Eenmaal Erasmus, altijd Erasmus

Emme ole ruotsalaisia, venäläisiksi emme tule, olkaamme siis suomalaisia!
"Swedes we are no longer, Russians we do not wish to be, so we'll be Finns!"
Deze zin ben ik op een andere webblog een Erasmusstudent tegengekomen en is zó waar.

Waarachtig elke Fin vroeg verwonderd: ‘waarom ben je naar Finland gekomen?’ Ik kreeg ook snel het idee dat iedere student die een aanvraag doet voor een erasmus in Finland, wel een beetje gek is. Waar mening student de Spaanse witte stranden en de latino fiestas voor ogen zien als ze aan Erasmus denken, prefereerde ik het eerder saaie imago dat Finland voor me had: onbekendheid, ver weg, rust en natuur, winter en sauna.

Erasmus is niet enkel ‘studeren in het buitenland’. Je hele leven verandert, doordat de situatie anders is. Waar ik in Gent elke dag met mijn fietsje naar de Blandijn crostte, zoefde ik nu per trein richting de faculteit. Cursussen markeren en onderlijnen zat er dit jaar niet meer bij, nee, ik heb veel meer gelezen en zelf materiaal verzameld. Vlaams wordt Engels, met een vleugje Frans, Duits, Spaans en uiteraard Fins. “Eraslish, we speak”. In plaats van een pak frieten bij Frituur Mark (met nen goede pint) eet je hier salade en donker brood met zalm en aardappelen in het studentenrestaurant. Ook het uitgaansleven was niet zoals het was. Van bruine oude kroegen in Gent naar hippe Helsinki clubs, cocktails van 9 euro en pintjes van 5 euro. Maar het is niet enkel het onderwijssysteem Gent – Helsinki wat me de grootste verandering was. Ook je eigen flat inrichten, kennis maken met vreemde flatgenoten uit andere landen en een ander vervoersnetwerk –tram, trein én zelfs een metro.

Erasmus is vooral een internationale ervaring. Absoluut. De connectie tussen de andere buitenlandste studenten is enorm sterk en diep. Iedereen start vanaf nul en op het einde van het jaar moet je weer ‘dag’ zeggen tegen een netwerk van soms wel 100 vrienden die je hebt opgebouwd tijdens je jaar. Het is ongelooflijk aan wat voor tempo je nieuwe studenten leert kennen. Uiteraard wordt er veel wat gefeest, en meestal zijn die doldwaze flatfeestjes (15 mensen in één keuken, veel te klein, drinkend uit soepkommen omdat de glazen op zijn) de beste setting van goede conversaties, discussies over talen en culturen etc. Je krijgt info over de Franse politiek vanuit eerste hand, een zicht op de Chinese cultuur via het vreemd eten dat de vele Aziatische studenten maken, hippe tips van Berliners, je ervaart de gastvriendelijkheid van de Brazilianen vanzelf en je kan geen Pool missen zonder een fles goede Vodka. Het is verbredend, maar dat begrijpt u vast wel. Contacten opbouwen, all over the world, is altijd een positief iets. Europa is één groot land geworden, naar mijn perceptie. De goedkopere vluchten die vele Europese steden nauw verbinden en nu steeds meer de kop op rijzen, prijzen mij des te gelukkiger.

Erasmus is tevens een nationale ervaring. Het maakt je nadenken over je eigen identiteit en geboorteland. “Moet je daar voor eerst nu naar het buitenland gaan om dat te kunnen ontdekken?” zou men denken. In mijn geval wel. Het bewustworden van de ultieme Nederlandse of Belgische cultuur is een proces dat maar traag op gang kwam. Op internationale eetpartijtjes vraagt men je een typisch gerecht mee te nemen. Na appeltaart en frieten met mayonaise stond ik al weer met mijn handen in mijn haar omdat ik mijn gasten geen stampot of braadworst wou serveren. Wat nog? Drop was trouwens ook niet populair hoor, je moest hun gezichten zien. Maar voedsel is nu niet de enige pijler van een cultuur. Maar door het leven in zulk een sterke cultuur als de Finse, maak je vanzelf vergelijkingen met hetgeen jij gewend bent. Denk maar aan Sinterklaas, koningendag, klompendansen en havenfeesten met mosselen. De politiek, de tweetaligheid in België, het belastingsysteem…
De grootste cultuurschok kwam bij mij echter bij de terugkeer in Nederland. Het supermarktaanbod - spekjes in plaats van rendiervlees, alcohol en bolussen - komt abrupt verschillend over en het vlakke plattelandslandschap doet weer vreemd aan.

De Finse cultuur sprak me erg aan en heeft een sterke invloed op me gelaten. De Finnen zijn niet enkel een heel sportief, natuurgericht volkje, ze zijn ook heel terughouden, afstandelijk en straightforward. Wellicht het vreemdste opzicht aan hun cultuur is hun overmatig alcoholgebruik (hoewel enkel in het weekend) en hun saunacultuur. Zelfs vrijgevochten Europeanen zijn vaak nog geschokeerd door hun saunacultuur. Maar ginder is het zo normaal om met de hele familie ’s avonds te genieten van een sauna, in het meer te springen en daarna worsten te grillen in een kampvuur. Eén jaar Finland heeft me de natuur meer leren appricieren, het heeft mijn interesse voor moderne architectuur en design opgewakkerd en het heeft me doen leren over hun efficient economiesysteem.

Na één jaar Finland mag ik besluiten dat mijn Erasmuservaring véél meer was dan die ‘onbekendheid, rust, natuur, winter en sauna’ die ik voor ogen had. Het is een hartwarmende ervaring geweest die mijn ogen heeft geopend.

Best memories:
-One of the Finnish Philosophy students repeatingly playing ‘Space Oddity’ of David Bowie on guitar. Everytime, I was dragged away…
-Chilling out at the beach, having beers and playing frisbee with the language course people in August.
-Peddling to an island in a National Park, in the middle of a huge spacious lake area in Middle Finland. We set camp on the island, and we were the only people on that piece of untouched nature. I managed to cook some dinner on the camp fire while my two travelbuddies were out fishing in the rain. I felt like Mother Earth.
-A weekend in a cottage in the middle of nowhere, close to Kesalathi, where we just went hiking on the frozen lake in front of our cottage, in Februari. There was plenty of snow, the temperature was about –20C.
-A fridaynight in March when we decided to have some chocolate fondue in our flat, that ended up in a chocolate fight!
-Travelling by bus from Rovaniemi, to Kittila, completely lost in the wilderness of Lapland, the busdriver delivering newspapers, heading for 8 days of snowboarding in Lapland.
-My first 'pikkujoulu' at a Finnish student’s place in November. One of the craziest evenings I ever experienced. What a party!
-Walking around in the old town in Vilnius, hearing the prairers of eldery women in Russian ortodox churches.
-A weekend of Sailing on a tall ship in September. In the night, we were moured at an island and we went ashore to watch the starts. Suddenly, the Nothern lights appreaded.
-A very harmonious ‘good bye’ lunch on a saturdaynoon in December, with good friends. We drunk Sovjetchampagne, I held a speech. The atmosphere was really special to me.
-Coming back in Helsinki after an exhausting week in Russia at the end of November. We arrived in Helsinki by bus, late in the evening, and I was almost crying. I was so happy to be back in such a warm environment! In that week, the streets of Helsinki had been decorated with Christmass lights.
-‘Teenager experiences’ (drinking and laughing) with the philosophystudents. I love them, they were so awesome and heartwelming people!
-Swimming in the sea after sauna at nighttime, wachting over all the lights ashore.
-Grilling makkara (typical Finnish sausage), always with Fins, on a campfire in the forest. Mostly when sauna involved.
-My flatmates, the way we have lived together, and the way we are still in touch.

Best things achieved:
-Leaving to a party alone, without knowing anybody, but not being bored for a second! You just meet more people when u are alone!
-My first exam in English: “International Economics”.
-Giving presentations in classes about things I didn’t know anything of before.
-Learning how to cope with living with 4 other girls, with different origins. That was a true challenge to me!
-Learning how to make quiche. I’m proud of the fact that I can cook French now!
-Practicing kick-boxing, african dancing, yoga and everything in between.
-Studying completely different things then I was used to: Economics and more continental philosophy
-Learning how to appreciate life, how to enjoy and be happy about it. You make it yourself!

Finland: The aftermath

De nasleep...

Thuiskomen van een jaar buitenland was weer even aanpassen. Je hebt net een jaar op jezelf gewoond, en dan moet je toch weer effe wennen aan de nieuwe (oude) omgeving. De eerste dagen bleef ik enorm rustig, ik observeerde de omgeving, snuifde de honinggeur op zolder weer op en bewonderde nu ook het Axelse platteland. Na een weekje had ik wel weer behoefte aan het weerzien van enkele vrienden, ging enkele dagen naar Gent en eigenlijk amuseerde ik me wel weer.

Toch nog een kans aangepakt waar ik al lang van droomde: naar Berlijn gaan. Mijn Parijse flatgenootje woonde daar nu een maand en dus besloot ik haar voor 7 dagen op te zoeken. Ik bezocht ook andere vrienden in Berlijn, die ik uiteraard in Helsinki leren kennen had. Berlijn was erg 'cool', hip, trendy en alles daartussen. De stad is erg modern, ruimtelijk en groen, maar heeft ook nog genoeg interessante oude bezienswaardigheden, interessante musea, oorlogsmonumenten en dergelijke.

Na Berlijn reisde ik door naar Amsterdam, omdat ik bezoek kreeg van een Kroatische vriend die ik al 2 jaar niet meer gezien had. We gingen samen naar een concert in Melkweg, fietsten naar Marken en terug en gingen uit in gezellige binnenstad. Na een snel bezoek aan Rotterdam, weer terug naar Zeeuws Vlaanderen, Gentste feesten enzo. We reden ook enkele dagen richting Caen, Normandie, en bezochten de streek daar.

Ja, je zou kunnen zeggen dat ik de travelbeat wel te pakken heb gekregen. Toch keek ik er weer naar uit om weer es gewoon lekker thuis te zijn. :)

Backparken IV: Oland - Stockholm - Huiswaarts

Mijn laatste dagen broken aan, mijn interticket liep langzaam ten einde en ik snakte naar een stad die me weer een klein beetje bekend zou lijken: Stockholm. Verspreid over twee dagen reisde ik richting het Noorden, naar de Zweedse hoofdstad. Ik raakte nog es ingeregend in mijn simpele tentje (jaja, het moest er toch es van komen) maar op natte schoenen en een vochtige slaapzak na, bleef de schade heel beperkt. Op de laatste dag van mijn interrail, bezicht ik Uppsala nog, tevens een bekende Zweedse studentenstad en kwam ’s avonds aan bij mijn host Turkka, in Stockholm. Ja, een Fin welliswaar. Bleek dat de stereo die op mijn voormalige appartement stond in Helsinki, de zijne was. De wereld is klein, welliswaar. Ik vond het zalig om de allerlaatste vijf dagen van mijn Finland-jaar bij een Fin te logeren, we konden nog wat Finse woordjes uitkramen en flauwe moppen vertellen. We hadden veel lol samen en we hebben genoten van terasjes en parkjes in Stockholm.

[Wachtend op de bus in Stockholm. Ik en mijn host Turkka]

Stockholm is een bijzonder gezellige stad met vele gezichten. Hippe winkeltjes, mooie mensen - gehuld in designkledij, gezellige bistro's en after-work eetcafeetjes, stoere wijken met kleine boetiekjes en trendy designers. De oude binnenstad is geen pretje voor vrouwen op naaldhakken, maar de smalle steegjes en het labyrintachtige wijk maakt de oude stad echt een sprookjesstad. Het paleis - waar elke dag een spectaculair show wordt gegeven, de wisseling van de wacht, volledig met fanfare en al- steekt mooi boven de oude stad uit en geeft uitzicht op de rest van de bruisende wijken. Je hebt diverse eilandjes die je per pond of tram kan bezoeken. Het museum voor hedendaagse kunst was het meest indrukwekkenste kunstmuseum dat ik ooit bezocht had, mede omdat ik -samen met enkele andere toeschouwers- heb liggen gieren van het lachen bij een bepaald filmpje. I dunno, I'm just so positive about Stockholm, it has style. En het is zeker een stad waar ik nog wel eens zou willen wonen.

Ook in deze stad deed ik de laatste aankopen, souvernirs en memories, want op 21 juni zou ik naar huis vliegen. De avond daarvoor heb ik met Turkka nog met een flesje wijn in het park gelegen, gereflecteerd op het jaar dat nu achter de rug was. Het is een geweldige ervaring geweest en elke keer als ik eraan terugdenk, krijg ik het nog steeds warm. Zoveel mensen ontmoet, zoveel plekken gezien, zoveel dingen gedaan. Een nieuwe taal geleerd, nieuwe keukenkunsten, nieuwe gewoontes, sporten...


Donderdag 21 juni. Vlucht Stockholm - Dusseldorf. In Dusseldorf werd ik opgehaald door Bauke, een Nederlander die ik ook in Helsinki had leren kennen. Samen naar zijn woonst gegaan en bijgepraat, daarna na de supermarkt. Oh my god. Grote cultuurschok! Wat is Nederland toch...anders!?!? Maar zooo....Nederland! Na een frietje (mét mayonaise en frikandel!) in Nijmegen de trein genomen naar Antwerpen. Bij de aankomst in Antwerpse stationshal draaide ik eens rond, moest nog wennen aan het feit dat iedereen hier dezelfde taal spreekt als jij, en werd in de armen genomen van mijn zus. Thuis komen was echt raar. Mijn hoofd zat nog in Helsinki...

Backpacken III: Oslo t.e.m Öland

Na Oslo treinde ik door naar Zweden, Göteborg, een charmante stad met vele fonteintjes en kanalen, waar ik -dankzij mijn host- kennis leerde maken met verscheidene vormen van Zweedse knackebrod.
[Foto: ongelooflijk veel verschillende knackebrod in de supermarkt. En verschillende prijsjes ook, amai.]

De volgende middag reisde ik helemaal naar het Zuiden van Zweden, Malmö. Daar fietste ik met mijn couchsurf-host langs de kust en prepareerde een quiche achteraf. De stad heeft een bezonder interessant gebouw, de ‘turning torso’, waarvan het hoogste punt hoger is dan het hoogste natuurlijk landmark van Denemarken.

Denemarken was echter zo dicht bij dat ik besloot de volgende dag ook de trein te nemen naar Copenhagen (45 minuten, over een spectaculaire brug), en ik mocht de fiets van mijn host meenemen. Deze hoofdstad had al meer iets weg van de continentale steden, en tevens zag ik overal fietsen staan, wat me dan weer aan Amsterdam deed denken. Ik fieste op het gemakje achter de tourbussen die engelse RyanAir toeristen van fonteintje naar kathedraaltje voerden.

[Copenhagen was een verbazendwekkend grote gezellige continentale stad met veel fietsen]

Eenmaal terug op Zweeds grondgebied bracht ik braaf terug de fiets terug bij mijn host in Malmo en wegens het warme weer, besloten we samen nog een duik te gaan nemen in de zee. Het was al een hele week 30 graden geweest, en ik had ook nog niet gezwommen, dus perfect! Malmo heeft echt een practhige boulevard, met een hoge klif waar alle jongeren een beetje uithingen, om vanaf dat punt in de zee te springen. Het was wel 6 meter hoog! Wat een kick!

Na dit avontuur bezocht ik studentenstad Lund, waar ik uiteraard ook bij studenten bleef, die me introduceerden in de stad. Lund is bekend omwille van zijn oude universiteit en vele studenten.

Na Lund richting Oosten, een overnachting in een antiek origineel houten huisje in het platteland, via Kalmar naar Öland, een eiland langs de Zuidkust van Zweden.
[Foto: ook in dit mooie huisje logeerde ik, midden in het Zweedse platteland]

Öland is getypeerd door zijn afwisselende en ruwe onaangetaste natuur, een boomloze kalksteensteppe waar zeldzame bloemen en planten op groeien, wat beschermd is door het werelderfgoed. Tevens is het een paradijs voor birdwatchers en er bleek een spectaculair vogelstation te zijn bij ene vuurtoren waar ik per toeval (don’t ask, long story) terecht gekomen ben en welliswaar in het vogelstation zelf heb mogen meewerken en overnachten. Ik werd toegelaten op de vuurtoren en er werd me ook een verrekijker in m'n hand geduwd, terwijl men mij probeerde uitleggen wat er nou zo speciaal was aan vogels. Met die verrekijker spotte ik wat zeehonden die net voor de kust lagen de luieren. Het 'meewerken' hield in dat ik om 3u ’s nachts op moest om vogeltjes te gaan vangen, die dan duchtig geinventariseerd, gewogen en geringd werden. Na deze nacht was ik een hele ervaring rijker, maar ik heb me toen wel afgevraagd waar ik aan begonnen was. Had nooit in mijn leven gedacht dat ik midden in de nacht nog vogels zou vangen samen met een stelletje gefreakte ornithologen. Nouja, ze waren echter niet gevaarlijk ofzow...
[Foto: midden in de nacht vogeltjes vangen & observeren]
[Foto onder: Zichtje vanop de vuurtoren]

Backpacken II: Lofoten t.e.m Oslo

Eenmaal op de eilandengroep Lofoten, - 300 km boven de noordpoolcirckel - viel mijn mond nog meer open. Het is onbeschrijfbaar, maar ik zal proberen u een idee te geven. Denk aan heldere blauw-groene zee, witte stranden, blauwe lucht en fris groen gras, met daarachter hoge bergen uit de grond piekend, bedekt met een laag sneeuw. Kleine dorpjes met houten huisjes, steunend op palen uit de zee. Stokvis hangt te drogen in de zon. Noorwegen. Hmmm. Per bus en enkele ferry's doorkruiste ik het eiland. Couchsurfen was hier geen optie, dus kampeerde ik met mijn tentje. De Lofoten bleek wel een backpackersparadijs te zijn. Ik kwam veel jongeren tegen die ook aan het liften waren, op weg om walvissen te spotten of ook gewoon om de natuur te bewonderen.

[Op dit strand keek ik naar de midzomerzon. De foto is ongeveer om middernacht genomen.]

Na getuige te zijn van een midzomerzon nam ik de ferry terug naar het vastland.
(Boven de noordpoolcirckel zakt de zon gedurende enkele weken in de zomer nooit onder de horizon. Het blijft dus altijd licht. Hiertegenover gaat de zon tijdens de winterperiode een paar weken nooit op. Je kan zien hoe de zon langzaam naar beneden zakt, en rond 2.30u 's nachts, opeens weer opgaat.)

Mijn bioritme was trouwens serieus verstoord Via Bødo de nachttrein naar Trondheim, een oude vestigingsstad met een kolos van een kathedraal. Ik bezocht de kathedraal en nog enkele andere toeristische trekpleisters, het is een charmante stad.

Daarna treinde ik weer terug richting de natuur, in het midden van Noorwegen is immers een regio vol met National Parks die serieus de moeite zouden zijn. Ik strande in Dombås, een godverlaten dorp waar ik -op één bejaard koppel na- de enigste toerist was. Het was zo een typisch dorp in de bergen met schapen en de plaatselijke bioscoop in een oude garage. Alles was er stil. Ik voelde me als Maria uit 'The Sound of Music' en maakte een bergwandeling om daarachter wat slaap te kunnen vatten in mijn tentje.

Genoeg natuur, ik treinde door naar Lillehammer. Daar werd ik door mijn hosts opgehaald van de station, en rondgereden door het Olympische dorp. Na een gezellige bbq en goede nachtrust reisde ik naar Oslo.

Daar blijf ik bij Franse Erasmusstudenten die me het gevoel gaven dat ik één van hun was. Het was geweldig weer even in de Erasmussfeer te zitten. Op een avond werden me wel 20 mensen voorgesteld, hoewel veelal Fransen. In de stad ontmoette ik een Duitse vriendin die ik leerde kennen had in Helsinki en nu ook in Oslo was en samen gingen we naar het prachtige Vygelandspark, akkerbrygge, de binnenstad, en genoten we van de warmte (30C), de zon en de zee.

Backpacken I: Westkust Finland t.e.m Noorwegen

29 mei – 21 juni: backpacken door Finland, Zweden en Noorwegen.

Ongetwijfeld een groot avontuur en een prachtige reis. Hier volgt een korte samenvatting van mijn reis. Op 28 mei nam ik 's avonds de trein van Helsinki naar Turku, ten Westen van Finland. In vijf dagen lifte ik van Turku naar Oulu, een 700km omhoog richting Lapland, waarmee ik zowat de hele Westkust van Finland had afgereisd.

Ik overnachte telkens in typische kustdorpjes bij locals. (voor iedereen die het nog niet kent, ik zou erg het project couchsurfing willen aanraden. U kan –in ruil voor wederzijdse gastvrijheid- terecht bij locals die graag hun deuren voor je open zetten. Het is een geweldig project dat veel bijdraagt tot duurzaam reizen en het leren kennen van de locale mentaliteit.) Zo heb ik nog sauna genomen en geïnlineskateted met studenten in Vaasa, gaan 'designshoppen' met mijn hosts in Rauma, (f0to) één van Finland's oudste dorpjes, en naar een Ests feestje geweest met een familie in Kokkola. Onvergetelijk. Die vijf dagen al liften en couchsurfend Finland door waren erg tof maar vermoeiend, wegens het enthousiasme van mijn hosts om me tot laat in de avond bezig te houden. En de nachten waren maar al kort (vanwegen het feit dat de zon niet ondergaat hé!) Overdag bezochte ik dorpjes en andere interessante dingen die op mijn pad kwamen, zonder al te veel te plannen op voorhand. Vaak ging ik af van de raad die mijn hosts me gaven.

Vanuit Oulu begon ik te interrailen (onbeperkt reizen met de trein) naar Zweden. Al in mijn eerste treinrit kwam ik andere backpackers tegen die hetzelfde reisplannen hadden als ik. Dus zijn we samen op pad gegaan richting de grens. Ik reisde echter verder door naar Noorwegen, zij naar het Zuiden van Zweden. Ik had zulke prachtige dingen gehoord over Lofoten dat ik het wou zien met eigen ogen. De trein van Luleå naar Narvik liegde er al niet om: een rit doorheen wilde natuur, besneeuwde landschappen en nog bevoren meren, toendra en wilde beesten. Dit was een godverlaten gebied met onaangeraakte natuur. [Foto: Uitzicht op trein richting Lofoten.]

Laatste week in Helsinki

Na de terugkeer van de Baltische staten ging alles heel vlug. Mijn laatste weken in Helsinki waren aangebroken en ik wist nu immers zeker dat ik eind mei de stad zou verlaten. In die komende 8 dagen heb ik met mijn 3 flatgenootjes nog erg genoten van alles wat de stad nog te bieden had. Eilandjes, de kustlijn, een rondje reuzenrad in het pretpark…

Her en der werden er afscheidsfeestjes georganiseerd van studenten die gauw terug naar huis moesten. Pic-nics in het park, de laatste flatfeestjes, oh, ik werd er gek van. Maar het hoort er helemaal bij. Ter afscheid van mijn 3 flatgenootjes zijn we met z’n allen samen naar Stockholm geweest, met een van de ‘love boat’ cruises, zoals ze dat noemen. Het concept is heel erg Fins: je krijgt gratis boottickets om naar Stockholm te varen, 2x overnachting in een cabine erbij natuurlijk, en op het schip is een groot buffet waar voor een riant prijsje riant gegeten en gedronken kan worden.

Ondertussen worden de ouderen geentertaint met quizen en de jongeren met dans en karaoke, en kan men in de tax free shop ook nog een extra vooraadje alcohol inslaan. Er is ook sauna en jacuzzi aan boord. Eenmaal aangekomen in Stockholm heb je 7 uur de tijd om in de stad rond te kijken, hoewel menig passagier gewoon in de cabine blijft rusten om op de reis terug weer even hard te kunnen feesten. De dagelijks uitvarende trip wordt niet voor niets ‘love boat’ genoemd. Nou, wij wouden dit allemaal eens zien gebeuren en hebben genoten van het schouwspel. Stockholm vond ik eigenlijk nog het meest indrukwekkendst van de hele trip. Helsinki is niets vergeleken met deze Zweedse hoofdstad die veel charme uitstraalt met diens oude gevels, kleine stadsparkjes en fonteintjes, brugjes en hippe winkels.

Op maandag 28 mei ben ik vertrokken. Vrijdag heb ik de laatste administratieve dingen geregeld: uitschrijven bij de gemeente, de bib, mijn puntenlijstje laten overmaken bij de unief, bankrekening sluiten, etc. Zondag mijn flat geleegd, een laatste wandeling gemaakt in Helsinki en naar een wereldmuziek-festival geweest. Mijn spullen waren al terug naar huis gestuurd, want ik zou nog een maandje gaan backpacken, met enkel maar de nodige bepakking. Maandag heb ik mijn backpack gepakt, laatste vrienden gebeld en geschreven, foto’s geupload en ’s middags een pic nic gegeven in het Esplanadi park. Het was een drukke namiddag waarbij constant mensen even gedag kwamen zeggen. De Finnen waren er het eerst, uiteraard, en tot mijn verbazing kwamen er nog mensen die ik al enkele maanden niet meer gezien had. Om 21u ging mijn trein richting Turku. De laatste keer dat ik uit de flat liep, uit de stad liep, eens ronddraaide in het station was zooo raar…Maar ik weet dat ik het nog terug zal zien uiteraard. Het afscheid was intens en zwaar.

Maar ik had ook weer een heel avontuur voor de boeg. 3,5 Weken backpacken in Scandinavia. Verslag volgt.

Back and Forward

Hallo,

Een korte mededeling: Ik ben terug.
Ik zal zo gauw mogelijk mijn blog afronden, dat wil zeggen, verhalen over mijn laatste avonturen vanuit Scandinavie.
Het ziet er goed uit...hoge jumps recht in de zee, fietsen in Kopenhagen, Erasmus-herbeleving in Oslo, natuur in Lofoten, vogeltjes vangen in het midden van de nacht, ingeregend worden, midsummer sun om 2,30 s nachts, moderne cultuur in Stockholm, bbq-en in Lillehammer, treinen in Zweeds Lapland, goede nieuwe vriendschappen en het weerzien van oude vriendschappen.

M.

Baltics trip: Estland, Binnenland

Na Riga reizen we (ik en Oliver uit de UK) door naar Tartu, de tweede grootste stad in Estland en tevens dé studentenstad. Daar logeerden bij mijn Finse lerares Mai, die eigenlijk enkel in de zomer taalcursussen komt geven in Helsinki. Het was echt super om haar weer te zien. Ze had een oud houten huisje ('k heb nog maar net stromend water en elektriciteit) en we zijn dus duidelijk uit de stad. Maar we zijn op voor avontuur. Na een goede nachtrust, de stad in. Echt een charmante stad, best groen. Studenten drinken biertjes en hangen uit voor de indrukwekkend oude universiteitsgebouwen. De stad blijkt duidelijk te swingen en het is jammer dat we het nachtleven hier niet kunnen uitproberen...Ik besluit nog even langs de kapper te gaan, dat is immers al sinds oktober geleden, toen ik laast in Estland was. Ik betaalde 4 euro (!!!) tegen 25 a 30 euro in Helsinki. We hadden lunch in een oude gunpowder kelder in de zon. Aangezien het internationale museumdag was, waren alle museums gratis vandaag, en dus bezochten we het speelgoedmuseum, het bevolkingsmuseum, een anatomiemuseum, en een museum over de geschiedenis van de universiteit. Ik schuilde voor de regen in het Kunstmuseum (absoluut géén aanrader trouwens, al de laastsgenoemde wel). Ik loop nog wat rond om een goede indruk te krijgen van de stad. De steden zijn hier sowieso kleiner dan de onze, maar dat was ik al gewend van in Finland. Tartu heeft amper 100.000 inwoners... De avond zet zich in en studenten verzamelen overal bij cafeetjes...het doet me denken aan Gent. Wij wandelen richting het verlaten treinstation en via Tallinn visiteren we morgen Narva... [Nederlandse connexion bus langs de weg]

Narva is een stad in het Oosten van Estland, en deelt de grens met Rusland. Tijdens onze busreis naar het Oosten merk ik al hoe het landschap veranderd. Sowieso meer naaldbomen noordwaarts, die gelijken op het Finse landschap, maar weer van die verlaten grasvelden en af en toe lelijke Sovjetgebouwen of verlaten fabrieksgebouwen met ingeslagen ruiten. Ik lees dat in Narva 95% van de bevolking Russisch is, en het hele dorp eigenlijk Russischtalig. Waar gaan we belanden. Maar we worden opgehaald door zeer enthouiaste jongelingen van HS/CS. Een hele namiddag hangen we met hen uit in het park, naast de indrukwekkend kastelen aan de bank van de rivier. Ze vertellen in perfect engels (enja, het waren Russen!) over de geschiedenis en cultuur. Ergens in 1300 heeft Estland een kasteel in Narva gebouwd, om zich te beschermen tegen de Russen. Het kasteel ligt net naast de rivier, die de natuurlijke grens vormt. De rivier is amper 25 meter breed en aan de overkant waren mensen aan het wandelen en aan het vissen, waarmee je zo een gesprek mee zou kunnen hebben. Maar het was Rusland! Over een brug liepen veel wandelaars zo Rusland binnen, met hun Russische pasporten gaan ze nóg goedkopere alcohol en sigaretten halen (pakje malboro kost hier 1 euro). Echt ongelooflijk. Wel, terug naar het verhaal van de kastelen. Een paar jaar later beslist Rusland een ander kasteel te bouwen op hun territorium, vlak tegenover de andere, juist van elkaar gescheiden door de rivier. En zo zijn het dus de dichste kastelen die elkaar moeten aanvallen in de wereld.

[Links: Estland. Rechts: Rusland.]

Uithangen met de plaatselijke jeugd was een geweldige manier om te stad te leren kennen. Ze tonen ons goede eetplekjes en vertalen gretig voor ons wat we willen hebben. Ze leiden ons langs forten en uitkijkpunten, parken en zelfs langs een oorlogsmemorials voor de Duitsen, die ook een grote rol hebben gespeeld in de geschiedenis van Estland. Tijdens zonsondergang beklimmen we de toren van het kasteel voor een weer prachtig uitzicht, ditmaal ook voor een flink stuk in Russisch grondgebied...

[Onze nieuwe vrienden duwen effe een auto aan die stond te pruttelen op het markplein]

Narva was een geweldige ervaring, en een typische Sovjet ervaring.

Moe reizen we zondag terug richting Helsinki...

Baltics trip: Letland, Riga

16 mei. Na een dag Vilnius, 's ochtends de bus terug richting het Noorden, Letland. Aangezien we nu overdag reizen, krijgen we eindelijk eens de kans iets van het landschap te zien. Eigenlijk is het landschap best saai, enorm vlak en uitgestrekt. Geen bossen zoals in Finland, maar graslanden die vol gele paardenbloemen en koolzaad staan. Paarden en koeien grazen langs de autostrade (niet te veel van voorstellen trouwens) zonder omheining. Af en toe zie je een land beploegt worden, al dan niet met paard en trekkar. De buschaffeur luistert vrolijk naar oude Russische casettebandjes die vooruit en achteruit worden gespoeld. Ze verkopen hier nog casettebandjes in de supermarkt. 4,5 uur later komen we aan in Riga, een grotere stad die al veel drukker lijkt. In tegenstelling tot Vilnius is Riga wél toeristisch, mede door de goedkope Ryan air vluchten trekt het veel Engelsen en Duitsen aan, die voor een goedkoop weekendje feest komen.

We vinden weer meteen ons super gezellige hostel, wat alweer (ook in Litouwen) vol zit met backpackers (al dan niet full time) en Australiers die goedkoop door Europa willen reizen en daarom de Baltische staten verkennen. Indrukwekkend. We lopen door het -veel modernere- centrum en we besluiten om (voor amper 4 euros) naar de balletvoorstelling te gaan kijken 's avonds van Romeo and Julia, in het Nationaal theather. We waren helemaal niet opgekleed, maar dat kon ons niet boeien...Het was een geweldige voorstelling. Na een snack in ons hostel maak ik nog een avondwandeling. De stad is lawaaierig en uit de nachtclubs komt luide muziek. Ik hoor geklungel van bierflesjes verderop...

De volgende ochtend weer vroeg paraat en we beslissen om te tram te nemen en uit het oude stadscentrum te reizen. We blijven wel een half uur op te tram zitten en we blijken in een andere wereld beland te zijn. Geen winkels en uitstalborden meer, nee, enkel flatwijken met groene onverzorgde parken. We zijn getuige van een volksmarkt en ik koop enkele koffiebroodjes voor amper 40 eurocent. Plots zien we een heuze ortodixe kerk vanuit een woonwijk, verstopt tussen de flats. Hoe is dit mogelijk...We hebben supergoedkope lunch, ergens in de middle of nowhere, 10 km uit de stad. Comunicatie met de handen want Letst spreken we niet, zelfs geen Russisch...

Ik verlaat de rest van ons groep en maak nog een laatste stadwandeling door het oude centrum vooraleer we weer op de bus springen richting het noorden, waar ik samen met een andere vriend het binnenland van Estland ga verkennen...

Baltics trip: Litouwen, Vilnius

Na een hele nacht op een volle bus en af en toe een pasportcontrole, komen we 's ochtends om 6u aan in Vilnius. Op de bus nog aan de klap geraakt met een Brusselaar die Helsinki bezocht had voor het Eurosong, die nu al 10 maanden in Vilnius woonde. Hij gaf ons wat tips over de stad. (Een interessant weetje is dat we converseerden in Engels, terwijl we beide elkaars taal spraken. 'Engels is onze neutrale taal') De aglomeratie was al meteen een enorme schok. Het lijkt enorm Sovjet, vuil en grijs. Vierkante flatblokken en dunne straten. De stad is al ten volle wakker! Overal zie je bezemvegers de straat schoonmaken, de groentenmarkt stalt zich uit en oude vrouwtje dragen bloemen en steken kaarsjes aan langs de straat en slaan kruisjes. We lijken helemaal in een andere wereld beland te zijn. Litouwen mag wel 1,5 keer zo groot zijn als Nederland, toch heeft dit land ook maar 3,5 milj. inwoners. Russische invloeden lijken hier ook nog heel groot, maar de straten in het oude stadscentrum doen me aan een Zuiders dorp denken. Misschien komt dat ook wel door het aangename klimaat.
[Uithangsbord in Russisch ortodoxe kerk]
Nadat we ons jeugdhostel vonden en even een douche namen, gingen we de stad in en namen we ontbijt in een bliney-restorantje. (bliney is russische pannekoek) Ik werd meteen verliefd op de stad. Wat een pracht en praal hier! Helemaal anders dan de aglomeratie! Overal waar je kijkt is iets interessants te zien, van graffiti op bouwvallige muren, tot kerktorentjes die overal uitprijken. We wanen ons in een ortodoxe kerk, en het lijkt wel alsof we terug in Rusland zijn. Ik zie ook helemaal geen toeristen. Lokale bejaarden genieten van koffie en beer op terasjes. Ik moet zonnecreme kopen en zoek al naar te schaduw. Het is lang geleden dat ik de zon op mijn huid gevoeld heb...We zagen delen van Vilnius die allebehalve 'arm' waren, winkelstraten waar dure auto's door reden, supermarkten...Al bij al is Vilnius toch duidelijk geen Westerse stad en dat is ook merkbaar aan de prijzen. Goedkoop, goedkoop. We bezochten ook een kasteel, tevens panoramapunt van de stad. Laat in de namiddag nog even een uurtje bijslapen voor avondeten en een charmante avondwandeling...

Baltics trip: Estland, Tallinn

Estland is qua opervlakte groter dan Nederland, maar heeft slechts 1,3 miljoen inwoners. Het landschap is vlak en zeer groen. Naarmate je je meer naar het Oosten begeeft, is heeft het land meer graslanden, die zelfs niet gebruikt worden voor landbouw. Het land is zeer jong, want nog maar sinds 1991 onafhankelijk van de USSR. Esten spreken Ests, een taal die samen met Hongaars en Fins, hoort tot de Fin-Urdo groep, een groep die totaal los staat van de Germaanse, Romaanse of Slavische talen. Ik had nooit verwacht mijn basiskennis Fins ooit nog in een ander land dan Finland te kunnen gebruiken! In het Oosten wonen ook veel Russen, die soms helemaal geen paspoort hebben. Het is zeer moeilijk om in Estland bugerschap te krijgen van de staat. Daarom hebben vele Russen enkel een 'Alien' paspoort waarmee ze het land niet kunnen verlaten.
[We = Mijn flatgenoten, ik en wat vrienden]

Maandagochtend 14 mei vroeg namen we de ferry vanuit Helsinki richting hoofdstad Tallinn. We wandelden door de stad en bekijken de Middelleeuwse gebouwen en kerktorens van het oude statscentrum. In de Middelleeuwen was Tallinn een Hansa stad. Het oude centrum is zeer toeristisch, maar leuk en mooi, en tevens zeer compact. Het is prachtig weer en we lopen voor het eerst sinds dit jaar gewoon in t-shirt. Ik hoor al veel Russisch om me heen en de kiosken verkopen Russische kranten. We beklimmen een kerktoren en hebben een geweldig uitzicht over heel Tallinn, de ferry haven die voornamelijk Finse dagtoeristen heen en weer vaart, en het zeer uitgestrekte nieuwe Tallinn, eigenlijk vol flatgebouwen. Tegen 9u 's avonds staan we op het busstation, waar we heen gaan per karrelige tram. De bus naar Vilnius vertrekt!

Eurovision & Songs from Helsinki...

Beste thuisfront!

Weer 2 weken afwezig geweest, maar de reden volgt zometeen. Eerst nog een woordje over de dagen in Helsinki tijdens de activiteiten van EuroVision.

-Dinsdag 8 mei
Ik was uitgenodigd voor een Eurovision Pre-Party in de Nederlandse Ambassade, waar Edsilla een mini-concert zou geven. De sfeer was gezellig, in het mooie Nederlandse huis wat het 'thuis' is van iederen Nederlander die in Helsinki resideert. Er was een super goed buffet met zalm en rendier en chocholadetaartjes met aarbeien na. Het concert van Edsilla was intiem en zalig, iedereen stond gewoon in de huiskamer, naar haar te luisteren. Het was leuk om te borrelen tussen het gezelschap van journalisten, die gretig op zoek waren naar enkele slachtoffers om hun uit te horen over Eurosong en de Finse cultuur. Het stereotyp, dat Eurosong-addicts gay zijn, werd deze avond bevestigd. Bauke, een Nederlandse vriend van me, ook aanwezig op het feestje, kreeg alle aandacht, en wist zelfs nog een gratis kaartje te versieren voor de halve finale repetities. Het was hilarisch; op een groot scherm, werden liedjes van afgelopen jaren getoond, en telkens als er een nieuw lied verscheen, wisten de journalisten -om ter snelsts- meteen het jaar, wie, wat, waar, hoeveel punten,...op te noemen.
[Edsilla in the Dutch Ambasay during the walking dinner]


-Woensdag 9 mei
De stad is druk, het is prachtig weer en overal lopen toeristen op staat. Er zijn overal gratis concertjes, zelfs van hele goede Finse bands. Er is een saunabus en elke land heeft ook zijn eigen standje met toeristische info. Ik ga even langs de standjes van de baltische staten...
[Walking through the city and going to free concerts here and there on the squares.]

-Donderdag 10 mei
Halve Finale. We gaan kijken op het grote kathedraalsplein en alle plekjes op de befaamde trapjes zijn bezet. Aangezien de zon rond 22.00 u ondergaat, wordt het al gauw koud...Nederland en Belgie zijn uitgeschakeld.

-Vrijdag 10 mei
Het viel me op dat de voorpagina van de krant bezet was met een foto van het Finse ijshockeyteam, die morgen tegen Rusland zou spelen in de halve finale. Opvallend dat dit de voorpagina haalt, maar over Eurosong pas op de 2e pagina gerept wordt.
Dit is onze dag. Eindelijk ons lang verwachte koor concert! Om 4u zongen we in het volgeladen sentaatsplein voor een publiek van wel meer dan 6000 man, samen met alle koren van Helsinki. Het waren maar 2 Finse traditionele koorliedjes, maar we voelden ons als grote sterren toen we -onder begeleiding van politieauto en security guards- door de hoofdstraat werden geleid - iedereen moest aan de kant en het vervoer (zelfs de tram) was afgezet voor onze passage. Vervolgens zongen we op het plein voor grootwarenhuis Stockman en weer hadden we een enorm publiek door de grote drukte in de stad. Overal waren concertjes, streetparades en artiesten.
[Our audience on the senatsqaure where we sung with all the Helsinki choirs] [Me with the security guy marching to Aleksanderinkatu]

Na dit, namen we afscheid van de rest van de koren en gingen we alleen (snik snik, nu zonder politiebegeleiding) naar Esplandi park om daar 3 liedjes van ons eigen repertoire te zingen. Toeristen keken en liepen voorbij. Daarna zongen we op het stationsplein, voor de saunabus. Saunagangers, stonden naakt met een handdoek om hen gerold, naar ons te kijken. De laatste plek was het drukte marktsplein, vooraleer we eindelijk ons 'eigen' concert gaven in een kerk in de stad. Het was zalig en na afloop kreeg ik bloemen van mijn flatgenoten. Na het concert zijn we iets gaan drinken in een studentencafe, nadat we nog wat op het senaatsplein uitgehangen hadden.

-Zaterdag 12 mei
Het was enorm druk in de stad, en s avonds uiteraard naar het overvolle senaatsplein gaan suporteren voor alles wat leuk klonk. De straten naar het plein waren afgezet omdat het al te vol was, maar via een andere doorgang wisten we toch nog het plein te bereiken. We misten net Hanna, de Finse vertegenwoordiger, maar we hebben het geroep en applaus van ver gehoord. Er waren grote schermen op het plein waardoor alles goed te volgen was, maar de mensenmassa was overweldigend. Ik vond de 'reclamestukjes' tussen de liedjes door heel goed, men slaagde erin wat van de Finse cultuur mee te geven aan Europese tv-kijkers. De ideeen voor deze stukjes waren gegeven door de Finse bevolking, iets wat het nog leuker maakt.

We bleven tot het laatste liedje, maar de uitslagen keken we thuis voor de tv, omdat mijn voeten pijn deden van afgelopen week...zondag pakken en dan ...The Baltics...

Finland Road Trip

Net nog herstelt van Vappu, toen ik vrijdag mijn vader en tante van het vliegveld haalde. Na een wandeling in de kern van Helsinki -en enige typische 'Finnish design' shops, zijn we met de auto het land gaan verkennen. Hier een verslag van onze road trip aan de hand van enkele foto's. We zijn het Noord-Oosten van Finland doorgereden.

-Kuieren doorheen Porvoo, een van Finlands oudste stadjes. Traditionele gebouwen zijn opgetrokken uit hout.
-Genieten van marktjes en koffie drinken op het marktplein in de zon. Wilde zalm kopen in Helsinki, en typische honing in het binnenland, Mikkeli.
-Het kasteel in Savonlinna is een van Finlands best bewaarde kastelen. Het diende vroeger als een verdediging tegen de Russen, omdat de grens met Rusland op Savonlinna lag.
-Genieten van het uitzicht over 'einde van de wereld' Koli, tevens het nationale uitzicht van Finland.
-Ook nog een mini-wandeling door het National Park van Koli. Hier lag trouwens ook nog sneeuw.

-Typische Finse winkelstraat en vooral 'nothing special to see' in Kouvoula.

-Exploiring the Russian border. Verboden toegang en een bufferzone van 3 km, doorheen de Finse bossen.

-Chillen langs de kust in Helsinki, kijkend over de verschillende eilandjes.

Vappu II

-Vappu betekent letterlijk 'vrij' en symboliseert dus de viering van de eerste mei, dag van de arbeid. Het is tevens een groot studentenfeest en er wordt een picnic gehouden in Kaivopuisto, naast de zee.
-Vappu wordt gevierd met een speciaal soort brood, en schuimwijn.
-De pic-nic is een must voor iedereen die in de stad woont.
-Finse Sauna-wagen met typisch Finse man erbovenop. Je kon dus gewoon effe sauna nemen in het park.

-Sommige picnic waren heel luxe, je zag zelfs party-tentjes met kandelaars, lusters en schilderijen. Een veel champagne natuurlijk

-Ook veel drukte op straat....
-Vappu is echt zalig. Het was een prachtige dag. Mooi uitzicht op zee, een klein beetje verbrand van de zon s avonds, maar ook een beetje verkouden. (Het was heel de dag maar iets van 5 graden ofzow, en best veel wind....ai ai)

Vappu I

Vappu, 30 april 2007.
WAT?
-Studentenfeest waarbij iedereen verzameld naar Esplanadi-park in Helsinki en hun 'petje' opzet wat ze krijgen bij het afstuderen van de middelbare school.
-Ook het standbeeld in het park krijgt een grote pet op, dit wordt begeleid door een hijskraan.
-Masaal drinkbachanaal in het park

-Een soort carnaval met toeters en slingers en ballonen
-Schuimwijn all over
-Studenten in hun overall die al weken uitkijken naar 'Vappu' en dit ook vieren met vele 'Pre-Vappu' feestjes
-Concertjes en optredens in de stad en op het senaatsplein

Dutch Queens day

Afgelopen donderdagavond heb ik in Helsinki ook koniginnedag gevierd! Terwijl het in Nederland 30 graden is, ging ik met sjaal en handschoenen richting Kaivopuisto, naar de Nederlandse amasade. Alle Nederlanders waren uitgenodigd op een 'feestje'. Ik was er pas om 9u, direct na een examen, toen de tap al bijna terug dicht ging, maar het was de moeite.

-Grolsh vloeide rijkelijk uit de tap, werd geserveerd in Heineken glazen mét een perfect shuimlaagje van 2 cm (Fins bier heeft geen schuim, vandaar dat u moet begrijpen dat ik dat mis. Het motto hier is: "hoe meer bier, hoe beter, en schuim is geen bier".
-Bitterballen, rookworst met mosterd en zalmhapjes werden rondgebracht!
-Een prachtig uitzicht over Kaivopuisto (het grootste park in het centrum, vlak naast de zee) vanaf het balkon.
-Veel meer Nederlanders die in Helsinki resideren dan ik gedacht had
-Een prachtig huis met mooi interieur en veel tulpen.

Hoera voor de koningin!

Foto voor de amabasade en het Nederlandse schild, 's avonds toen het gedaan was.

Jasper, Bauke, ik, Fanny.

Student Af

Hallo,

Zoals u merkt ben ik al een tijdje niet meer actief geweest met bloggen. Examens waren hier de oorzaak van. Afgelopen 3 weken heb ik gestudeerd zoals een echte Vlaamse student waarschijnlijk nu moet doen tijdens diens blokperiode. Tijdens het studeren werd ik vaak geinspireerd met de prachtige wolkjes die ik van achter het raam, hier op de 7e verdieping bewonderde. De avonden worden steeds langer en de nachten korten fel. De sky is soms erg 'vanilla'. Ik zal de wolkjes in Finland missen.

April was de saaiste maand van heel mijn tijd hier in Finland. Na het koorweekend en het backpack-weekend, heb ik veel naar wolkjes gekeken.
Los van een paar goede feestjes, een prachtige wandeling langs de kustlijn, een luie zondag lekker in de zon buiten quiche en cake eten en schommelen, mijn eerste bbq's, veel lekker eten, enkele pannekoekavonden, fijne mensen en zelfs een hoop Vlamingen en wat goede films (Cocktail met Tom Cruise en ook een Zuid-Koreaanse film 'The Way Home' die we met onze "Azatische Filosofie-klas" bekeken hebben.) niet veel nieuws.

Men zou kunnen zeggen dat mijn Erasmusleven repetitief wordt. Ik heb al massa's pannenkoeken gebakken, masaal veel feestjes meegedaan (wat is een feestje eigenlijk?) etcetera etcetera.
Niets is minder waar, echter. Niet alleen wolkjes inspireren me, maar de mix aan Parijse accenten, Finse culturele invloeden en folk, dennebomen en wolkjes vervelen me nooit. Ik moet zeggen dat ik hier nog steeds ongelooflijk interessant mensen blijf ontmoeten en dat ik elke week nog bijleer.
Hetgene wat zo jammer is, is dat ik niet weet uit te drukken of te verwoorden wat ik hier meemaak. En het is jammer dat jij daar, dat jij me ook niet zo goed kunt snappen, omdat je niet kunt voelen wat ik meemaak. Mijn blog is een manier waarmee ik jullie laat mee 'genieten' van mijn avonturen, een spreekbuis waarin ik presenteer waarmee ik bezig ben. Well, ik hoop dat ik erin geslaagd ben om jullie warm te maken voor dit land en voor een Erasmusjaar.

Mijn examens zijn afgerond en mijn jaar zit erop. Ik hou jullie op de hoogte van mijn avonturen in de zomervakantie! (en ik ga weer gauw veel bloggen!)

From Finland met wolkjes,
Mieke

Koor - Concert - Video

Hello,

Some information about äänenkannattajat, the University choir in which I sing:

-We are having our concert on 11th of May, in the German Church, (end of unionkatu). Further information will follow. All come to support your fellow exchange students!!


-We sing mostly traditional Finnish song, but we also sing in some other languages like English, French, German and Afrikaans. (that gives a nice mix cos actually we don't speak all the langauges we sing, gne gne) But all by all we are just a jolly bunch of students.

-For a movie (pre-view hihi) where we sing a song called Cherbouring sateenvarjot (in Finnish AND French, whohow!), click HERE


If you listen very carefully you here 3 voices. The sound quality is not optimal, but yeah, at least u get an idea.

But first of all:
-some little more practice
-thanxs to Moritz Metzner, our choir conducter
-and studying the texts by hard...:S

Ja, meneer de prof...

Ik moet even een ervaring kwijt over dit Finse onderwijssysteem. Had gisteren even een super rare dag. Sla het over als u niet geintereseerd ben, want het is gewoon een subjectieve ervaring.

13.00u

Gisteren ging ik uit interesse naar een cursus over interdiscipliniteit in wetenschap. Ik kon er misschien nog wel iets uit leren voor mijn thesis, ookal wil ik geen examen in zit vak afleggen. Ik kwam daar en bleek de enigste student de zijn, de rest waren allemaal PhD's of zelfs profesoren, gemiddelde leeftijd in de 40. De prof gaf een perfect uiteenzetting in het Engels waar ik weinig van begreep omdat het té abstract en filosofisch was, maar kom, dat overleef ik wel. In een discussie achteraf voelde ik me wat ongemakkelijk, tussen dit genootschap die elkaar ook allemaal bleken te kennen. Nuja, dit is een gewone cursus, en ik als twintigjarig studentje mag hier zijn. Toch?

Volgende week verhuizen we naar de 'staffroom' omdat we daar gezelliger zitten en over 3 weken moet ik een presentatie houden over 'Economic imperialism', vraag me niet wat het is. Waar ben ik aan begonnen??? Ik tussen dit volk, ieh...

Ik moest iets vroeger de discussie verlaten, omdat ik effe wou eten en rusten voordat ik naar de les 'Oost Azatische Filosofie' moest. Ik loop doorheen het prachtige department en zie een paar eerstejaarsstudenten met een paar laatstejaarsstudenten werken aan een paper. In het studentenrestaurant, zie ik wat studenten eten samen met een 60-jaar oude prof.

16.00u

Ik kom de les Azatische filosofie binnen en de prof groet me vriendelijk 'Hey Mieke' en vraagt of ik misschien volgende week iets wil presenteren over het Koreanse familieleven.

-Mijn punt is dat ik even werd geschokt door de gelijkheid die ik hier vind. Een verklaring kwam plots in me binnen: Studenten worden hier uitgekozen voor ze de unief binnenkomen, aan de hand van een ingangsexamen. In de richting filosofie worden 15 studenten toegelaten per jaar, en that's it. Die 15 studenten halen hoe dan ook allemaal hun Master, in 5 al dan niet 8 jaar. Er zijn géén dropouts. Studenten zijn dus geen nummers hier, maar werkelijk studenten, die academisch gevormd worden door iedereen rondom hen, it's like a school of life where this department becomes their new home.

-Een tweede verschil met het Gentse systeem is dat er geen klassen zijn. Studenten kiezen vrij uit het cursusaanbod, en buiten enkele verplichte vakken waar elke eerstejaars doorheen moet voor z'n basis, zitten studenten van elk jaar bij elkaar. Een 'jaar' bestaat hier ook niet echt. Als je vraagt 'in't hoeveelste jaar zit je?' dan is het antwoord 'ik ben 3 jaar geleden begonnen'. Al in het allereerste semester van de eerstejaars, hadden ze vakken samen met de laatstejaars en alles wat daartussen zit. Je klasgenoten verschillen dus in elke les.

-Ten derde, wordt er verwacht dat men dus een vak kiest die naar interesse is. Niet omdat je het 'moet' doen. Zelfstudie is dus een centraal begrip, en de prof verwacht altijd dat je wat boeken omtrent het vak op eigen initiatief neemt. Aleen het opgelegde cursusmateriaal lezen is wat mager, als je écht geintereerd bent in een bepaald topic.

Ik pleit voor een systeem als dit. De aanpassing in september/oktober lag me zwaar, dat weet ik nog. Ik was niet gewend aan het feit dat ik mijn eigen rooster moest opstellen, altijd lokalen zoeken, zelf kon kiezen wat voor soort examenvorm ik ging doen, en ook het feit dat je status hier niet echt opgelegd wordt. (in de trend van 'als je een derdejaars bent, heb je meer te zeggen dan een tweedejaars') Nee, iedereen gelijk hier. Status wordt bereikt en niet opgelegd.

Ik pleit voor dit systeem waar óók elke eerstejaarsstudent een naam is, en geen nummer zoals in gent. Voor dit systeem waar je zélf naar interesse kiest. Je bent verdorie 18, is dat niet oud genoeg om zelf te kiezen wat je interesses zijn! Waarom een opgelegd rooster met opgelegde vakken, elke week hetzelfde, dezelfde klasgenoten voor 4 jaar lang....Je leert van verschillende mensen, ook je mede-studenten!

19.00u

Ik nam de trein naar huis. De trein zag er een beetje anders uit dan normaal en ik dacht dat ik in een eersteklassendepartment beland was. Ohnee, het is waar, het verschil tussen eersteklas en tweedeklas bestaat in Finland niet!