrum, we hadden samen boodschappen gedaan, de italiaanse uit onze groep ging (off course) pasta maken. We waren oorspronkelijk met 6 mensen, maar uiteindelijk waren er wel 14 mensen pasta aan het eten. Ze kwamen in en uit de kamer, de gang en overal. Plots ging het brandalarm af in het gebouw, iedereen naar beneden, er bleek ook een grote massa aan andere buitenlanders daar te wonen, maar we hadden fun. Door de choas had onze gastvrouw haar sleutels ingesloten (alle deuren hier vallen automatisch achter je dicht, en je hebt voor veel deuren een andere sleutel nodig, dus dat is erg rottig als je uit je kot gaat en je sleutels nog binnen liggen. je moet dan een nummer bellen, dan komen ze opendoen, daarvoor moet je 27 euro betalen. Het gebeurt veel.) maar na de check-up van de brandweer en nadat de man met de loper kwam, kwamen er steeds meer mensen van her en der pintjes drinken in die ene kamer waar wij waren. Zo verspreid de party fever zich in het gebouw.

Maandagmorgen begin ik met mijn eerste cursus in international economie, ik heb al wat boeken gehaald uit de bib zodat ik al wat kan lezen. Het is moeilijk want door al die feestjes hier zit je weeral in de vakantiesfeer. Maar goed, het komt wel goed...

Ik ga nu, want iemand geeft een ' tea-party' !!

Travelling around in Finland

2006-09-09T17:00:00.000+03:00

Reeds twee weken geleden vertrokken ik, Simon en Tim per trein naar Mikkeli, wat ons een goede start leek naar het lake-district. Ons vooraf op de kaart uitgetekend plan was zeer ruig en vaag, maar uiteraard open voor veranderingen.’s Avonds lifte ik voor het eerst in mijn leven, en al na 20 minuten waren twee meisjes bereid ons naar Juva te brengen. Ze waren op weg naar hun zomercottage, möki, om te sauna-en, iets wat elke Fin hier wel heeft. Het gevoel in de auto was super, ramen open, frisse bries, finse rockmuziek en salmiaksnoepjes. Juva was mooi, een groot meer: we zetten de tent op, trokken een fles wijn open, de jongens gingen zwemmen in het meer, en ´s avonds maakten ze kampvuur. De temperatuur daalde flink eenmaal de zon onder was. Ik wist niet dat de hemel zoveel sterren had!! De rust en stilte was geweldig.

Zondag kregen we een directe lift naar Savonlinna, zo´n 130 km verder naar het Oosten, en zo wijzigden we onze travelplannen weer in de auto. In Savonlinna hingen we de toerist uit, we vergezelden wat Chinezen op een boot trip, rond de meren, en kwamen nadien dezelfde Chinezen weer tegen in het kasteel, wat in de Finse geschiedenis een rol speelde in de verdediging tegen de Russen, omdat de Russische grens op dit gebied lag toen het nog onder Zweedse handen was. We keken onze ogen uit; dit meren-gebied heeft zo´n 3600 (!!!) eilanden en de natuur is prachtig. Zeer duidelijk was de droge zomer, het wateroppervlakte stond ongeveer één meter lager dan normaal. 's Avonds liftten we door tot Oravi, zodat we naar Linasaari national park konden kano-en, een gebied dat zich uitstrekt over een groot oppervlakte van water en vele eilanden inhoudt:

het is het grootste Finse national park is dat uit meren bestaat. We namen de nodige materialen mee om de nacht door te brengen op Linasaari eiland, de tent, onze slaapzakken en wat voedsel. We peddelden dehele middag, al vissend. Het moest een grappig gezicht geweest zijn, 2 man and 1 woman in a boat, 1 fishing. We hadden vooral een relaxe middag met z'n 3-en in de kano, en de nodige dobber momenten. Op het eiland waren we helemaal alleen, er was een sauna, een soort kantine die op zonne-energie werkte, een pomp waar je grondwater uit kon pompen en een wc-gebouw (lees: een gebouw met houten planken en een gat erin). Ook vind je zoals overal van die goed uitgeruste kampvuurplaatsen. Terwijl de jongens het vissen nog een kans gaven, bereide ik de maaltijd. Dit was echt geweldig, één met de natuur, rijst kokend op ons eigen kampvuur. We aten, Eddy, onze gevangen baars, als dessert, kraakten de fles vodka om op te warmen en kropen voldaan in de tent. ’s Ochtends verkenden we het eiland al ´hikend´. Erg mooi, dynamisch landschap, bos, mos, uitzicht, moeras en wreemde Finse insecten. We konden er niet echt aan uit wat het was, een soort kruising tussen flooien, muggen en spinnen; erg hardnekkig, en mens-resistent want het was een uiterst moeilijke klus ze van je af te krijgen. Nu snap ik waarom mensen in Finland met een kap voor hun gezicht in het bos wandelen….

Na 2 dagen natuur trokken we terug naar de civilisatie. Alhoewel de steden hier ook niet echt om over naar huis te schrijven zijn. Alles is gewoon natuur. Af en toe es een dorp.
Finland heeft echt veel en verschillende luchten. Gaudi-luchtjes, Vanilla-sky-luchtjes, dreigende luchtjes, schapewolkjes, en heldere lucht! Prachtig! Uiteindelijk belanden we in Kuopio: een relatief grote stad. We sliepen eens relax uit, we waren de afgelopen dagen al best actief geweest. We namen een sauna, en ´s middags huurden we mountainbikes om de omgeving wat te verkennen. De stad lijkt erg gezellig, de bossen zijn cool om door te fietsen. De jongens hadden nog genoeg energie om een berg op te klimmen, en daar een track te volgen van 15 km. Het bleek in de winter een skigebied te zijn. Eenmaal nadat Simon me eens een lesje had geleerd over hoe versnellingen werken, was het voor mij ook genieten. Op het hoogste punt zagen we weer een stukje Finse absurditeit: een golfpiste. Finland heeft echt veel van die absurde dingen.
Nog iets absurd: Lordi-cola!!! Yeah baby

's Avonds liftten we door naar Joensuu, via Outokumpu. (zo'n 130 km oostwaarts) Het liften ging dan ook het moeilijkste op die weg, mensen vertelden ons dat liften helemaal niet zo gewoon is en de mensen die ons meenamen waren vooral reizigers die zelf ook ooit gelift hadden, en dan nog verbazendwekkend veel oude mensen. We geraakten maar net de stad uit en we waren genoodzaakt onze tent ergens op te slaan lans de weg. Het was donker maar we konden door een dorp (1 straat, een bejaardetehuis en een bezinepomp) heen een meer zien, waar we onze tent opsloegen. Tim, de fysicus onder ons, vertelde ons weer over de sterren, er was een ongelooflijk mooie heldere sterrehemel, en we konden weer het milky-way dust zien. De vodka orange hield ons warm...Volgende ochtend zippte ik de tent open en woow, wat hadden we toch een prachtige locatie uitgekozen om onze tent op te slaan! Wat een verassing. Aangezien geen douche, namen we een duik in het meer, maar die schok was enrom groot voor mij, van mijn slapende lichaam, naar ijsfris water. Desondanks lijkt de foto heel hawai (behalve simon´s gezicht). Na meer uren op de weg zitten, liggen, bloemetjes plukken en bidden, hadden we een directe lift naar Joensuu.

Zo verlieten we het eigenlijke lake-district en reden we Noord-Karelia binnen, niet zo ver van de Russische grens. Vanuit die plek reisden we door naar Koli, een national park, dat een prachtig adembenemend indrukwekkend uitzicht blijkt te bieden. Daar geraken was immers iets anders, het lag 10km van de weg af, dus het werd een lange, zware wandeling met de backpacks. Volgende ochtend was weer eens een verassing. We bleken onze tent opgezet te hebben aan de rand van een meer (natuurlijk) maar op een skipiste! Weer een snufje finse absurditeit waren de bakken met zonnebloemen, op het midden van de piste, die schreeuwden om ´vettä, kiitos´ (give me water, please). We klommen naar boven en daar, op een van de hoogste punten van dit gebergte-gebied, stond een super de luxe hotel gebouwd, met oh wat een uizicht! we dropten er onze rugzakken, haalden eens diep adem, maakten wat foto´s en dronken een goede koffie. hmmm. Daarna wandelden we nog van top naar top, voor de uitzichten. Het ontroerde me echt. de stilte, je zit net op de rand van de wereld, je kijkt uit over groen en water, geen civilisatie, geen bebouwing, voor zover je oog reikt. We bleven er maar zitten, hoe lang weet ik niet, elk verstrikt in onze eigen gedachten. Dit moment zal in mijn geheugen geprint blijven, want elke foto hiervan kan nooit benaderen wat dit met je doet. Ik ga er ook over zwijgen. Je moet gewoon gaan zien, en zelf ervaren.

Het einde van de reis kwam in zicht, we hadden zowat al onze doelen bereikt, en het was mooi geweest. We kozen ervoor nog te proberen liften naar Lappeeranta (230km richting het zuiden) om dichter te komen bij Helsinki, zodat we zaterdagochtend de trein huiswaarts konden nemen. We werden opgepikt door een koppel dat naar Kesalähti gingen, 130 km zuidwaarts. De moeder, die avondschool engels volgde, was bezorgd om ons, het was namelijk al donker en we zouden geen campingsite meer kunnen vinden (zelfs de campingsite in Joensuu, als grootste stad in dat gebied, was al gesloten, omdat het al september was!!). Wij vonden het niet erg om weer maar es te wildcampen, het was immers de laatste nacht en morgen konden we douchen in mijn flat in Helsinki. Na een gezellig gesprek boden ze ons aan te overnachten op hun erf. We waren moe en het kon ons niet veel schelen, het klonk gezellig en we zeiden ja. Eenmaal aangekomen op hun erf werden we hartelijk ontvangen. Schoenen uit (dat had ik gelezen, echt een finse gewoonte geen schoenen te dragen in huis, en ook onze studenten flats raden het sterk af!), allerlei finse specialiteiten op tafel, echt een heerlijke avondmaal. Daarna mochten we in de sauna. Ze woonden aan een groot meer, er was een prachtig helder zandstrand. Het was volledig donker, en aan de horizon zag ik één klein lichtje in de verte. ' Do you see that light? That's Russia!' We bleken dus op een magnifiek schone plek beland te zijn, bij een enorm warme familie, met super lieve mensen, op een mooi erf, 12 km van de Russische grens. woooow! De jongens waren ondertussen worstjes (makkara) aan het grillen op het kampvuur buiten. Ik meende dat worst grillen na sauna echt een stereotyp was; je leest het wel in toeristenboekjes....:maar dit was zo echt! :P Ze deden het inderdaad vaak, en ze gingen elke avond naar sauna.

Volgende ochtend, gewekt met koffie en weer een zeer lekker ontbijt, zetten we ons avontuur in de Finse familie verder en vergezelgden we hun naar de plaatselijke atletiekwedstrijd van de basisschool in het dorp. Het is een beetje een wreemd fenomeen dat je in elk dorp, hoe klein ook, een atletiekpiste vindt. Atletiek, of sport in het algemeen is echt groot in Finland. Zo'n 200 kids amuseerden zich op de baan, het bracht grappige tafereelen...Om 13u namen we de trein terug naar Helsinki. Het station was grappig, het was gewoon een spoor, zelfs geen kotje of niets. Neem de trein die naar het Zuiden gaat. ok. En koop je ticket op de trein zelf. Da's duidelijk.
Helsink is zoo anders dan Finland. Iedereen is hier netjes, gestyled, punk of metal. Er is hier een massa aan mensen, een druk straatbeeld....Het Finse binnenland is zoo anders, zo easy go, rustig, natuur and that's it. Het was dus weer een ware cultuurschok om in de urbanisatie te zijn!

Al bij al hadden we een prachtige reis gehad. Finland is echt prachtig. Het heeft een indrukwekkende natuur te bieden. We overnachten elke nacht op prachtige plekken. De laatste avond bij de Finse familie had niemand van ons verwacht. Hoewel de kano-trip naar het National park erg speciaal was, en het mountainbiken in Kuopio erg mooi was, en Koli onbetaalbaar was, was dit wel de climax.

Over en uit nu,
Helsinki, 9/9.

Exams, Last day of summer & Travel Plans

2006-08-24T16:40:00.000+03:00

Moi Belgia ja Hollantia!

Dit was de laatste lesweek van de taalcursus. Het normale studentenleven komt op gang, introductieweken gaan her en der in het land van start. (unif van helsinki pas over 1 week!). We hebben ons mondeling & schriftelijk examen gehad. Het ging zeer ok, maar verwacht nu niet dat ik (vlotjes) Fins spreek. Door de 4 weken intensieve cursus heb ik ietwat inzicht gekregen in de taal, de vele verschillende uitgangen die een woord kan hebben en zijn functie aanduidt, hoe je zinnen opstelt etc...Ik kan werkwoorden vervoegen en de basisdingen vragen. (hoeveel kost dat? hoe is het weer? waar is dat? wat studeer je? hobby's?) 'Mitä kuuluu? Hyvää, kiitos!' (hoe gaat het? goed, bedankt) is toch wel de sleutelzin. Het moeilijkste was al de nieuwe vocabulaire. Omdat ze niets gemeen heeft met onze Romaanse of Germaanse talen, was het moeilijk studeerbaar. Toch pikte ik veel woorden van uit de klas. Onze leraren waren heel geduldig met ons en legden ons talloze keren opnieuw uit waarom dat woord nu weeral veranderde. (door de uitgangen worden woorden echt onherkenbaar!)

De groepssfeer bleek ietwat te veranderen naar het examen toe, maar gisterendavond was het weer groot feest! De laatste dag van de zomer werd gevierd! (Alhoewel dat helemaal nog niet hoeft, want we haalden vandaag weer 26 graden, en de straten stinken omdat het hier al bijna 3 maanden niet geregend heeft). Straatartiesten performden, museums en gallerijen waren open, muzikanten lieten zich horen in pubs en vuurspuwers zorgden voor entertainment.

Vandaag is het defenitief afscheid, veel erasmussers vertrekken naar elders in Finland. Twee mensen gaan zelfs helemaal tot in het verre Lapland! Een ander meisje gaat les geven in een dorpje, en zal verblijven bij een Finse familie. Sommigen gaan terug naar huis, en komen pas het tweede semester terug voor hun Erasmus. Morgenochtend vroeg vertrekken ik, Simon (medebelg) en Tim (duitser) op backpacktrip door het midden van het land, het lake district. Dat deel van het land heeft meer wateroppervlakte dan landoppervlakte. We treinen een 230km richting noord-oosten, Mikkeli, waar we onze tent opslaan. Vanaf dan hopen we liftend verder te reizen, via Vakkaus naar Leppävarti (schijnt een van de mooiste plekken van Finland te zijn), over de meren richting Kuopio (waar ze de grootste smoke-sauna van de wereld hebben). Vervolgens helemaal richting oosten, Joensuu, naar een heuvelachtig National park dat een prachtig uitzicht over de regio zou bieden, tegen de Russische grens aan. Vanuit daar terug naar het Zuiden, Savonlinna, waar we een kano-trip zouden doen. Er is niks op voorhand gepland, we zien wel waar we uitkomen en hoe snel het liften gaat, want kennelijk blijkt er maar heel weinig verkeer te zijn in die streek. We hebben 8 dagen...

Foto's volgen. En updates ook!
Liefs,
M.

Weekend met vuurwerk, tallinn en de bierboot.

2006-08-24T15:23:00.000+03:00

Moi!
Na weer een week volgepropt met activiteiten, classes en gezelligheid was ik blij dat het weekend was: effe een adempauze. Vrijdagavond gingen we kijken naar de vuurwerkcompetitie in de stad, maar kennelijk was heel de stad op been. Helsinki leeft! We wandelden naar een groot park waar je vanaf een rots een beter zicht had op de stad en de sky, maar de massa's jongeren maakte het onmogelijk een plekje te vinden. Het leek wel een mega baudeloopark tijdens de Gentse feesten! Overal zag je lichtjes van mensen die elkaar aan het teksten en bellen waren, maar natuurlijk elkaar niet konden vinden doorheen de massa. Bovendien viel weer de zatte menigte Finnen weer op, rollend over het gras, boerekreten uitroepend. Desalniettemin was het vuurwerk was mooiste vuurwerk dat ik ooit gezien had, er waren geen woorden voor nodig en we zaten stil & melancholisch op een rijtje voor ons uit te staren, ieder met z'n eigen gedachten. De gesprekken daarna gingen over 'What will you do during your Christmas holiday?' Wat is nu een betere manier dan kerstfeest vieren in Lapland? Ik zal zien waar ik eindig...

Zaterdagochtend vroeg uit bed: vandaag namen we de ferry naar Estland- Tallinn! Tallinn is een zeer pitoresk en toeristisch stadje, vergelijkbaar met Brugge. De Middeleeuwse stad is goed bewaard gebleven, Easy Jet en Ryan Air vliegen op deze bestemming vanuit UK en DU, en Finnen kopen er hun alcohol. De combinatie van deze drie maakt Tallinn dus druk bezocht. Anderzijds zou je kunnen zeggen dat de oude stad dood is, enkel nog bestaande omwille van de toeristen. Hoge flats en grijze wijken steken af tegen het kleurvolle panorama van de binnenstad. We hadden geweldige lol, kwamen nog een dubbelganger tegen van Robin uit onze groep en bezochten een ortodoxe kerk. Ik wou eigenlijk het 'echte' Tallinn wel es ontdekken, maar daar was jammergenoeg geen tijd meer voor...

[Panorama oude stad met nieuwe stad op de achtergrond]

De boot was raar. Om 8u 's ochtends gingen we op zee, en de Finnen zaten al masaal aan het bier!!! Jongeren, ouderen, bejaarden en gezinnen met kinderen. Geen uitzondering. Om 9u ging de dance bar open, om 10u begon happy our en bouwde de plaatselijke live band een zot ochtendfeestje. En werkelijk: mensen begonnen de dansen en te sjansen. Finnen gebruiken deze one-day trip nu eenmaal als een soort one-day party, aangezien de alcohol zo goedkoop is (3 euro voor een drieendertiger), de alcohol in Tallinn nog goedkoper is, en de boot zot is. Een echte bierboot. Wij bleven rustig op het dek in het zonnetje:
Eenmaal in een supermarkt wisten we waarom de Finnen hier enkel komen om hun inkopen te doen en zich te bezatten. In Finland is de alcoholverkoop namelijk in handen van de staat. In supermarkten mag enkel bier en sider verkocht worden, t.e.m 5%. Sterke drank, wodka en wijn, moet je in de dure ALKO shop kopen (monopolie). In Estland waren de prijzen spotgoedkoop. We besloten dan ook maar onze Estse kronen te spenderen aan een drankvooraadje voor deze winter en vulden zonder schaamte onze rugzakken.

De reis terug was nog hilarischer, of zieliger, t is maar hoe je het bekijkt. De live band gaf weer volle sjette, de aankondigingen voor happy our (enkel in Fins trouwens, niet in Zweeds deze keer!) galmden elk half uur over het dek en het feestje zette zich voort...Zonder schroom passeerden de Finnen met hun trolleys, reistassen en wagentjes vol met wodka, gin en bier langs de douane. Kennelijk was er een soort gedoogbeleid qua importqouta: mensen gingen gelukkig heen...

We leegden onze rugzakken op onze kamers, namen een kijkje op het dak; dat zat vol met erasmussers van onze taalgroep, maar ook een bende 'nieuwelingen'. Elke dag komen er steeds meer nieuwe. Ik weet niet of ik wel al klaar ben om weeral nieuwe mensen te ontmoeten, onze groep is net zo geweldig, en we zijn super gewaagd aan elkaar. Anderzijds is nieuw bloed ook wel leuk, mensen die hier in Helsinki blijven. Want zowat 40 van de 50 die ik nu ken verhuizen op het einde van deze taalcursus elders in Finland, dus dat wordt eerst weer afscheid nemen. Het zal raar doen...

Later op de avond gingen enkele van ons nog naar de Ice Bar, een bar gemaakt uit ijs. Je wordt ingepakt in erg foute jassen, maar het is wel cool. Na 3 weken zon, strand en feest in dit zotte Finland, moest ik eindelijk es aan de strenge winter denken...Ach, de vodka deed zijn werk.

Third Week in Suomi & already becoming an supporter!

2006-08-21T22:36:00.000+03:00

Hoi Belgie en Nederland!

Niet echt een spectaculair weekend gehad. Vooral uitrusten, strand liggen, beetje Fins leren, was doen, kamer eens schoonmaken en ook nog gaan kijken naar een promotietour van een Formule 1 wagen hier in de stad. De Italianen hadden zaterdagavond voor ons gekookt, dus dat was weer een gezellige roofparty op een ander appartement, in een district hier 10 minuten treinen van. Weeral een mooie zonsondergang, met zicht op een skipiste hier buiten de stad, vele bossen en andere hoge toorgebouwen. De avond eindigde in een ‘spin the bottle game’, erg tricky met een groep buitenlanders! Het treinverkeer begint ondertussen wel al te wennen. Ik gebruik hier nu de trein en de tram zoals ik in Gent mijn fietsje gebruikte. [zonsondergang op de roofparty]

Maandag hebben we Arabia Factory bezocht. Het is niets te maken met Arabië, maar alles met design, porselein, glas en andere Finse kunst. We doorliepen het hele fabrieksproces, mooi, mooi, maar de art gallery en de shop waren toch echt dolletjes! (maar duur)De 3 grootste exportproducten van Finland zijn globaal genomen Nokia, papier, en Fins design. Ik had al opgemerkt dat de Finnen hun kwaliteitsgarantie erg belangrijk vinden: elk product werd 3x overlopen, met de hand, gekeken of de kleur goed was, of het niet te ovaal was (in case of a soupbowl or something) en een beetje bijgepolijst.

Woensdag hebben we met de language groep Fiskars bezocht. Het is een klein dorpje 60 km ten westen van Helsinki, dat bekend staat om zijn Fiskars design craft en ander nuttig materiaal. Ze houden er elk jaar het Finse kampioenschap ‘knifemaking’ en daar zijn de scharen ontstaan die je waarschijnlijk allemaal wel in de keuken hebt liggen: die met een oranje handvat. Ze hebben ook de eerste scharen voor linkshandigen gemaakt. We bewonderden de vele messen, bijlen, andere scherpe dingen en houten stukken kunst. Verder werden we nog rondgeleid in een glasblazerij, een soort ijzermakerij, en zotte hedendaagse kunst/ design museums. De Finse design en kunst is echt toppie!

Het was erg leuk om voor het eerst eens het binnenland het zien, aangezien ik tot nu toe alleen maar gewend ben aan Helsinki als Finland zijnde. Reeds na een half uurtje rijden was het al wildernis, bos, waarschuwingsborden voor overstekende rendieren en country-side. Best mooi. Ik ben wel tevreden in dit land.

Vanavond zijn we met enkele enthousiastelingen naar voetbal gaan kijken: Finland speelde tegen Noord- Ierland. De twee ploegen zijn nu niet echt om over naar huis te schrijven, maar het was mijn 1e match en de sfeer was geweldig. We gingen volop mee met de Suomi supporters, volledig met Suomi-kreten envlaggetjes gezwaai. De Finnen bleven heel beschaafd (in tegenstelling tot het clubleven op vrijdagavond!). De Ieren (gekleerd in groen) waren geweldig, alhoewel klein in aantal, hebben ze wel het hele stadium geëntertaind. Uiteindelijk verloor Finland ook met 2-1, maar het was super.

Another week of Finnisch Class and Crazy Activities

2006-08-21T22:29:00.000+03:00

Het Fins is echt zot. Het gaat ongelooflijk snel. Enfin, we kunnen al werkwoorden vervoegen, zinnetjes bouwen en we leren nu wat vocabulaire. We hebben deze week wat lezingen gekregen over de geschiedenis van Finland. Die is best choatisch. Suomi is nog maar sinds 1807 min of meer onafhankelijk geworden van Rusland, en voorheen zwaaiden zowel de Russen als de Zweden met de sceptor. De eerste bewonders huppelen er nog maar rond sinds de 11e of 12 eeuw, en dat maakt hun archeologische geschiedenis best arm. Eigen is het pas sinds de jaren '50 dat de bevolking plots een groeistoot kreeg, van landbouw naar industrie trok, steden begonnen vorm te krijgen en te urbaniseren. Toen kwam Nokia, en sindsdien staat dit land op de wereldkaart bekend als een innovatief vooruitstrevend volkje. Ze hebben vreemde humor, zoeken naar hun eigen nationaliteit of oorspong, maar erg 'proud to be a Fin'. De Finse producten staan bekend om hun authenticiteit en hun kwaliteit. Het land als een politiek sociaal land die ecologie hoog in het vaandel draagt. En dat is wel te merken...Alles wordt bv gerecycleerd, zelfs blikjes en jampotten hebben statiegeld.

Woensdag beleefden velen van onze groep hun eerste sauna! We werden naar een coole plek gevoerd, ergens aan de zee. Er was een supergrote sauna, waar we op den duur wel met 30 inzaten, en we sprongen via een lange pier recht de Finse zee in. Heerlijk! Dit kan ik nog wel een jaartje volhouden!!!Vergezeld van een bbq, pintjes en gitaargeluid was het een hele gezellige en vooral ontspannende avond. Op de weg terug naar huis, al na middernacht, was iedereen wel in voor iets zots (als gevolg van de quasi uitdroging in de sauna stijgt de alcohol je snel naar je hoofd...) en spontaan ontstond er een voetbal/frisbee match midden op een willekeurig plein in de stad.

Donderdag bezochten we Suomelinna, een eiland hier voor de kunst van Helsinki, die in hun geschiedenis als beschermingsfort voor de haven fungeerde. Ooit gebouwd door de Zweden, met hulp van de Fransosen, om Rusland buiten Europa te houden. Het zou destijds het 'Gibraltar of the North' genoemd worden, maar voor mij was het vooral een té toeristische plek met wat stenen muren en een leuk strandje. [Ik en m'n Franse flatmate 'Sophie']

Vrijdag was er met de hele groep 's avonds een 'beachparty', het kwam er gewoon op neer dat we met z'n allen op het plaatselijke stand hier wat pintjes gingen drinken, wat babbelen en genieten van een zonsondergang. De Ieren leerden ons Iers voetbal/rugby, wat eindigde in een ongecoordineerde worstelparty :P Het koelde niet direct af dus we bleven tot het volle donker op het strand, toen het bier op was gingen we richting centrum om te 'clubben'. De Finse uitgaansgewoontes zijn hier enorm bizar, maar daarover later meer. Zo ziet het strand eruit:

Hiking in National Park Nuuksio

2006-08-21T22:24:00.000+03:00

Hej! Zondag zijn sommigen van ons gaan 'hiken' in een National Park ongeveer 20 km uit Helsinki. Het was geweldig!!! Eerst gingen we gewoon over paadjes en door de bossen richting the middle of nowhere. We hadden onze picknick bij een mooi meer, sommigen van ons namen een duik. Daarna werd de groep opgesplits in een 'ruige route' en een 'terug-naar-de-bus-stop-route'. Ik koos natuurlijk voor de 1e. Het was me wel best ruig, we weken af van de paaden en gingen op en af stenen, tussen vegetatie, langs meren. Tijdens de 2e pauze ben ik toch ook maar in het water gesprongen, zeer verfrissend, sinds het wel 30 graden was, en het wandelen ons allemaal deed plakken van het zweet...Het meer-water was zo puur, zo zuiver! Echt prachtig! Onze finse metgezellen wisten ons te vertellen dat in het weekend veel Finnen hier gewoon komen kamperen met hun tentje om wat te relaxen, te zwemmen en een sauna te nemen. Het is dus zeker een plek om nog es terug te komen...Het was erg raar om zo een mooi stukje natuur te zien, zó dicht bij de stad. Ik vermoed dat, zodra je uit Helsinki trekt, dat het Finse landschap meer eentonig wordt, en eigenlijk voornamelijk natuur is. Op zich ben ik wel blij dat ik in de grote stad zal blijven. Sommige andere uit de groep zullen de rest van hun jaar in een kleine universiteitsstad doorbrengen, of trekken zelfs naar Lapland! Hoewel dat zeker ook z'n charmes heeft, ben ik tevreden met de hoeveelheid parken en bossen die hier in 2 km omtrek al in Helsinki te vinden zijn en zal ik de meer ruige natuurgebieden van Finland (en misschien de noordelijke toendra) waarschijnlijk nog eens aandoen tijdens het jaar.

Picknicken en wandelen tussen de bossen.